Χαιρετισμός στο 20ο Διεθνές Συνέδριο Rosa Luxemburg που πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2015 στο Βερολίνο. Το κείμενο συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο Have Black Lives Ever Mattered? (City Lights Open Media, 2017). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. (Εικόνα Natasha Mayers)

 

 

Για δεκάδες χιλιάδες νέους στην Αμερική, η διαδήλωση ενάντια στην αστυνομική βία και την κρατική τρομοκρατία είναι στην ημερήσια διάταξη. Βγαίνουν στους δρόμους των πόλεων σε ολόκληρη τη χώρα καθημερινά ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες. Η γενναία αυτή στάση δεν κατευθύνεται από κάποια συγκεκριμένη οργάνωση και ο ρόλος των παραδοσιακών ηγετών του κινήματος των κοινωνικών δικαιωμάτων έχει περιοριστεί αισθητά.

Οι διαδηλώσεις ήταν κατά κύριο λόγο δουλειά των νέων που χρησιμοποίησαν το όπλο της τεχνολογίας για να απαιτήσουν κοινωνική δικαιοσύνη. Ο αγώνας τους ήταν αδιαμεσολάβητος και αφιλτράριστος από πολιτικά κόμματα. Είναι ανεξάρτητοι από τα κόμματα αυτά και έτσι μπόρεσαν να εκφράσουν τα προβλήματά τους με τις δικές τους φωνές, με τις δικές τους λέξεις. Έτσι βλέπουμε και ακούμε συνθήματα όπως «Ψηλά τα χέρια: Μη πυροβολείς!», «Δε μπορώ να ανασάνω!», «Φυλακίστε τους φονιάδες μπάτσους» και άλλα σαν αυτά.

Τίποτα από όλα αυτά θα συνέβαινε χωρίς το Ferguson του Missouri. Ήταν μια ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη παρουσίαση της καταπίεσης της Μαύρης ύπαρξης, Μαύρης κοινότητας, της Μαύρης οικογένειας από το ένοπλο κράτος. Έδειξε όμως και πως ελεύθεροι σκοπευτές, αυτόματα όπλα και θωρακισμένα οχήματα προσωπικού (αστικά τανκ!) δεν θα σταματήσουν ή αποτρέψουν ανθρώπους που είναι αποφασισμένοι κάνουν την αστυνομία να λογοδοτήσει.

Οι εικόνες από το Ferguson έφτασαν παντού στη χώρα και το κόσμο, πυροδοτώντας διαδηλώσεις σε σχεδόν 200 πόλεις. Διέλυσε την ψευδαίσθηση που προωθούν τα μέσα και οι πολιτικές τάξεις πως: η Αμερική είναι μια μαλθακή μεταρατσιστική κοινωνία. Έδειξε την ανικανότητα των μαύρων πολιτικών να κάνουν τις ζωές των μέσων μαύρων πολιτών πιο ασφαλείς. Το Ferguson μπορεί να αποδειχτεί το η πλατεία Tahrir της Αμερικής, το επίκεντρο της αντίστασης στη χρόνια κοινωνική αδικία.

Το κύμα των διαμαρτυριών σε εθνικό επίπεδο που ξεκίνησαν από το Ferguson, είναι διαδηλώσεις εναντίον του τρόπου με τον οποίο η αστυνομία σκοτώνει με απροκάλυπτη ατιμωρησία, ειδικά όταν ο στόχος είναι μαύροι. Όταν οι αστυνομικοί δολοφονούν. Το σύστημα ορθώνεται για να προστατέψει τον/τους δολοφόνο(υς), με μυστικές ένορκες διαδικασίες1, διακριτή διαχείριση από την εισαγγελία, προστασία μέσω εφέσεων που εγγυάται την αναστροφή όποιας καταδίκης. Αυτό ήταν αυτό που αποκάλυψε το Ferguson, μικρό βρώμικο μυστικό της αστυνομικής ασυλίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο γερμανικό ακροατήριο που στην ιστορική του μνήμη υπάρχουν όροι όπως Untermenschen2, η ιδέα κρατικών δολοφονιών με ασυλία πρέπει να είναι ανατριχιαστική. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, η μαύρη Αμερική παρά τα φτιασιδώματα και τη μόδα, είναι μια καταπιεσμένη κοινότητα. Την εκμεταλλεύονται οικονομικά, όπως στο Ferguson όπου μια πληθώρα τελών και προστίμων απειλούν τους ανθρώπους με φυλάκιση, εκτός και αν αναγκαστούν να πληρώσουν το εξωφρενικό δικαστικό κόστος. Τα χρήματα αυτά συντηρούν ένα πραγματικό apartheid, μια κατά κύριο λόγο λευκή αλλά και εξαιρετικά μη αντιπροσωπευτική τοπική κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την ουσία αυτού που προκάλεσε την επανάσταση των αποικιών εναντίον του πανίσχυρου βρετανικού στέμματος: φορολόγηση δίχως αντιπροσώπευση.

Οι μαύροι είναι το αντικείμενο μαζικών φυλακίσεων χωρίς προηγούμενο σε εθνικό επίπεδο, που κλείνουν την πόρτα σε κάθε άλλη ευκαιρία στην Αμερικάνικη ζωή, όπως αναφέρει η νομικός Michelle Alexander στο βιβλίο της The New Jim Crow. Με το να τους πετάνε σε μη λειτουργικά δημόσια σχολεία. Με το να τους αρνούνται εργασία. Με το να τους παρενοχλούν στο δρόμο γιατί Περπατάνε Ενώ Είναι Μαύροι, Οδηγάνε Ενώ Είναι Μαύροι, ακόμη και επειδή Μιλάνε Ενώ Είναι Μαύροι, η ζωή για εκατομμύρια στην Μαύρη Αμερική είναι πολύ συχνά μια ζωντανή κόλαση. Αυτές οι χρονίζουσες συνθήκες είναι που πάτησαν τη σκανδάλη στο Ferguson και έγιναν αιτία για αντίστοιχες μαζικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα.

Αυτά τα κινήματα συνεχίζουν να δυναμώνουν.

Ας ελπίσουμε μόνο να μεγαλώσουν.

 

 

 

 

  1. Grand jury, στο αμερικάνικο δικαστικό σύστημα ένορκοι χρησιμοποιούνται και για την απόφαση αν πρέπει ή όχι να δικαστεί κάποιος για ένα αδίκημα, η διαφορά βρίσκεται στο ότι οι ένορκοι ακούν μόνο το κατηγορητήριο και διαλέξεις γύρω από το νόμο που ορίζει το αδίκημα. Ο κατηγορούμενος και ο δικηγόρος του δεν είναι παρόντες στη διαδικασία.
  2. Όρος που χρησιμοποιούσαν στο ναζιστικό καθεστώς για να περιγράψουν όσους θεωρούσαν υπανθρώπους, τους Εβραίους, τους Ρομά και τους Σλάβους.
Advertisements

One thought on “Mumia Abu-Jamal: Επίκεντρο: Ferguson

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s