Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Counterpunch.org. Ο John Pilger είναι δημοσιογράφος και παραγωγός πολιτικών ντοκιμαντέρ με έδρα την Αγγλία. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

 

Απόρρητα έγγραφα που βρέθηκαν στα Εθνικά Αρχεία της Αυστραλία ρίχνουν φως στο πως εκτελέστηκε και συγκαλύφτηκε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του 20ου αιώνα. Μας βοηθούν ακόμη να κατανοήσουμε ποιοι και πως κυβερνούν το κόσμο.

Τα έγγραφα αναφέρονται στο Ανατολικό Τιμόρ, σήμερα γνωστό ως Τιμόρ-Λέστε, και συντάχθηκαν από μέλη της διπλωματικής αποστολής της Αυστραλίας στην Τζακάρτα. Η ημερομηνία ήταν Νοέμβριος του 1976, λιγότερο από ένα χρόνο τη στιγμή που ο Ινδονήσιος δικτάτορας στρατηγός Σουχάρτο κατέλαβε την ως τότε πορτογαλική αποικία στο νησί Τιμόρ.

Ο τρόμος που ακολούθησε ήταν πρακτικά χωρίς προηγούμενο, ούτε καν ο Πολ Ποτ κατάφερε να σκοτώσει, αναλογικά, τόσους Καμποτζιανούς όσους σκότωσε ο Σουχάρτο και οι στρατηγοί του στο Ανατολικό Τιμόρ. Από ένα πληθυσμό σχεδόν ενός εκατομμυρίου, το ένα περίπου τρίτο εξολοθρεύθηκε.

Ήταν το δεύτερο ολοκαύτωμα για το οποίο ήταν υπεύθυνος ο Σουχάρτο. Δέκα χρόνια νωρίτερα, το 1965 ο Σουχάρτο θεμελίωσε την εξουσία του στην Ινδονησία με ένα λουτρό αίματος που κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Η CIA ανέφερε: «Όσον αφορά τον αριθμό των νεκρών, οι σφαγές είναι ανάμεσα στις χειρότερες ομαδικές δολοφονίες του 20ου αιώνα».

Ο Δυτικός Τύπος χαιρέτησε το γεγονός [της κατάληψης της εξουσίας από το Σουχάρτο] ως «μια ακτίδα φωτός στην Ασία» (The New York Times)1. Ο απεσταλμένος του BBC στην Νοτιοανατολική Ασία ο Ronald Chalis, αργότερα περιέγραψε τη συγκάλυψη των δολοφονιών ως θρίαμβο της μιντιακής συνενοχής και σιωπής, η επίσημη γραμμή ήταν πως ο Σουχάρτο έσωσε την Ινδονησία από το κομμουνισμό.

Μου είπε πως «φυσικά οι πηγές του στη Βρετανία γνώριζαν ποιο ήταν το σχέδιο των Αμερικανών». «Πτώματα ξεβράζονταν στους κήπους του βρετανικού προξενείου στη Σουραμπάγια και βρετανικά πολεμικά συνόδευαν πλοίο γεμάτο Ινδονήσιους στρατιώτες για να πάρουν μέρος στο τρομερό ολοκαύτωμα. Ήταν πολύ αργότερα που μάθαμε πως η αμερικάνικη πρεσβεία προμήθευε [το Σουχάρτο με] ονόματα που έσβηνε καθώς σκοτώνονταν. Υπήρχε μια συμφωνία, βλέπετε. Για την εγκαθίδρυση του καθεστώτος Σουχάρτο , η ανάμιξη του (αμερικανοκρατούμενου) Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας ήταν μέρος του. Αυτή ήταν η συμφωνία».

Πήρα συνεντεύξεις από πολλούς επιζώντες του 1965, ανάμεσά τους και ο βραβευμένος Ινδονήσιος συγγραφέας Pramoedya Ananta Toer2, που υπήρξε μάρτυρας ενός επικού μαρτυρίου «ξεχασμένου» από την Δύση γιατί ο Σουχάρτο ήταν «δικός μας» άνθρωπος. Ένα δεύτερο ολοκαύτωμα στο πλούσιο σε φυσικούς πόρους Ανατολικό Τιμόρ ήταν σχεδόν αναπόφευκτο.

Το 1994 κινηματογράφησα κρυφά στο κατεχόμενο Ανατολικό Τιμόρ, βρήκα ένα μέρος απέραντης θλίψης και γεμάτο σταυρούς. Στη ταινία μου, «Ο Θάνατος ενός Λαού», υπάρχει μια σκηνή σε ένα αυστραλέζικο αεροσκάφος που πετά πάνω από τη Θάλασσα του Τιμόρ. Ένα πάρτι είναι σε εξέλιξη. Δύο άντρες με κοστούμια αλληλοσυγχαίρονται πίνοντας σαμπάνια. «Είναι μια μοναδικά ιστορική στιγμή, πραγματικά σπάνιας ιστορικότητας στιγμή» φλυαρούσε ο ένας από τους δύο.

Αυτός ήταν ο Αυστραλός υπουργός εξωτερικών, ο Gareth Evans. Ο άλλος άνδρας είναι ο Ali Alatas, το βασικό φερέφωνο του Σουχάρτο. Είναι 1989 και πραγματοποιούν μια συμβολική πτήση για να γιορτάσουν μια πειρατική συμφωνία που αποκαλούσαν «συνθήκη». [Η συνθήκη] επέτρεπε στη Αυστραλία, στη δικτατορία του Σουχάρτο και στις πολυεθνικές του πετρελαίου να μοιραστούν τα αποθέματα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου του Ανατολικού Τιμόρ ως λάφυρα πολέμου.

Χάρη στον Evans, τον τότε πρωθυπουργό της Αυστραλίας Paul Keating – που έβλεπε το Σουχάρτο σαν πατρική φιγούρα – και σε μια «παρέα» που διεύθυνε την εξωτερική πολιτική, η Αυστραλία διέπρεψε ως η μόνη δυτική χώρα που επίσημα αναγνώρισε την γενοκτόνα κατάκτηση του Σουχάρτο. Το έπαθλο, έλεγε ο Evans, ήταν δισεκατομμύρια δολάρια.

Τα μέλη αυτής της «παρέας» εμφανίστηκαν ξανά στα έγγραφα που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στα Εθνικά Αρχεία από δυο ερευνητές του Πανεπιστημίου Monash της Μελβούρνης, τη Sarah Niner και την Kim McGrath. Με χειρόγραφες σημειώσεις, μέλη του Υπουργείου Εξωτερικών κοροϊδεύουν τις αναφορές βιασμών, βασανιστηρίων και εκτελέσεων κατοίκων του Ανατολικού Τιμόρ από τα ινδονησιακά στρατεύματα. Σε υπόμνημα που αναφέρεται στις φρικαλεότητες σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, ένας διπλωμάτης προχειρόγραψε: «φαίνεται διασκεδαστικό». Ένας άλλος: «ο πληθυσμός μοιάζει να είναι σε έκσταση».

Χλευάζοντας μια αναφορά της αντιστασιακής οργάνωσης Fretilin3, που περιγράφει την Ινδονησία ως «ανίκανο» εισβολέα, ένας άλλος διπλωμάτης σημείωνε: «Αν ‘είναι ανίκανος ο εχθρός’, όπως λένε τότε πως μπορούν και βιάζουν καθημερινά το κατεχόμενο πληθυσμό; Ή το πρώτο πηγάζει από το δεύτερο;»

Τα έγγραφα, σύμφωνα με την Sarah Niner, είναι «ζωντανή απόδειξη της έλλειψης ενσυναίσθησης και ενδιαφέροντος για την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Ανατολικό Τιμόρ» μέσα στο Υπουργείο Εξωτερικών. «Τα έγγραφα αποκαλύπτουν πως αυτή η κουλτούρα της συγκάλυψης συνδέεται με την ανάγκη του υπουργείου να αναγνωρίσει την κυριαρχία της Ινδονησίας στο Ανατολικό Τιμόρ έτσι ώστε να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για τα πετρέλαια της Θάλασσα του Ανατολικού Τιμόρ».

Όλο αυτά ήταν μια συνωμοσία για κλέψουν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του Ανατολικού Τιμόρ. Σε τηλεγραφήματα του Αυγούστου του 1975 που διέρρευσαν, ο Αυστραλός πρέσβης στη Τζακάρτα ο Richard Woolcott, έγραφε στη Καμπέρα: «Πιστεύω πως το Υπουργείο [Ορυκτών και Ενέργειας] έχει συμφέρων να κλείσει το παρόν κενό στη συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα και θα ήταν ευκολότερο να γίνει η διαπραγμάτευση με την Ινδονησία παρά με την Πορτογαλία ή το ανεξάρτητο Πορτογαλικό Τιμόρ». Ο Woolcott αποκάλυψε πως είχε ενημερωθεί για τα μυστικά σχέδια της Ινδονησίας για την εισβολή. Τηλεγράφησε στην Καμπέρα πως η κυβέρνηση πρέπει να «βοηθήσουν την κοινή γνώμη της Αυστραλίας» να αντισταθμίσει «την κριτική στην Ινδονησία».

Το 1993 πήρα συνέντευξη από τον C. Philip Liechty, πρώην ανώτερο επιχειρησιακό στέλεχος της CIA στην αμερικάνικη πρεσβεία στη Τζακάρτα την εποχή της εισβολής στο Ανατολικό Τιμόρ. Μου είπε: «Ο Σουχάρτο πήρε το πράσινο φως [από τις ΗΠΑ] για να κάνει ότι έκανε. Τους προμηθεύαμε με ότι χρειάζονταν [από] τουφέκια M16 [μέχρι] επιμελητεία από τον αμερικάνικο στρατό… κάπου 200000 άνθρωποι, όλοι τους σχεδόν άμαχοι, πέθαναν. Όταν οι φρικαλεότητες έκαναν την εμφάνισή τους στις αναφορές της CIA, αντιμετωπίστηκαν με την αποσιώπησή τους για όσο το δυνατόν περισσότερο και όταν δεν μπορούσαν να καλυφθούν πια παρουσιάζονταν με έναν γενικόλογο και υποβαθμισμένο τρόπο, τόσο ώστε ακόμη και οι δικές μας πηγές σαμποτάρονταν».

Ρώτησα τον Liechty τι θα γινόταν αν κάποιος μιλούσε. «Θα ήταν το τέλος της καριέρας σου» απάντησε. Είπε πως η συνέντευξή του σε εμένα ήταν ένας τρόπος για να εξιλεωθεί για το «πόσο άσχημα ένοιωθε».

Η «παρέα» στην αυστραλέζικη πρεσβεία στη Τζακάρτα δεν φαίνεται να έχουν τέτοιες αγωνίες. Ένας από αυτούς που έγραφαν πάνω στις αναφορές ο Cavan Hogue είπε στην Sydney Morning Herald: «Μοιάζει με το γραφικό μου χαρακτήρα. Αν έκανα τέτοιο σχόλιο, ως το αρκετά κυνικό κάθαρμα που είμαι, είναι σίγουρα με πνεύμα ειρωνείας και σαρκασμού. Είναι για το δελτίο τύπου [του Fretilin], όχι για τους κατοίκους του Τιμόρ». Ο Hogue είπε πως έγιναν «φρικαλεότητες από όλες τις πλευρές».

Σαν κάποιος που ερεύνησε και κινηματογράφησε τις αποδείξεις της γενοκτονίας, βρίσκω το σχόλιο αυτό εξαιρετικά χυδαίο. Η «προπαγάνδα» του Fretilin που ειρωνεύεται ήταν ακριβής. Η αναφορά του ΟΗΕ για το Ανατολικό Τιμόρ που ακολούθησε περιγράφει χιλιάδες περιπτώσεις συνοπτικών εκτελέσεων και βία εναντίον των γυναικών από μέλη των ειδικών δυνάμεων του Σουχάρτο, πολλά από τα οποία είχαν εκπαιδευτεί στην Αυστραλία. «Βιασμός, σεξουαλικός εξαναγκασμός και σεξουαλική βία ήταν εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν στην εκστρατεία που σχεδιάστηκε για να επιβάλουν μια βαθιά εμπειρία τρόμου, αδυναμίας και απελπισίας στους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας» γράφει η αναφορά του ΟΗΕ.

Ο Cavan Hogue, ο πλακατζής και «κυνικό κάθαρμα», πήρε προαγωγή σε πρεσβευτή και τελικά αποσύρθηκε με μια γενναιόδωρη σύνταξη. Ο Richard Woolcott έγινε επικεφαλής (στμ. αντίστοιχο υφυπουργού) του Υπουργείου Εξωτερικών στη Καμπέρα, και μετά τη συνταξιοδότηση του έδωσε πολλές διαλέξεις ως ένας «σεβάσμιος διανοούμενος της διπλωματίας».

Οι δημοσιογράφοι σύχναζαν στην πρεσβεία της Αυστραλίας στη Τζακάρτα, ειδικά αυτοί που δούλευαν για το Μέρντοχ, που ελέγχει σχεδόν το 70 τις εκατό του τύπου της πρωτεύουσας της Αυστραλίας. Ανταποκριτής στην Ινδονησία για λογαριασμό του Μέρντοχ ήταν ο Patrick Walters, που έγραφε πως τα «οικονομικά επιτεύγματα» της Τζακάρτα στο Ανατολικό Τιμόρ ήταν «εντυπωσιακά», όπως και η «γενναιοδωρία» του καθεστώτος στην αιματοβαμμένη επαρχία. Όσο για την αντίσταση στο Ανατολικό Τιμόρ αυτή ήταν «ακέφαλη» και ηττημένη. Σε κάθε περίπτωση «κανένας δεν συλλαμβάνονταν χωρίς τις προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες».

Το Δεκέμβριο του 1993, ένας από τους παλιότερους υπαλλήλους του Μέρντοχ, ο Paul Kelly, τότε αρχισυντάκτης στον The Australian, διορίστηκε από τον Υπουργό Εξωτερικών Evans στοAustralia-Indonesia Institute, οργανισμό χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση της Αυστραλίας για να προωθεί τα «κοινά συμφέροντα» της Καμπέρα και της δικτατορίας Σουχάρτο. Ο Kelly φρόντισε μια ομάδα συντακτών Αυστραλιανών εφημερίδων να συναντήσουν τον εγκληματία δικτάτορα. Υπάρχει φωτογραφία όπου ένας από αυτούς υποκλίνεται.

Το Ανατολικό Τιμόρ κέρδισε την ανεξαρτησία του το 1999 με το αίμα και το κουράγιο των κοινών ανθρώπων. Η μικροσκοπική και εύθραυστη δημοκρατία βρέθηκε αμέσως να είναι ο στόχος μια αμείλικτης εκστρατείας εκφοβισμού από την πλευρά της Αυστραλιανής κυβέρνησης που επιδίωκε να την αποκλείσει από τη νόμιμη ιδιοκτησία του υποθαλάσσιου πετρελαίου και φυσικού αερίου. Για να περάσει το δικό της, η Αυστραλία αρνήθηκε να αναγνωρίσει την δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου στη Χάγη και το Δίκαιο της Θάλασσας και μονομερώς άλλαξε τα θαλάσσια σύνορα προς όφελός της.

Το 2006 τελικά υπογράφηκε μια μαφιόζικη συμφωνία προς όφελος της Αυστραλίας. Λίγο αργότερα ο πρωθυπουργός Mari Alkitiri, ένας οικονομικός εθνικιστής4, που αντιστάθηκε στην Καμπέρα, πρακτικά ανατράπηκε από αυτό που αποκάλεσε «απόπειρα πραξικοπήματος» από «ξένους». Οι Αυστραλιανές ένοπλες δυνάμεις, που είχαν «ειρηνευτικές δυνάμεις» στο Ανατολικό Τιμόρ, εκπαίδευσαν τους αντιπάλους του.

Στα 17 χρόνια που πέρασαν από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Ανατολικού Τιμόρ, η κυβέρνηση της Αυστραλίας πήρε σχεδόν 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε εισόδημα από πετρέλαιο και αέριο, χρήματα που ανήκουν στον οικονομικά εξαθλιωμένο γείτονά της.

Η Αυστραλία έχει χαρακτηριστεί ως «βοηθός σερίφη» της Αμερικής στον Νότιο Ειρηνικό. Ένας άνθρωπος με το σήμα είναι ο Gareth Evans, ο υπουργός που βιντεοσκοπήθηκε να σηκώνει το ποτήρι με τη σαμπάνια για γιορτάσει την κλοπή των φυσικών πόρων του Ανατολικού Τιμόρ. Σήμερα ο Evans γυρνάει από διάλεξη σε διάλεξη προωθώντας μια μορφή πολεμοκαπηλείας γνωστή ως «RTP» ή «Ευθύνη Προστασίας» (Right To Protect). Ως συν-επικεφαλής ενός «Διεθνούς Κέντρου5» με έδρα την Νέα Υόρκη, ηγείται ενός λόμπι που στηρίζεται από τις ΗΠΑ που προτρέπει «την διεθνή κοινότητα» να επιτεθεί σε χώρες για τις οποίες «το Συμβούλιο Ασφαλείας απορρίπτει μια πρόταση [επέμβασης] ή δεν καταφέρνει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα σε εύλογο χρονικό διάστημα». Ο κατάλληλος άνθρωπος για τη δουλειά όπως θα έλεγαν οι κάτοικοι του Ανατολικού Τιμόρ.

 

Δείτε:

Το ντοκιμαντέρ του John Pilger «Death of a Nation» διαθέσιμο στο Vimeo https://vimeo.com/17633599

Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ «Manufacturing Consent» όπου ο Noam Chomsky μιλάει για την δημοσιογραφική κάλυψη της κατοχής του Ανατολικού Τιμόρ από τις αμερικάνικες εφημερίδες https://youtu.be/XoiU5f30YrY

 

  1. http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9502E1DF103DE43BBC4152DFB066838D679EDE&legacy=true
  2. https://en.wikipedia.org/wiki/Pramoedya_Ananta_Toer
  3. https://en.wikipedia.org/wiki/Fretilin
  4. https://en.wikipedia.org/wiki/Mari_Alkatiri
  5. Global Centre for the Responsibility to Protect
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s