Απόσπασμα από το βιβλίο Nobody: Casualties of America’s War on the Vulnerable, from Ferguson to Flint and Beyond (Atria Books, 2016), δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Truthout. Ο Marc Lamont Hill είναι δημοσιογράφος, ακαδημαϊκός, πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας. Είναι καθηγητής Αφροαμερικάνικων σπουδών στο Κολέγιο Morehouse, στο παρελθόν άνηκε στο προσωπικό των πανεπιστημίων Columbia και Temple. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. (φωτογραφία Scott Olson)

 

Το να είσαι Κανένας σημαίνει να είσαι ο αποδέκτης της Κρατικής βίας. Τα  πρόσφατα χρόνια, χιλιάδες Αμερικανών έχουν πεθάνει στα χέρια των αστυνομικών αρχών, μια πραγματικότητα που γίνεται ακόμα πιο ντροπιαστική αν αναλογιστούμε πόσα από αυτά τα θύματα ήταν νεαροί, φτωχοί, διανοητικά ασθενείς, μαύροι ή άοπλοι. Οι περιπτώσεις του Michael Brown στο Φέργκιουσον του Μιζούρι, του Eric Garner στην πόλη της Νέας Υόρκης, της Kathryn Johnston στην Ατλάντα, του Trayvon Martin στο Σάνφορντ της Φλόριντα, του Freddie Gray στη Βαλτιμόρη και της Sandra Bland στο Χεμπστεντ του Τέξας, ανάγκασαν μια ξεροκέφαλη κοινωνία να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα της αστυνομικής διαφθοράς, βαρβαρότητας και του βαθιά ριζωμένου ρατσισμού…

Το να είσαι Κανένας σημαίνει ακόμη να είσαι αντιμέτωπος με τις συστημικές μορφές της Κρατικής βίας. Πολύ πριν βρεθεί να στέκεται μπροστά από την κάνη του όπλου του Darren Wilson, ο Michael Brown ήταν το θύμα κατεστραμμένων σχολείων και μιας ανύπαρκτης αγοράς εργασίας. Πριν βρει το θάνατο από ασφυξία στα χέρια του Daniel Pantaleo, ο Eric Garner ζούσε σε μια κοινότητα που τρομοκρατούνταν  από τις αστυνομικές πρακτικές που μετέτρεπαν ολόκληρες γειτονιές σε κατεχόμενες ζώνες και τους κατοίκους τους σε εχθρικούς μαχητές. Η ακολουθία των γεγονότων που οδήγησαν στον τραγικό θάνατο της Sandra Bland δεν άρχισε με έναν αμελή δεσμοφύλακα ή ένα παράλογο αστυνομικό, αλλά με ένα ποινικό σύστημα που αγνοεί σταθερά την συναισθηματική, φυσική και ψυχολογική ευημερία των μαύρων γυναικών και κοριτσιών. Για τους ευάλωτους, είναι η καθημερινή βία, είναι η καθημερινή τρομοκρατία, η καθημερινή αδικία, που παράγει την πιο βαθιά και ανίατη κοινωνική μιζέρια.

Το να είσαι Κανένας είναι να είσαι εγκαταλειμμένος από το Κράτος. Για δεκαετίες τώρα, γινόμαστε μάρτυρες μιας ριζικής αλλαγής το ρόλου και της λειτουργίας της κυβέρνησης στην Αμερική. Η εμμονή με την λογική και την κουλτούρα των ελεύθερων αγορών έχει οδηγήσει την πολιτική τάξη να δημιουργήσει πολιτικές που βάζουν τα ιδιωτικά συμφέροντα πάνω από το δημόσιο συμφέρον. Το αποτέλεσμα είναι τα σχολεία μας, το ποινικό μας σύστημα, οι ένοπλες δυνάμεις μας, τα αστυνομικά μας τμήματα, η κοινωνική πολιτική μας και πρακτικά κάθε άλλη οντότητα που έχει σχεδιαστεί για την προστασία της ζωής και της ευημερίας, έχει τουλάχιστον εν μέρει παραχωρηθεί στον ιδιωτικό τομέα. Την ίδια στιγμή ο ιδιωτικός τομέας έχει διατηρήσει την φυσική του αφοσίωση στην μεγιστοποίηση του κέρδους αντί της επένδυσης στους ανθρώπους. Ο διακανονισμός αυτός έχει αφήσει τους ευάλωτους της χώρας μεταξύ της Σκύλλας της κρατικής αδιαφορίας και της Χάρυβδης της εταιρικής απληστίας, παγιδευμένους σε μια χωρίς ιστορικό προηγούμενο κατάσταση επισφάλειας.

Το να είσαι Κανένας σημαίνει να είσαι αναλώσιμος. Στη Νέα Ορλεάνη, είδαμε την φυσική καταστροφή του τυφώνα Κατρίνα να ακολουθείται από μια υπερβολικά αφύσικη κρατική αντίδραση, τέτοιας που σκότωσε χιλιάδες ευάλωτους πολίτες και έβαλλε πολλούς περισσότερους σε καθεστώς πρόσφυγα. Στο Φλίντ του Μίτσιγκαν, γινόμαστε μάρτυρες του πιο ριζικού κοινωνικού κακού, μια ολόκληρη πόλη τιμωρείται συλλογικά με δηλητηριασμένο με μόλυβδο νερό για το έγκλημα του να είναι φτωχή, μαύρη και πολιτικά αδύναμη…

Δίχως αμφιβολία, η ιδιότητα του Κανένα σε μεγάλο βαθμό είναι επακόλουθο της φυλής, όπως ο λευκός σοβινισμός είναι ουσιώδης για το αμερικάνικο δημοκρατικό πείραμα. Η αντίληψη πως οι Λευκές ζωές αξίζουν περισσότερο από τις άλλες – αυτό που ο ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνσετον Eddie Glaude αποκαλεί «χάσμα αξίας» – συνεχίζει να χαρακτηρίζει κάθε πτυχή της δημόσιας και  ιδιωτικής μας ζωής. Η αντίληψη αυτή επίσης υπονομεύει τους ευάλωτους Λευκούς πολίτες, πολλοί από τους οποίους υποστηρίζουν πολιτικά κινήματα και πολιτικές που επικεντρώνονται στην Λευκότητα παρά αυτές που προωθούν τα δικά τους κοινωνικά και οικονομικά συμφέροντα.

Ενώ η ιδιότητα του Κανένα είναι στενά συνδεδεμένη με τη φυλή, δεν μπορεί να διαχωριστεί από άλλες μορφές κοινωνικής αδικίας. Αντίθετα, πρέπει να μελετηθεί υπό το πρίσμα της «διαθεματικότητας» (ΣτΜ intersectionality), το τρόπο με τον οποίο πολλές μορφές κοινωνικής καταπίεσης συνεργούν ταυτόχρονα εναντίον των ευάλωτων.  Είναι αδύνατο να εξετάσουμε τον φόνο της Mya Hall από άνδρες της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (NSA) δίχως να κατανοήσουμε πως ο σεξισμός και η τρανσφοβία συνεργούν με το δομικό ρατσισμό για να απειλήσουν τα μαύρα τρανς σώματα. Δεν βγάζει νόημα ο τραγικός θάνατος της Sandra Bland αν δεν αναγνωρίσουμε την επίπτωση του φύλλου και της ανέχειας στη διαμόρφωση του υπάρχοντος καθεστώτος εγκλεισμού. Για να καταλάβουμε την πολυπλοκότητα της καταπίεσης, πρέπει να αποφύγουμε απλοϊκές λύσεις και μονοδιάστατες απαντήσεις.

Παρά την κεντρική θέση της φυλής στην Αμερικάνικη ζωή. Η ιδιότητα του Κανένα δεν μπορεί να γίνει κατανοητή δίχως μια εξίσου βαθιά ανάλυση της τάξης. Δίχως άλλες μορφές διαφοράς, η τάξη δημιουργεί τις βασικές συνθήκες και σχέσεις μέσα από τις οποίες ο ρατσισμός, ο σεξισμός και άλλες μορφές καταπίεσης παράγονται, συντηρούνται και επιζούν. Δεν σημαίνει όμως πως όλες οι μορφές αδικίας είναι αποτέλεσμα ταξικού ανταγωνισμού, ούτε σημαίνει πως όλες οι εξουσιαστικές σχέσεις θα διορθωθούν με οικουμενικό ταξικό αγώνα. Αντίθετα, σημαίνει πως δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις διάφορες μορφές καταπίεσης που βιώνουν οι ευάλωτοι στην Αμερική, δίχως να αλλάξουμε ριζικά ένα σύστημα που υπερασπίζεται την ταξικότητα με κάθε κόστος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s