Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού The Baffler (). Ο Ed Burmilla είναι αναπληρωτής καθηγητής πολιτικών επιστημών. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

 

 

Το μικροσκοπικό νησιωτικό κράτος του Ναούρου, και όλα του τα 21 τετραγωνικά του χιλιόμετρα, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένας σωρός με σκατά, δηλαδή ένας σωρός με υπερπολύτιμο πλούσιο σε φωσφορικά άλατα γκουάνο από θαλασσοπούλια. Αυτό εξηγεί γιατί μια μικροσκοπική κουκίδα στη μέση του πουθενά έγινε το μήλο της έριδας και πολέμησαν για αυτό και αποικήθηκε από τους Γερμανούς, μετά από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία (από κοινού επιτηρητές της Κοινωνίας των Εθνών), την Ιαπωνία και τέλος τος Βρεττανούς.

Όταν απέκτησε την ανεξαρτησία του το 1968 είχε καλύτερες προοπτικές για το μέλλον σχετικά με τις άλλες ευρωπαϊκές αποικίες στον Ειρηνικό γιατί τα αποθέματα φωσφορικών δεν είχαν εξαντληθεί ακόμη. Το Ηνωμένο Βασίλειο συνήθως παραχωρούσε την ανεξαρτησία αμέσως αφού τα τελευταία αποθέματα φωσφορικών είχαν εξορυχθεί (όπως στα Κιριμπάτι το 1979), και κάποιοι κυνικοί έχουν πει τέτοιου τύπου συγχρονισμός δεν είναι εντελώς τυχαίος. Το Ναούρου όμως έμοιαζε να τα έκανε όλα σωστά. Δημιούργησε ένα εθνικό Ταμείο για τα κέρδη του από το γκουάνο και από το 1968 ως το 1980 οι περίπου δέκα χιλιάδες κάτοικοί του ήταν οι πλουσιότεροι κατά κεφαλή πλουσιότεροι άνθρωποι στο κόσμο.

Δυστυχώς όμως, το Ταμείο αναμίχθηκε σε μια σειρά από τρελά επενδυτικά σχέδια, ανάμεσα τους την Air Nauru (εισπράκτορες κατάσχεσαν το μοναδικό της Boeing 737), πολυτελείς ιδιοκτησίες σε Σύδνεϋ και Μελβούρνη (που τα χρησιμοποιούσε κυρίως η ελίτ του Ναούρου για προσφέρει στον εαυτό της πολυτελείς διακοπές), και, δεν σας δουλεύω, την χρηματοδότηση την οικονομική αποτυχία του West End Leonardo the Musical1 το 1993. Ως το 2003 το κάποτε ξακουστό αποθεματικό του Ταμείου των φωσφορικών του Ναούρου ελαττώθηκε από πολύ πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε 100 εκατομμύρια. Αν αυτό ακούγεται σαν πολλά λεφτά, δεν είναι για ένα κράτος με πρακτικά κανένα άλλο ουσιαστικό εισόδημα. Το γκουάνο τελείωσε. Ο τουρισμός είναι αδύνατος (πολύ απόμακρο, πολύ υποανάπτυκτο). Η βιομηχανία ήταν ανύπαρκτη. Πέρα από ελάχιστο ψάρεμα, δεν υπήρχε τρόπος για έρθουν χρήματα.

Και έτσι είναι πως δημιουργήθηκε το 2001 το Περιφερειακό Κέντρο Διαλογής του Ναούρου (Nauru Regional Processing Centre), ένα εισοδηματικό σωσίβιο που πέταξε σε ένα απελπισμένο έθνος η Αυστραλία. Οι Αυστραλοί, όπως συνέβη, είχαν μεγάλη ανάγκη από ένα μέρος για να στοιβάξουν χιλιάδες από επίδοξους μετανάστες και πρόσφυγες που δεν ήθελαν σε αυστραλέζικο έδαφος. Νομικά, αν οι μετανάστες μπορούσαν να αναχαιτιστούν στη θάλασσα και εμποδιστούν από το να πατήσουν σε αυστραλέζικο έδαφος, η κυβέρνηση μπορούσε να είναι καλυμμένη νομικά για να τους αρνηθεί μια σειρά από δικαιώματα και προνόμια.

Σε αντάλλαγμα για την κράτηση αυτού του ανεπιθύμητου πληθυσμού επ’ άπειρον, το Ναούρου έλαβε μια σταθερή και πολύτιμή εισροή αυστραλιανών δολαρίων. Το νησί ήταν ξανά πλούσιο σε πόρους, μόνο που αυτή τη φορά τα ορυκτά ήταν οι φτωχοί, οι κακοποιημένοι, οι κατεστραμμένοι από το πόλεμο, και οι κατατρεγμένοι της Ινδονησίας, του Μπαγκλαντές, του Αφγανιστάν, της Καμπότζης και άλλων ταραγμένων περιοχών σε όλη την Ασία.

Η ιστορία της Αυστραλίας με μη λευκούς μετανάστες είναι, ακόμη και από αμερικάνικη οπτική, ιδιαίτερα προβληματική. Η πολιτική της «Λευκής Αυστραλίας, που ήταν νόμος της χώρας μέχρι το 1973, και οι σκληρές πολιτικές της μετανάστευσης που επιβλήθηκαν το 2001 ( υποκινούμενη εν μέρει από την άνοδο του δεξιού λαϊκισμού της απαίσιας Pauline Hanson, που είναι η αυστραλιανή εκδοχή2 του Donald Trump, με τους δυο να μοιράζονται την ίδια επιρρέπεια σε επαγγελματικές αποτυχίες και τη φωνή σαν υδραυλικό τροχό), το έκανε απολύτως ξεκάθαρο πως η χώρα είχε αποφασίσει πως όχι απλά είχε πολλούς μετανάστες αλλά πάρα πολλούς Ασιάτες μετανάστες. Η Αυστραλία ονόμασε την σκληρή νέα της πολιτική μετά το 2000 για την συγκέντρωση των μη λευκών μεταναστών σε περιφραγμένα στρατόπεδα «Λύση του Ειρηνικού (Pacific Solution)», αποκαλύπτοντας μια ενοχλητικά φασιστική τάση κάτω από την προσεκτικά στημένη βιτρίνα της χώρας με τα κοάλα και την Natalie Imbruglia.

Η αποτρόπαια μεταχείριση της χώρας του πληθυσμού των Αβορίγινων της, μέχρι και την αρπαγή των παιδιών των Αβορίγινων από τους γονείς τους και να τα βάζουν να ζουν με λευκές οικογένειες3, μπορεί να γεμίσει τόμους και εδώ δεν μπορώ να το αναπτύξω εδώ.

Το ανοιχτό κέντρο κράτησης του Ναούρου δεν ήταν ή μόνη δημιουργική προσπάθεια της Αυστραλίας να κρατήσει τους πρόσφυγες με κάθε κόστος μακριά από το έδαφός της. Μια από τις δικές τις υπερπόντιες περιοχές, τη Νήσο των Χριστουγέννων, ουσιαστικά αφαιρέθηκε από την ζώνη μετανάστευσης της χώρας από την κυβέρνηση Howard – έτσι ώστε οι κρατούμενοι που ζητάν άσυλο να μη μπορούν να μη μπορούν να γίνουν νομικά πρόσφυγες. Ένα τελευταίο στρατόπεδο κράτησης εγκαταστάθηκε στην Παπούα Νέα Γουινέα – αν κάτι από αυτά σας λέει κάτι σταματήστε με – σε μια στρατιωτική βάση της Αυστραλίας.

Στη διάρκεια της πάνω από δεκαπέντε χρόνια ιστορία τους, τα κέντρα έχουν αποδειχτεί μαύρες τρύπες μέσα στις οποίες οι μετανάστες πετιούνται και εγκαταλείπονται και μένουν για χρόνια και χρόνια δίχως τέλος ενώ οι αιτήσεις τους για άσυλο, οι οποίες φυσικά δεν εγκρίνονται ποτέ, «διεκπεραιώνονται». Αν μοιάζει πως τίποτα κακό δεν μπορεί να συμβεί σε ένα νομικά ασαφή πληθυσμό από μη ανθρώπους, περιφρονημένοι από το κοινό και τη κυβέρνηση της χώρας, ενώ κρατούνται φυλακισμένοι επ’ άπειρον σε απομακρυσμένες περιοχές, σας εκλιπαρώ να μην συνεχίσετε αν δεν πιείτε μια γουλιά ζεστό καφέ.

Οι ανίσχυροι, οι ουσιαστικά δίχως πατρίδα, φυλακισμένοι άνθρωποι σε αυτές τις εγκαταστάσεις έχουν γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης σε κάθε στάδιο, στερημένοι των όποιων λιγοστών πραγμάτων διέθεταν από κλέφτες και απατεώνες και θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης4 ενώ στεγάζονται σε ανοιχτές σκηνές σε ζεστές, τροπικές συνθήκες. Μια νομική οργάνωση από το Ηνωμένο Βασίλειο χαρακτήρισε την παιδική κακοποίηση στο στρατόπεδο του Ναούρου ως «θεσμική5». Τα στρατόπεδα είναι ανθρωπιστικά Τσερνόμπιλ, μια ηθική μάστιγα πάνω στο έθνος, και ταυτόχρονα ένα τεράστιο βάρος και μεγάλη ντροπή για εκείνους τους Αυστραλούς που επιθυμούν πως τέτοια πράγματα δεν θα είναι αχρείαστα σκληρά προς το πλέον ανίσχυρο τμήμα της ανθρωπότητας.

 

Αυτό το χρησιμοποίησα για να δείξω πως δεν υπάρχει τίποτα καινούριο ή καινοτόμο γύρω από την μεταναστευτική πολιτική της «Μηδενικής Ανοχής» του Trump. Οι Αμερικάνοι πρέπει απλά να τεντώσουν το λαιμό τους και να κοιτάξουν πέρα από τον Ειρηνικό για να δουν πως θα μοιάζει στη πράξη. Ήδη χτίζουμε πόλεις αντισκήνων σε στρατιωτικές βάσεις, που δούλεψαν τόσο καλά για την Αυστραλία που το Περιφερειακό Κέντρο Διαλογής στο Μάνους στη Ναυτική Βάση Λόμπρουμ διαλύθηκε τον Οκτώβριο του 2017 μετά από μια δεκαετία καθημερινών ιστοριών τρόμου κάμφθηκε η αντίσταση της Καμπέρα. Το Ναούρου, όμως, είναι ευκολότερο να αγνοηθεί. Το μάθημα του να κρατάς τον γκρίζο πληθυσμό εκτός οπτικού πεδίου και της σκέψης το έχουν μάθει δίχως αμφιβολία καλά.

Ο Λευκός Οίκος πρέπει να είναι ζαλισμένος από χαρά για την αφθονία διαθέσιμων επιλογών για ένα αντίστοιχο σχέδιο για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ποια ιδιοφυία από το Cato Institute – ή θα είναι από το Hoover Institute; Ίσως το AEI; – θα προτείνει να ξαναχτιστεί η οικονομία του Πουέρτο Ρίκο με την μετατροπή του στη δική μας νομικά ασαφή θαλάσσια φυλακή! Ίσως το Γκουάμ, ή τις Βόρειες Μαριάνες Νήσους – είναι ακόμη τμήματα των Ηνωμένων Πολιτειών αυτά, κατά κάποιο τρόπο, έτσι δεν είναι; Δεν θα μπορούσε κάποιο εξαθλιωμένο μικροκράτος του Ειρηνικού να βομβαρδιστεί με μετρητά ως αντάλλαγμα με μια συμφωνία; Ή θα μπορούσαμε να αναθέσουμε εργολαβικά την σκληρή μεταναστευτική πολιτική με την ίδια ευκολία που αναθέσαμε τα βασανιστήρια σε δουλικούς, ημιαπολυταρχικούς συμμάχους στο Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας.

Θα πρέπει να αποφασίσουν σύντομα, όμως. Με το ρυθμό αυτό θα υπάρχουν πάνω από τριάντα χιλιάδες παιδιά (και πολλές φορές περισσότεροι ενήλικες) υπό κράτηση ως το τέλος του Αυγούστου6.

Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι καινούριο. Έχει συμβεί αλλού και δεν υπάρχει κανένα πιθανό επιχείρημα που να καταρρίπτει πως δε θα συμβεί εδώ. Στο βαθμό που οι νόμοι που προστατεύουν μη πολίτες που κρατούνται στα σύνορα ενώ αναζητούν άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτοί οι νόμοι αγνοούνται, είναι αντικείμενο σε παράξενες, εσκεμμένα ανόητες ερμηνείες, ή αλλάζουν για να ταιριάζουν με τις ανάγκες της στιγμής. Καθώς ο αριθμός των κρατούμενων αυξάνεται με το πέρασμα του χρόνου, οι λύσεις για να κρατηθούν αποτελεσματικά μακριά από τα αδιάκριτα μάτια των ψυχοπονιάρηδων θα γίνουν πιο επιθετικές. Μια πόλη με αντίσκηνα εδώ, μια στρατιωτική βάση εκεί, και τελικά η αναζήτηση μια πιο μόνιμης «λύσης».

Όταν οι εκατοντάδες γίνουν χιλιάδες και μετά σε δεκάδες χιλιάδες, το ερώτημα του που θα στοιβαχτεί ένας τόσο μεγάλος αριθμός ανεπιθύμητων ανθρώπων θα γίνει σύντομα αναπόφευκτο για μια κυβέρνηση που θέλει να μαντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερους. Το μάθημα από την Αυστραλία, όπου η παρουσία ενός στρατοπέδου σε μια ναυτική της βάση αποδείχτηκε μαγνήτης επικρίσεων ενώ άλλα κρυμμένα μακριά στο Ναούρου και τη Νήσο των Χριστουγέννων είναι εξασφαλισμένα από αδιάκριτα βλέμματα, είναι ξεκάθαρο: ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Ήδη αντικείμενο ξεκάθαρης μισάνθρωπης ρητορικής και κρατούμενοι σε μια νομική αναμονή που οι περισσότεροι Αμερικάνοι υποδέχονται με ανασήκωμα των ώμων, το μέλλον των ανθρώπινων όντων που εγκλωβίστηκαν στην ξενοφοβική στάση του Trump είναι ζοφερό. Κανένα μέγεθος δημόσιας κατακραυγής μπορεί να σταματήσει αυτή την κυβέρνηση από το να σταματήσει να βάζει ανθρώπινα όντα σε κλουβιά. Πολύ πιο πιθανό, να βρουν ένα μέρος κάπου να κρύψουν τα κλουβιά.

 

 

 

  1. https://www.independent.co.uk/news/uk/fertiliser-island-scents-musical-success-first-night-leonardo-1489451.html
  2. http://narrative.ly/pauline-hanson-is-the-donald-trump-of-australia-and-she-just-won/
  3. https://en.wikipedia.org/wiki/Stolen_Generations
  4. https://www.theguardian.com/australia-news/2016/aug/10/the-nauru-files-2000-leaked-reports-reveal-scale-of-abuse-of-children-in-australian-offshore-detention
  5. https://www.law.ox.ac.uk/research-subject-groups/centre-criminology/centreborder-criminologies/blog/2017/03/institutional
  6. http://thehill.com/homenews/administration/392751-us-may-be-holding-30000-migrant-children-by-august-report

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s