Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Feminism In India. Η Japleen Pasricha είναι ακτιβίστρια, δημιουργός και αρχισυντάκτρια του Feminism In India. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

 

Προειδοποίηση κειμένου: έμφυλη βία, βια

 

Μερικές φορές όταν μιλάμε για έμφυλη βία μοιάζει να ξεχνάμε πως η βία δεν συμβαίνει σε κενό. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες ή καλύτερα σημεία επαφής τους που συμβάλουν σε αυτή. Ακόμα και η έμφυλη βία έχει πολλές όψεις, συμβαίνει σε γυναίκες με αναπηρίες1, λεσβίες και αμφισεξουαλικές γυναίκες2, γκέι άνδρες3 και τρανς4 άτομα ανάμεσα στα άλλα. Στην Ινδία υπάρχει ακόμα ένα σημείο επαφής, αυτό είναι η κάστα. Οποιοσδήποτε λέει πως το σύστημα των καστών δεν υπάρχει προφανώς ζει κάτω από κάποια πέτρα ή είναι ο Jon Snow (για τους οπαδούς του GoT)! Το άρθρο αυτό προσπαθεί να αναλύσει την κάλυψη των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης και την αντίδραση της κοινωνίας γενικά, στην συνεχιζόμενη επέλαση της σεξουαλικής βίας εναντίον των Ντάλιτ (ΣτΜ: Dalit, ανέγγιχτοι, η χαμηλότερη κοινωνικά κάστα στον ινδουισμό) γυναικών και κοριτσιών

Όταν η υπόθεση της Phoolan Devi ήρθε στο προσκήνιο διάφορα βιβλία γράφτηκαν για αυτή και επίσης γυρίστηκε μια ταινία με το τίτλο Bandit Queen, σκηνοθετημένη από τον Shekhar Kapur. Όμως, ένα σημαντικό σημείο πρέπει να σημειωθεί εδώ είναι πως ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο Shekhar Kapur, δεν σκέφτηκε καν πως ήταν απαραίτητο να ζητήσει την συναίνεση5 της Phoolan Devi πριν κάνει μια ταινία βασισμένη στη ζωή της. Η συγγραφέας-ακτιβίστρια Arundhati Roy στην κριτική της για τη ταινία με τίτλο, «Το Μεγάλο Ινδικό Τέχνασμα του Βιασμού», αμφισβήτησε το δικαίωμα να «αναπαραστήσει το βιασμό μιας εν ζωή γυναίκας δίχως την άδεια της», και κατηγόρησε τον Shekhar Kapur πως εκμεταλλεύεται την Phoolan Devi και διαστρεβλώνει τόσο τη ζωή της όσο και τη σημασία της.

Η Mathura, ένα νεαρό κορίτσι από κάποιο χωριό, βιάστηκε από δυο αστυνομικούς στις εγκαταστάσεις του αστυνομικού τμήματος στο Ντεσάι Γκάντζ, στην επαρχία Τσαντραπουρ στη Μαχαράστρα στις 26 Μαρτίου 1972. Η δικαστική απόφαση ανακήρυξε τους δυο κατηγορούμενους αθώους. Έλεγε πως επειδή η Mathura είχε «’προηγούμενες σεξουαλικές επαφές’, η συναίνεση της προϋπήρχε, υπό τις συνθήκες μόνο σεξουαλική επαφή μπορούσε να τεκμηριωθεί και όχι βιασμός». Στην έφεση το Ανώτερο δικαστήριο της Βομβάης στη Ναγκπούρ, ανέτρεψε την ετυμηγορία του δικαστηρίου και καταδίκασε τους κατηγορούμενους σε πέντε και ένα χρόνο αντίστοιχα.

Το Σεπτέμβριο του 1979 όμως, οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ινδίας, Jaswant Singh, Kailasam και Koshal στην ετυμηγορία τους στην υπόθεση Tukaram κατά της Πολιτείας Μαχαράστρα, ανέτρεψαν την απόφαση του Ανώτερου Δικαστηρίου και απάλλαξαν ξανά τους κατηγορούμενους αστυνομικούς. Το Ανώτατο Δικαστήριο είπε πως η Mahura δεν ζήτησε βοήθεια, και πως δεν υπήρχαν εμφανή σημάδια τραύματων πάνω της, υποδηλώνοντας έτσι πως δεν υπήρχε πάλη και κατά συνέπεια ούτε βιασμός. Ο δικαστής σημείωσε, «Επειδή είχε συνηθίσει στο σεξ, μπορεί να προκάλεσε τους αστυνομικούς (ήταν μεθυσμένη εν ώρα υπηρεσίας) να έρθουν σε επαφή μαζί της». Μετά την απαλλαγή των κατηγορούμενων από το Ανώτατο Δικαστήριο ακολούθησαν δημόσια κατακραυγή και διαδηλώσεις, που τελικά οδήγησαν σε αλλαγές στην ινδική νομοθεσία για το βιασμό μέσα από την Δεύτερη Τροπολογία του Ποινικού Κώδικα το 1983.

Η Bhanwari Devi6 είναι μια ντάλιτ κοινωνική λειτουργός από το Μπατέρι, στο Ρατζαστάν που είναι θύμα ομαδικού βιασμού το 1992 από άνδρες υψηλότερης κάστας επειδή θύμωσαν από τις προσπάθειες της να εμποδίσει έναν γάμο ανήλικων στην οικογένεια τους. Η αστυνομία την κακομεταχειρίστηκε και το δικαστήριο απάλλαξε το κατηγορούμενο. Ένα μέλος του τοπικού κοινοβουλίου οργάνωσε επινίκιο συλλαλητήριο στη πρωτεύουσα της πολιτείας, Τζαϊπούρ για τους πέντε κατηγορούμενους που πλέον κηρύχθηκαν αθώοι, και η γυναικεία πτέρυγα του πολιτικού του κόμματος συμμετείχε στο συλλαλητήριο αποκαλώντας την Bhanwari ψεύτρα. Εξοστρακίστηκε από τα μέλη της ίδιας της κάστας και κοινωνίας και όταν η μητέρα της πέθανε, οι αδερφοί της δεν της επέτρεψαν καν να παραβρεθεί στην κηδεία.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 1992, η Rajasthan Patrika τύπωσε μια μικρή είδηση λέγοντας πως μια γυναίκα από το χωριό Μπατέρι είχε υποβάλλει έγγραφη καταγγελία στο αστυνομικό τμήμα στο Μπάσσι μιλώντας για ομαδικό βιασμό. Στις 2 Οκτωβρίου 1992, η Rajasthan Patrika τύπωσε ένα άρθρο γνώμης με τίτλο Kroor Hadsa (βάναυσο περιστατικό) καταδικάζοντας το περιστατικό. Η Bhanwari Devi όμως κατηγορήθηκε πως κατασκεύασε το όλο περιστατικό από τους βιαστές και τους υποστηρικτές τους, και αντιμετώπισε δημόσια περιφρόνηση στο χωριό της. Αρνήθηκε οικονομική αποζημίωση για να μην ενθαρρύνει τέτοιες κατηγορίες.

Η Thangjam Manorama7 απάχθηκε από το σπίτι της από την παραστρατιωτική Ινδική οργάνωση, το 17ο τάγμα των Assam Rifles τον Ιούλιο του 2004 με την κατηγορία πως σχετίζονταν με τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΣτΜ PLGA, το ένοπλο τμήμα του μαοϊκού Κομμουνιστικού Κόμματος Ινδια, ναξαλίτες). Το επόμενο πρωί το διάτρητο από σφαίρες πτώμα της βρέθηκε σε ένα χωράφι. Η αυτοψία έδειξε ίχνη σπέρματος στη φούστα της επιβεβαιώνοντας βιασμό και φόνο. Πέντε μέρες μετά το φόνο, περίπου 30 μεσήλικες γυναίκες διέσχισαν γυμνές το Ιμπχάλ στο αρχηγείο των Assam Rifles, φωνάζοντας, «Ινδοί στρατιώτες βιάστε και εμάς… Είμαστε όλες μητέρες της Manorama».  Η πάλη ενάντια στον AFSPA8 συνεχίζεται.

Το 2006, έγινε η σφαγή στο Κχαϊρλάντζι9, όπου τέσσερα μέλη της οικογένειας Bhomange που ανήκαν στη κάστα των ντάλιτ, δολοφονήθηκαν από την μέλη της πολιτικά κυρίαρχης κάστας των Κούνμπι (ΣτΜ αναφέρεται συνολικά στις κάστες των μη ελίτ επαγγελματιών). Οι γυναίκες της οικογένειας διαπομπεύτηκαν γυμνές και βιάστηκαν ομαδικά πριν δολοφονηθούν. Τα μέσα στην Ινδία δεν κάλυψαν το γεγονός μέχρι την εξέγερση των ντάλιτ στο Ναγκπούρ.

Η Soni Sori10, μια νεαρή δασκάλα σε χωριό από το Τσατισγκάρχ βιάστηκε με ιδιαίτερη βιαιότητα ενώ ήταν υπό κράτηση το 2011 και βασανίστηκε με το να βάζουν πέτρες στα απόκρυφα σημεία της. Όμως αντί να μπουν πίσω από τα κάγκελα οι βιαστές της, η Soni συνελήφθηκε με την κατηγορία πως ήταν ο σύνδεσμος μεταξύ των μαοϊστών και της εταιρίας Essar. Η κυβέρνηση του Τσχαττισγκαρχ είπε στο Ανώτα το Δικαστήριο της Ινδίας πως η κατηγορία ήταν σκηνοθετημένη από συγκεκριμένα συμφέροντα για να δυσφημίσουν την αστυνομία του Τσχαττισγκάρχ. Η αστυνομία επίσης αρνήθηκε τις κατηγορίες βασανιστηρίων. Ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής της αστυνομίας Ramnivas είπε πως είχε γλιστρήσει στο μπάνιο και τραυματίστηκε μόνη της.

Το δημόσιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της αρνήθηκε την εισαγωγή και περίθαλψη αρχικά αν και αργότερα την δέχτηκε. Βρέθηκε να έχει έντονες φουσκάλες στη περιοχή των γεννητικών οργάνων, και κυβερνητική έρευνα διατάχθηκε για να διαπιστωθεί ο λόγος που το νοσοκομείο αρνήθηκε αρχικά να την δεχτεί. Ο Rahul Pandita της οργάνωσης OPEN έγραψε πως «υπάρχει καλός λόγος για να πιστέψεις πως οι ιστορίες που κυκλοφορούν για αυτή είναι ένα περίπλοκο δίχτυ από ψέματα και παραχαράξεις που διακινούνται συστηματικά για πάνω από δυο χρόνια από το κρατικό μηχανισμό», και συνέκρινε την υπόθεση με το διήγημα 1984 του George Orwell. Η Indian Express έγραψε για την υπόθεση, «Η ιστορία της Soni τα τελευταία δυο χρόνια είναι εκείνη μιας γυναίκας που έχει γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και από την αστυνομία και από τους Μαοϊστές – κάποιοι λένε πως επέτρεψε να την χρησιμοποιήσουν – και τώρα από τους ακτιβιστές φίλους της».

Στις 27 Μαΐου 2014, δυο έφηβα κορίτσια βιάστηκαν ομαδικά και δολοφονήθηκαν στο Μπανταούν11 στο Ουντάρ Πραντές. Μετά από εκτεταμένη έρευνα, το CBI κατέληξε πως δεν υπήρχε ομαδικός βιασμός και οι βιαστές αφέθηκαν ελεύθεροι. Δεν πήρε ούτε λεπτό ώστε τα μέσα να δημοσιεύσουν τη φωτογραφία των δυο κοριτσιών να κρέμονται από ένα δέντρο. Η φωτογραφία κυκλοφόρησε ευρέως στα κοινωνικά δίκτυα, αν και κάποιοι το κατέκριναν και αρνήθηκαν να τη μοιραστούν ή τουλάχιστον έβαλαν μια προειδοποίηση περιεχομένου, πολλοί ευχαριστήθηκαν την ηδονοβλεψία. Ήταν παράνομο εκ μέρους των μέσων και παραβίασαν την Παράγραφο 228A του IPC στο τρόπο κάλυψης του ομαδικού βιασμού στη Μπανταούν, με το διαμοιρασμό της φωτογραφίας και την έκθεση σε κίνδυνο της ταυτότητας των νεαρών κοριτσιών, αλλά κανένας δε νοιάστηκε. Το μόνο που ήθελαν ήταν να παρουσιάσουν με εντυπωσιακό τρόπο την ιστορία και να πάρουν περισσότερα και να έχουν περισσότερα «χτυπήματα» και τηλεθέαση στα δυναμικά κοινά.

Μετά από κατακραυγή στο Twitter, μια αγρυπνία με κεριά στο Δελχί και ένα γράμμα που δημοσιεύτηκε στο Savari12 με θέμα την απροκάλυπτη παραβίαση των νόμων για την αποτροπή των βιασμών, όπως και την παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών, στη κάλυψη του ομαδικού βιασμού και φόνου στη Μπανταούν, κάποιοι δημοσιογραφικοί οίκοι άλλαξαν τις φωτογραφίες ή/και θόλωσαν τα πρόσωπα των κοριτσιών. Η ζημιά όμως είχε γίνει.

Η υπόθεση της Μπανταούν έφερε στο επίκεντρο τέσσερα θύματα που είχαν επιζήσει από βιασμό από το χωριό Μπχαγκάνα στο Χισάρ, στη Χαρυανα, που διαδήλωναν στο Jantar Mantar (ΣτΜ ένα μεγάλο ηλιακό ρολόι) στο Νέο Δελχί. Όμως ούτε να διαδηλώσουν με την ησυχία τους δεν μπορούσαν. Μερικές μέρες αργότερα η αστυνομία του Δελχί έδιωξε με τη βία τα θύματα από τη Μπχαγκάνα13 και άλλες σκηνές και προειδοποίησαν τους διαδηλωτές να εγκαταλείψουν το μέρος ως το μεσημέρι. Το τοπικό συμβούλιο στο Χισάρ, οι οικογένειες των ντάλιτ διώχθηκαν από τη Μπχαγκάνα με τον ίδιο τρόπο.

Οι πρόσφατες επιθέσεις στους Ντάλιτ στην Ινδία, όπου ένας άνδρας λυντσαρίστηκε επειδή έφαγε «βοδινό», παιδιά Ντάλιτ κάηκαν ζωντανά και μια οικογένεια Ντάλιτ ξεγυμνώθηκε δείχνουν πως ως χώρα γυρίζουμε προς τα πίσω. Ο στρατηγός V.K Singh, ο ομοσπονδιακός υπουργός εσωτερικών για εξωτερικά θέματα είπε, «Για καθετί… όπως αν κάποιος πετάξει μια πέτρα σε ένα σκύλο υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση… δεν είναι έτσι». Τα μέσα δίστασαν να μιλήσουν για την οικογένεια των Ντάλιτ που ξεγύμνωσαν και χτύπησαν στο Ντανκαούρ.

Η καστεϊκή φύση των περισσότερων ιεραρχιών όπου η πάνω κάστα, οι άνθρωποι της ανώτερης τάξης είναι ακόμη στην εξουσία δημιουργεί εμπόδια στην αντιπροσώπευση περιθωριοποιημένων ομάδων είτε ντάλιτ, αντιβάσι (ΣτΜ αυτόχθονες φυλές) ή χωρικοί δίχως να πέφτουν στον εξωτισμό του «άλλου». Ακολουθούν μερικές παραπομπές που είναι εξαιρετικές πηγές πάνω στη βία κατά των γυναικών ντάλιτ και την απεικόνιση της καστεϊκής βίας στα μέσα

 

Παραπομπές:

  1. Preliminary Report: National Tribunal Violence against Dalit Women, Savari.
    ii. Dalit Women Fight, International Dalit Solidarity Network
    iii. Violence against Dalit Women, Legally India
    iv. Violence of Silence: Brahmanic Media Constructions of Caste and Gender, Dr. Smita Patil
    v. Attacks on Dalit Women: A Pattern of Impunity, Human Rights Watch

 

 

  1. http://feminisminindia.com/2015/12/03/how-news-media-ignores-the-disability-aspect-of-victims-of-sexual-assault/
  2. http://feminisminindia.com/2015/12/07/lesbian-bisexual-and-trans-women-popular-media/
  3. http://feminisminindia.com/2015/11/29/mediarepresentation-lgbtq-people/
  4. http://feminisminindia.com/2015/12/09/hijra_media_representation/
  5. http://feminisminindia.com/2015/11/26/media-representation-gbv-rape-subject-matter-hindi-cinema/
  6. http://indiatoday.intoday.in/gallery/bhanwari-devi-mahipal-maderna-ashok-gehlot/1/5864.html
  7. http://www.countercurrents.org/wss100714.htm
  8. http://feminisminindia.com/2015/04/22/afspa-the-armys-right-to-rape-from-manorama-to-karbi/
  9. http://www.thehindu.com/opinion/Readers-Editor/khairlanji-the-crime-and-punishment/article588045.ece
  10. http://www.thehindu.com/news/national/other-states/soni-sori-continues-as-face-of-tribal-protest/article7268927.ece
  11. http://feminisminindia.com/2014/09/16/badaun-case/#.Vmm4E7h97IU
  12. http://www.dalitweb.org/?p=2583
  13. http://www.indiatomorrow.net/eng/delhi-police-evict-bhagana-gang-rape-victims-from-jantar-mantar

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s