Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Timeline. Η Laura Smith είναι συντάκτρια στο Timeline, άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε New York Times, Slate, Guardian, Mother Jones. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

 

 

Στις πρώτες πρωινές ώρες της 13ης Νοεμβρίου 1988, ο Mulugata Seraw κατευθύνονταν προς το διαμέρισμά του στο Πόρτλαντ του Όρεγκον όταν τρεις σκίνχεντ με μπότες εργασίας και μπουφάν παραλλαγής τον πλησίασαν στο πεζοδρόμιο. Ο 28χρονος σπούδαζε διοίκηση επιχειρήσεων στο Κοινοτικό Κολλέγιο του Πόρτλαντ, και δούλευε σε δουλείες ως επιστάτης και σε εταιρεία ενοικίασης αυτοκινήτων, στέλνοντας χρήματα πίσω στη γυναίκα του και στο μικρό του γιο στην Αιθιοπία. Οι σκίνχεντ, μέλη της συμμορίας East Side White Pride, είχαν βγει στο κυνήγι αυτόν που αποκαλούσαν «βρομιάρηδες υπάνθρωπους1» (ΣτΜ: mud people). Όταν συνάντησαν τον Seraw, άρχισαν να τον χτυπούν με ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ. Φίλοι του που μόλις τον είχαν αφήσει προσπάθησαν να τον βοηθήσουν αλλά χτυπήθηκαν και εκείνοι. Δυο έφηβα κορίτσια παρακολουθούσαν από το αυτοκίνητο των σκίνχεντ και φώναζαν «Σκοτώστε τους!». λίγα λεπτά αργότερα, ο Seraw είχε εγκαταλειφθεί σε μια λίμνη από το ίδιο του αίμα, εγκεφαλικά νεκρός, με το κρανίο του τσακισμένο.

Ο τραγικός του θάνατος όμως θα οδηγούσε επίσης και στη καταστροφή μιας από τις πιο επικίνδυνες οργανώσεις μίσους της Αμερικής.

Οι τρεις δολοφόνοι – Kenneth Mieske, Kyle Brewster, και Steven Strasser – δικάστηκαν και κρίθηκαν ένοχοι λίγο καιρό αργότερα. Η αστική δίκη που ακολούθησε στη συνέχεια όμως αποδείχτηκε το μοιραίο χτύπημα για την Λευκή Άρια Αντίσταση (White Aryan Resistance, WAR), η λευκή ρατσιστική οργάνωση που διοικούνταν από το διαβόητο Tom Metzger.

Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, λευκές ρατσιστικές οργανώσεις δημιουργούνταν και εξαπλώνονταν σε όλη τη χώρα. Από τους πρώτους που υιοθέτησαν το ίντερνετ, χρησιμοποιούσαν BBS (bulletin board system)2 για να δικτυώνονται, να διαχέουν ρατσιστική προπαγάνδα και να στρατολογήσουν νέα μέλη. Δυο χρόνια πριν το φόνο του Seraw, σύνεδροι του Άριου Κογκρέσου το 1986 διεκδίκησαν τις πολιτείες Ουάσιγκτον, Όρεγκον, Αϊντάχο, Γουαϊόμινγκ και Μοντάνα ως το λευκό εθνοκράτος τους. εκείνη τη χρονιά, αναμείχθηκαν σε εγκλήματα σε 24 πολιτείες, αλλά ο Βορειοανατολικός Ειρηνικός έμοιαζε να είναι το σημείο μηδέν3. Ο φόνος το Seraw ήταν ο τρίτος γνωστός φόνος στη χώρα από σκίνχεντ σε λιγότερο από ένα χρόνο. Σε απάντηση στο φόνο, ο Lenny Zeskind από το Κέντρο για τη Δημοκρατική Ανανέωση είπε, «Αυτό που έχουμε εδώ είναι απλά το έμβρυο ενός μελλοντικού προβλήματος».

Με πρώτη ματιά, ο Metzger, ένας πρώην Μεγάλος Δράκος της ΚΚΚ στη Καλιφόρνια και ιδρυτής της WAR, έμοιαζε να μην έχει άμεση σχέση με τη δολοφονία του Seraw. Τεχνικός τηλεοράσεων κατ’ επάγγελμα ο Metzger διεύθυνε4 την αυτοανακηρυγμένη «πιο ρατσιστική εφημερίδα στη Γη», και διέδωσε τη θεωρία του ομοϊδεάτη του ρατσιστή Louis Beam για την αντίσταση δίχως ηγέτες5, που ενθάρρυνε τα άτομα να δρουν σαν «μοναχικοί λύκοι» και να κάνουν εκστρατείες εγκλημάτων μίσους. «Ήμουν ο πρώτος στη χώρα που αναγνώρισα τους σκίνχεντ και έγινα φίλος τους», έλεγε ο Metzger.

Ο γιός του όμως John διοικούσε το Κίνημα Άριας Νεολαίας (The Aryan Youth Movement), την οργάνωση νεολαίας της WAR, και το 1998, ο αντιπρόεδρος του Κινήματος Άριας Νεολαίας ταξίδεψε στο Πόρτλαντ για να οργανώσει την East Side White Pride – η ίδια οργάνωση στην οποία ανήκαν οι άνδρες που δολοφόνησαν τον Seraw. Φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν πως οι Metzger και η WAR έδινε τις εντολές για τη βία των σκίνχεντ.

Η Southern Poverty Law Center (SPLC) και άλλες αντιρατσιστικές οργανώσεις που παρακολουθούσαν τους Metzger και τις οργανώσεις τους, αναζητώντας ένα τρόπο να γκρεμίσουν τις μεγαλύτερες λευκές ρατσιστικές οργανώσεις. Αναρωτιόντουσαν αν ο φόνος του Seraw μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να μπει ένα τέλος στη WAR μια και καλή.

Ο Metzger είχε μια σειρά από ρατσιστικά τηλεφωνικά κέντρα και λίγους μήνες μετά από το φόνο του Seraw, είπε σε μαγνητοφωνημένο μήνυμα, «Φαίνεται πως οι σκίνχεντ επιτέλεσαν κοινωνικό έργο, και δεν το καταλαβαίνουν καν». Η επιδοκιμασία του όμως προς το γεγονός δεν ήταν αρκετό για να τον συνδέσουν με το έγκλημα με όρους συνενοχής.

Σύμφωνα όμως με το βιβλίο της Elinor Langerγια το φόνο του Seraw, A Hundred Little Hitlers, το διαμέρισμα των δολοφόνων είχε ερευνηθεί, αποκαλύπτοντας μια επιστολή γραμμένη από τον John Metzger προς τους ηγέτες της East Side White Pride, που τους σύστηνε με το δολοφόνο. Αυτός ήταν ο χαμένος κρίκος που περίμενε η SLPC, που συνέδεε τους Metzger με το φόνο.

Με το γράμμα στα χέρια, η SLPC υποστήριξε μια αστική μήνυση που κατατέθηκε από την οικογένεια του Seraw, και καθοδηγήθηκε από τον συνιδρυτή της SLPC Morris Dees, που ήταν στις λίστες στόχων των λευκών ρατσιστών για χρόνια. Μέσα από ένα νομικό μηχανισμό γνωστός ως «έμμεση ευθύνη», ο Dees είπε πως οι Metzger είχαν προκαλέσει τη βία που τερμάτισε τη ζωή του Seraw – μια επιχειρηματολογία που επικρίθηκε από πολλούς. Συντηρητικοί, όπως ο Tucker Carlson, και υπέρμαχοι των πολιτικών δικαιωμάτων επίσης, ανέφεραν τις ανησυχίες τους πως οι Metzger δικάζονταν για τις ιδέες τους.

Κατά τη δίκη τους, ένας από τους οπαδούς του Metzger κατέθεσε πως είχε σταλεί στο Πόρτλαντ ειδικά για να στρατολογήσει για την WAR, και είχε μιλήσει στους τρεις σκίνχεντ λίγες ώρες μόλις πριν το φόνο του Seraw. Ο 10χρονος γιός του Seraw, Henock, κάθονταν στην αγκαλιά του Dee καθώς περίμεναν την ετυμηγορία.

Στο τέλος, οι ένορκοι συμφώνησαν πως οι Metzger είχαν το αίμα του Seraw στα χέρια τους και εκδίκασαν 12,5 εκατομμύρια δολάρια σε ζημιές. Κάποια στιγμή, ο πατέρας και ο γιός κέρδιζαν εξαψήφια νούμερα από τη WAR, και διατάχθηκαν να πληρώσουν από αυτά τα 5,5 εκατομμύρια οι ίδιοι. Το σπίτι του Tom Metzger, με τα πέντε δωμάτια στο Σαν Ντιέγκο, μπήκε σε εκπλειστηριάστηκε, και το αυτοκίνητο και τα εργαλεία του για την επισκευή τηλεοράσεων κατασχέθηκαν. Πάνω από όλα όμως, η απόφαση χρεοκόπησε την WAR.

Οι δόσεις της αποζημίωσης για το φόνο, που κυρίως ωφέλησαν τον Henock, άρχισαν το 1995. Ο Metzger είπε δεν τον ένοιαζε που τα χρήματά του στέλονταν σε μαύρους Αφρικανούς, «Δεν έχω κάτι εναντίον των ανθρώπων στην Αφρική. Ελπίζω πως [ο Henock] είναι Αφρικανός ρατσιστής και θα δημιουργήσει ένα αφρικάνικο αποσχιστικό κράτος». Ο Henock τελικά κατέληξε στην πατρίδα του Metzger, στο Σαν Ντιέγκο για να πάει γυμνάσιο και πήγε στο Πανεπιστήμιο της Σάντα Μπάρμπαρα, όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες. Σύμφωνα6 με μια τοπική εφημερίδα του Όρεγκον, αντί να απομονωθεί σε ένα μαύρο εθνοκράτος, ο Henock θα ταξίδευε αρκετά, με το να γίνει πιλότος πολιτικών αερογραμμών.

Ενώ η δίκη ήταν το τέλος της WAR ως επίσημου οργανισμού, δεν σήμαινε το ίδιο για τη σταυροφορία του Tom Metzger. Σε μια δίκη το 2009 για μια άλλη οργάνωση λευκών ρατσιστών, ένας ερευνητής θα κατέθετε πως πίστευε πως ο Metzger «στρατολογεί ενεργά και εκπαιδεύει άλλα άτομα για να κάνουν εγκλήματα εκ μέρους  των λευκών ρατσιστικών και αντικυβερνητικών κινημάτων».

 

 

  1. https://www.nytimes.com/1994/07/03/magazine/their-finest-minute.html?pagewanted=all
  2. https://timeline.com/white-supremacist-early-internet-5e91676eb847
  3. https://timeline.com/white-supremacist-rural-paradise-fb62b74b29e0
  4. https://www.splcenter.org/fighting-hate/extremist-files/individual/tom-metzger
  5. https://timeline.com/louis-beam-white-supremacy-history-20d028315d
  6. http://www.wweek.com/portland/blog-30937-the-mulugeta-seraw-murder-25-years-later.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s