Απόσπασμα από τον πρώτο τόμο κειμένων Epistolario Inedito. Ο Camillo Beneri (1897-1937) ήταν καθηγητής φιλοσοφίας και αναρχικός ακτιβιστής, πήρε μέρος στον Ισπανικό Εμφύλιο και δολοφονήθηκε από τον Μάιο του 1937. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

 

Προειδοποίηση περιεχομένου: προσβλητικός αντισημιτικός και ρατσιστικός λόγος

 

Ο φασισμός, ο θρίαμβος του παραλόγου, έχει αγκαλιάσει τους πιο ανυπόληπτους μύθους της προεπιστημονικής εποχής. Ένας από τους θεωρητικούς του Χιτλερισμού (υποθέτοντας πως μπορεί να θεωρηθεί ως διακριτό δόγμα), ο Ernest Krieck, στο βιβλίο του Εθνική Πολιτική Εκπαίδευση, διακήρυσσε την ανάγκη για υποταγή της επιστήμης στις εθνικοσοσιαλιστικές πολιτικές, δίνοντας έτσι το αποχαιρετιστήριο φιλί στην επιστήμη. «Η εποχή του ‘καθαρού λόγου’, της ‘επιστήμης για την επιστήμη’, της ‘αδιάφορης επιστήμης’, έχει τελειώσει. Κάθε επιστήμη που έχει να κάνει μια ενεργή συνεισφορά προς έναν ευρύ σκοπό γίνεται πολιτική, και έτσι, όπως η πολιτική έχει τις αρχές και τα επιτεύγματα της εμποτισμένα με ρατσισμό, εθνικισμό και εθνικοσοσιαλισμό». Στις 11 Μαΐου 1933, ενώ αποφάσιζε την τύχη 20000 κατασχεμένων βιβλίων στο Βερολίνο ο Goebbels ανακοίνωνε: «Η νοησιαρχία τελείωσε».

Είναι εξαιρετικά ξεκάθαρο από το ρατσιστικό παραλήρημα (μια απόλυτα συλλογική ψύχωση), που ο χιτλερισμός αντιπροσωπεύει την πλήρη έκλειψη της γερμανικής κουλτούρας και διανόησης. Στις 25 Μαρτίου 1933, ο Goering, ο υπουργός εσωτερικών του Ράιχ, είπε στους εκπροσώπους του ξένου τύπου: «Σαφώς, ο αντισημιτισμός είναι κομμάτι του επίσημου προγράμματος του Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και ο τρόπος με τον οποίο το τελευταίο έχει διαμορφώσει τα στελέχη του το κάνει ξεκάθαρο σήμερα πως κάθε μέλος των πολιτοφυλακών του κοιτά τον Καθηγητή Einstein με μια αίσθηση φυλετικής ανωτερότητας».

Η πιο αποτρόπαιη στάση όλων είναι η στάση των χιτλερικών επιστημόνων(;). ο φυλετικός καθηγητής H. Günther, μιλώντας ως εθνικοσοσιαλιστής, ανακοινώνει: «Μόνο η αναγέννηση του Νορδικού αίματος, στο οποίο οι Ινδογερμανικοί λαοί χρωστάνε το ιστορικό τους μεγαλείο, μπορεί να αποτρέψει την ήττα. Η αναγέννηση είναι αδύνατη μέχρι οι Νορδικοί να γίνουν πολλοί και δυνατοί ξανά». «Εμπρός, για την Νορδικοποίηση!». Τι εντυπωσιακό σύνθημα! Στο μεταξύ «με την Νορδική φυλή ως σκοπό μια νέα αντίληψη καθήκοντος πρέπει να γεννηθεί». Βρίσκεται σε αμηχανία όμως ως εθνολόγος, όταν δεν γνωρίζει πως να συνδέσει το σύνθημα με τα επιστημονικά δεδομένα και αναγκάζεται να ομολογήσει: «Η φυλετική επιστήμη είναι, δυστυχώς, αναγκασμένη να καταχωρήσει την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Ευρώπης ως μπάσταρδους και ανάμεικτου αίματος. Που το κάνει δύσκολη και δυσάρεστη επιστήμη και τη καθιστά το ίδιο απαράδεκτη όπως το ρητό: Γνώθι σεαυτόν. Ένα πραγματικά δύσκολο και δυσσάρεστο καθήκον, ακόμη και για τους υπέρμαχους του ρατσισμού…».

Ο γερμανικός ρατσισμός λέει πως επιδιώκει «να εξαγνίσει τη γερμανική φυλή» και την ίδια στιγμή εξυμνεί το μύθο της φυλετικής καθαρότητας, και κηρύσσει την ανωτερότητα της Αριογερμανικής φυλής.

Ο Άριος Μύθος

Ο Mussolini είπε στον Emil Ludwig: «Δεν υπάρχει καθαρή φυλή. Το αστείο γεγονός είναι πως κανένας από τους υπέρμαχους της Γερμανικής φυλετικής καθαρότητας δεν ήταν Γερμανός: ο Gobineu ήταν Γάλλος, ο Chamberlain Άγγλος, ο Woltmann Εβραίος».

Αν ο αντισημιτισμός ήταν να γίνει αναγκαίος για την επιβίωση του Ιταλικού φασισμού, ο Mussolini, χειρότερα από τον Macchiavelli, θα ακολουθούσε στα βήματα των Gobineau, Chamberlain και Woltmann και θα μιλούσε και αυτός για την φυλετική καθαρότητα [όπως έκανε το 1938, όταν οι φασίστες εισήγαγαν νόμους «φυλετικής καθαρότητας» στην Ιταλία]. Ο Hitler, όντας αυτοδίδακτος και στερούμενος κάθε κριτικής σκέψης, γοητεύεται από τον Άριο μύθο. Μιλώντας σε εκπροσώπους από τους ιατρικούς συλλόγους στη Γερμανία, δήλωσε, στις 6 Απριλίου 1933: «Στο κόσμο της διανόησης, οι μεγαλύτεροι πρόοδοι δεν έχουν γίνει ποτέ από στοιχεία εκτός της φυλής, αλλά από Άρια και Γερμανικά μυαλά». Η απλουστευτική αυτή αντίληψη υπογραμίζεται σε αρκετά αποσπάσματα στο βιβλίο του Mein Kampf, όπου με ένταση αντιμάχεται την πνευματική χειραφέτηση των μαύρων. Σύμφωνα με αυτόν, είναι προσβολή προς τη λογική και εγκληματική παράνοια «να μαθαίνεις σε ένα ημιπίθηκο να πιστεύει πως μπορεί να τα καταφέρει ως δικηγόρος». Ο μύθος των δημιουργικών φυλών των σπρώχνει σε αυτές τις τυπικές εκφράσεις: «Όλα αυτά που θαυμάζουμε σε αυτό το κόσμο – επιστήμη και τέχνη, τεχνολογία και εφευρέσεις – όλα τους, είναι το αποκλειστικό έργο λίγων λαών και ίσως αρχικά, ενός μόνο λαού. Στους λαούς αυτούς βασίζεται η ύπαρξη συνολικά του πολιτισμού. Αν χαθούν, ότι αξίζει στο κόσμο θα θαφτεί μαζί τους… Δίχως την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν ανθρώπους κατώτερων φυλών, οι Άριοι δεν θα κατάφερναν ποτέ να κάνουν τα πρώτα βήματα προς τον πολιτισμό τους που ακολούθησε, όπως, δίχως την βοήθεια κάποιων ζώων που ο άνθρωπος εξημέρωσε με επιτυχία, θα ήταν αδύνατο να τελειοποιήσουμε την τεχνολογία που σήμερα μας επιτρέπει να ξεφορτωθούμε τις υπηρεσίες των ίδιων αυτών των ζώων…»

Τον Οκτώβριο του 1933, η Γερμανική Φιλοσοφική Εταιρεία πραγματοποίησε το ετήσιο συνέδριο της στο Μαγδεμβούργο. Ο πρόεδρος της, καθηγητής Kruger, έκλεισε την εισήγησή του με ένα εγκώμιο προς τον Hitler. Οι συγκεντρωμένοι τραγουδούσαν «Deutschland über Alles» και τον ναζιστικό ύμνο «Horst Wessel». Ο Hitler έστειλε τηλεγράφημα προς το συνέδριο: «Στέλνω τους χαιρετισμούς μου στην Γερμανική Φιλοσοφική Εταιρεία. Είθε οι δυνάμεις μια αυθεντικής γερμανικής φιλοσοφίας να εμπνεύσουν και να ενισχύσουν τη γερμανική προοπτική στο κόσμο». Κάποιος μπορεί να έχει τη προδιάθεση να πιστέψει πως αυτοί ήταν οι «πληρωμένοι φιλόσοφοι» που δίκαια χλεύαζε ο Schopenhauer. Όχι όμως. Η Γερμανική Φιλοσοφική Εταιρεία ιδρύθηκε το 197 με στόχο την ανέγερση ενός «τείχους ενάντια στην εισβολή της Γερμανίας από ξένες ιδέες και για την καλλιέργεια ενός τρόπου σκέψης σύμφωνα με την φυλή».

Το παραλήρημα της φυλής δεν ήταν προϊόν του χιτλερισμού: προϋπήρχε και ο τελευταίος σε μεγάλο βαθμό προέρχεται από αυτόν. Ακόμη και ο Nietzsche εξέφρασε τη περιφρόνηση του για τις απίστευτες υπερβολές του ρατσισμού των ημερών του και έγραψε: «Πόση κακοπιστία και πόση μικρότητα απαιτείται για να δημιουργήσεις θέματα φυλής στη σημερινή μπερδεμένη Ευρώπη… Δεν έχω τίποτα να πω με οποιονδήποτε που έχει οποιαδήποτε ανάμειξη ή ρόλο στην ντροπιαστική απάτη των φυλετικών θεμάτων…»

Παγγερμανισμός

… δεν πρέπει να αποτελέσει έκπληξη σε κανένα μας η ανακάλυψη πως στα σχολεία της χιτλερικής Γερμανίας διδάσκεται πως ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε από μια γαλανομάτα, ξανθιά μητέρα με πατέρα ένα Γερμανό στρατιώτη που είχε καταταγεί στο Ρωμαϊκό στρατό. Ο Πρώσος υπουργός Δημόσιας Εκπαίδευσης και Θρησκεύματος σε διάγγελμα του προς τις προτεσταντικές μάζες (18 Ιουλίου 1933) είπε πως η έλευση του Ιησού Χριστού αντιπροσώπευε «την επιστροφή στη Νορδική επιρροή». Έτσι δεν αποτελεί έκπληξη που μια χιτλερική εφημερίδα (η Voelkischer Beobachter της 14ης Μαρτίου 1933) θα διαβεβαίωνε: «Η Μασσαλιώτιδα είναι αρχαία Γερμανική μελωδία που αποτυπώθηκε σε νότες από έναν συνθέτη από το Βαρτμπουργκ», ενώ ένας δάσκαλος, κάποιος Zinner, δημοσίευσε την 674 σελίδων Ιστορία της Αστρονομίας στην οποία το έργο Γάλλων, Βρετανών, Αμερικάνων και Ιταλών αστρονόμων αθροίζεται υπό την επικεφαλίδα «Die Stern Kunde der Germanen» (Γερμανική Αστρονομία). Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Ο αρχιτέκτονας Hermann Wille, σε μια συνάντηση της Εταιρείας για την Μελέτη της Γερμανικής Προϊστορίας, ισχυρίστηκε πως τα λίθινα μνημεία που ήταν τμήματα τάφων που έχουν ανακαλυφθεί ως τώρα δεν είναι παρά η αρχαιότερη μορφή γερμανικών ναών. Ο ναός της Δήλου θεωρητικά δείχνει την Γερμανική επιρροή και κάποιοι γερμανικοί ναοί φτάνουν ως την Εποχή του Μπρούτζου. Ο Πρώσος υπουργός της Δημόσια Εκπαίδευσης δεν αρκείται στην Εποχή του Μπρούτζου και έφτασε ακόμη πιο πίσω ως την Εποχή των Παγετώνων, σημειώνοντας στην εγκύκλιο του: «Τα εγχειρίδια ιστορίας που έχουν σχεδιαστεί για τους Πρώσους νέους πρέπει να ξεκινάνε με την Εποχή των Παγετώνων στην Κεντρική Ευρώπη επειδή η προϊστορία είναι μια ιδιαίτερα εθνική επιστήμη και θα ανατρέψει τις κοινότοπες προκαταλήψεις γύρω από την κατωτερότητα του πολιτισμού των Γερμανών, των προγόνων μας».

Και ξανά: «Ο άνθρωπος του Νεάντερταλ, ο άνθρωπος του Αρινιάκ και ο άνθρωπος του Κρο-Μανιόν πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως παράδειγμα πως αμέτρητες φυλές είχαν ξεχωριστές κουλτούρες».

«Οι δάσκαλοι έπρεπε να δείξουν συνοπτικά πως η Νορδική φυλή και η Φαλίσια φυλή (νεολογισμός που δημιουργήθηκε από τους Γερμανούς ρατσιστές για να αναφερθούν σε αυτό που κάποιοι εθνολόγοι αποκαλούν Δαλική φυλή) εξαπλώθηκαν στη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη».

«Οι Ινδοί, οι Μήδοι, οι Πέρσες και οι Χετταίοι είχαν Νορδικές ρίζες. Παρομοίως, η Ελληνική ιστορία έπρεπε να αναζητηθεί στην Κεντρική Ευρώπη, πράγματι, οι κατακτητές Έλληνες ήταν Νορδικής φυλής και ήταν αυτοί που αποτελούσαν την ανώτερη φυλή στην χώρα».

Και ο υπουργός καταλήγει: «Η δημοκρατία (sic) πυροδότησε φυλετική ανάμειξη. Η μείωση του πληθυσμού ήταν η καταστροφή της Νορδικής φυλής στην Ελλάδα. Έτσι στην Ιταλία, η πάλη μεταξύ των πατρικίων και των πληβείων ήταν φυλετική διαμάχη, η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της Ιταλίας αποτελούνταν από τους απογόνους Ανατολικών σκλάβων.

Η μετανάστευση των Γερμανικών λαών (οι βαρβαρικές εισβολές) πρόσφερε φρέσκο γερμανικό αίμα (sic) σε ένα συνονθύλευμα φυλών στην παραπαίουσα ύστερη αυτοκρατορία. Που εξηγεί την φρέσκια πολιτισμική έκρηξη του Μεσαίωνα, μιας αυτή έγινε μόνο σε χώρες που οι Γερμανικές φυλές εγκαταστάθηκαν τελικά: Βόρεια Ιταλία (ξεχωρίζοντας την από την Νότια), την Ισπανία, τη Γαλλία και την Αγγλία»…

Το άμπρα κατάμπρα της Χιτλερικής ανθρωπολογίας

… όλες οι επίσημες Γερμανικές εκδόσεις που εκλαΐκευσαν την ανθρωπολογία στερούνται οποιασδήποτε επιστημονικής αξίας. Έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για την διέγερση του όχλου και για προπαγανδιστικούς σκοπούς (με την εθνικιστική έννοια), όπως αποδίδεται περιληπτικά σε αυτό το απόσπασμα από την Berlin Morgenpost: «Όπως ο Goethe κατάγονταν από Γερμανούς αυτοκράτορες και βασιλείς, έτσι οι φλέβες του ταπεινού τεχνίτη ή χωρικού πρέπει να φέρουν πριγκιπικό αίμα. Το αντικείμενο της έρευνας θα είναι να πειστούν οι γιοι, οι εγγονοί και οι δισέγγονοι πως, μιας και κατάγονται από σπουδαίους προγόνους, πρέπει να αποδειχτούν άξιοι ζώντας μια ένδοξη ζωή».

Ο Άριος μύθος ταιριάζει με τον Εθνικοσοσιαλιστικό μυστικισμό απόλυτα. Από τη μια, εξυψώνει το εθνικό συναίσθημα και από την άλλη λατρεύει το λαό με το να προσφέρει ένα είδος κληρονομικής ευγένειας πάνω του. Ο χιτλερισμός τείνει προς μια κολεκτιβοποίηση του γαλάζιου αίματος, που είναι ο κύριος λόγος για την δημοφιλία που κερδίζει αυτή η κολοσσιαία απάτη…

Ένας 100% Γερμανός θα κοιτάξει τον εαυτό του στο καθρέφτη μόλις διαβάσει τις χιτλερικές επιστημονικές επιταγές στα κυβερνητικά έντυπα: «Στους μη Νορδικούς, οι ρίζες των δοντιών είναι περισσότερο επικλινείς, όπως είναι στα ζώα, και αυτό συμπίπτει με την εξέχουσα άνω πάνω σιαγόνα στα ζώα».

Και θα νιώσει το πειρασμό να πάει το μέικ απ της γυναίκας του καθώς αναλογίζεται την άλλη επιταγή:

«Καθώς το χρώμα των χειλιών έχει ερεθιστική δράση, τα ελαφρά ροζ χείλη του Νορδιού άνδρα, με το να προσκαλούν φιλιά, παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στο ερωτικό παιχνίδι».

Όταν τρώει, θα προσπαθήσει να παρακολουθήσει τη λειτουργία των σαγονιών του, προσέχοντας με το στόμα του ή προσπαθώντας να το κάνει να μοιάζει με μαχαίρι, αλλιώς μπορεί να τον περάσουν για Διναρικού τύπου ή Ανατολικού Βαλτικού ή ακόμη και Εβραίου. Πράγματι, τα επίσημα έντυπα επισημαίνουν: «Το μάσημα της τροφής του Νορδικού που τείνει να συνθλίβει και να αλέθει τη τροφή, γίνεται με κλειστό το στόμα. Αντίθετα στους μη Νορδικούς, το κάθετο μάσημα έχει τη τάση να είναι θορυβώδες, όπως στα ζώα». «,,, στους μη Νορδικούς, το πλατύ στόμα και τα παχιά χείλη είναι ενδείξεις λαγνείας. Η κατάποση είναι θορυβώδης και λαίμαργη και ενθουσιώδης. Η κίνηση είναι φρενήρης και απόλαυση αντλείται από την ικανότητα να προκαλεί αναταραχή».

Και δίχως φόβο ντροπής, θα γυρίσει κόκκινος σαν πιπεριά ή έστω ντροπαλό κορίτσι, γιατί:

«Η ιδιότητα της ντροπής είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη στους μη Νορδικούς, που στη πραγματικότητα χρησιμοποιούν τη λέξη «ντροπή» για να περιγράψουν τα σεξουαλικά όργανα. Επιπλέον ο σκουρόχρωμος άνθρωπος δυσκολεύεται αρκετά να κοκκινίσει από ντροπή».

Αν τα δόντια του είναι καλά και ίσια, τα χείλη του ροζ κλπ. κλπ., μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένος επειδή θα πιστεύει τον εαυτό του ως το τέλειο άνδρα και όχι ένα ημιπίθικο. Η χιτλερική ανθρωπολογία διδάσκει:

«Ο μη Νορδικός τύπος είναι στη μέση μεταξύ του Νορδικού ανθρώπου και των ζώων, προερχόμενος απευθείας από τους ανθρωπομορφικούς πιθήκους. Έτσι δεν είναι τέλειος άνθρωπος και ουσιαστικά ούτε άνθρωπος συγκρινόμενος με ένα ζώο, είναι απλά μια μετάβαση, ένα ενδιάμεσο στάδιο. Ο χαρακτηρισμός «μη άνθρωπος» θα ήταν πολύ πιο δίκαιος και ιδιαίτερα ταιριαστός»…

Καθαρές Φυλές

Στην Ευρώπη είναι οι μεγαλόσχημοι που δεν μπορούν να έχουν κάποια αξίωση στην κατηγορία της εθνικής «καθαρότητας». Στην αριστοκρατία και την αστική τάξη, η ομομιξία ήταν διαδεδομένη μέσα στο πέρασμα των αιώνων και αυτές είναι οι τάξεις που πρόσφεραν το μεγαλύτερο αριθμό φιλοσόφων και καλλιτεχνών που θεωρείται πως τυποποίησαν την «εθνική ψυχή». Δεν μπορώ να ασχοληθώ για πολύ με το θέμα αυτό που απαιτεί μια αρκετά ενδελεχή εξερεύνηση, αλλά νομίζω πως προσφέρει την ευκαιρία να αναφέρουμε μερικά παραδείγματα, γιατί ακόμη και στις δικές μας γραμμές που είναι ξένες προς τις ρατσιστικές απόψεις, φράσεις όπως το «λατινικό μυαλό» ή το «σλάβικο μυαλό» κλπ., συχνά χρησιμοποιούνται ώστε να χαρακτηρίσει πτυχές της κουλτούρας του ενός ή του άλλου λαού.

Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός που θεωρείται ο ναμορφωτής του ρωμαϊκού δικαίου και που χαιρετίζεται ως το κορυφαίο σύμβολο του μεγαλείου της Ρώμης, ήταν ο γιός μιας γυναίκας Σλάβικης καταγωγής. Ο Montaigne, για το ¨Γαλλικό πνεύμα» πολύ έχουν μιλήσει, ήταν ο γιος μιας Εβραίας μητέρας. Η σλάβικη ψυχή που οι κριτικοί επικαλούνται για να εξηγήσουν σχεδόν κάθε πτυχή της ρωσικής λογοτεχνίας είναι ένας μύθος, αν εννοηθεί ως ένα σύνολο ιδιοτήτων συνδεδεμένες με την εθνότητα

[…]

Τι είναι η Εβραϊκή Φυλή

Η δεισιδαιμονία της φυλής οριζόμενη ως την κοινή εθνική προέλευση, ενώ έχει γεννήσει την ανόητη Άρια περηφάνεια, έχει επίσης οδηγήσει σε ρατσιστικό αντισημιτισμό, η πρώτη συστηματική παρουσίαση του οποίου εμφανίζεται στο βιβλίο του Dühring, Die Judenfrage als Racen-, Sitten- und Culturfrage. Στον απόηχο του βιβλίου αυτού, που αντικρούστηκε από τον Marx, πολλοί άλλοι συγγραφείς έχουν ισχυριστεί πως οι Εβραίοι είναι μια φυλή και μάλιστα μια κατώτερη φυλή,

[…]

Στο μεταξύ, σε μια συνέντευξη στην Dagens Nyheter της Κοπεγχάγης, ο Streicher, ο επίσημος οργανωτής του μποϋκοτάζ κατά των Εβραίων στη Γερμανία, παραδέχτηκε πως οι Εβραίοι δεν ήταν μια ξεχωριστή φυλή, και, εκεί που ο χιτλερικός τύπος συχνά γράφει πως οι Εβραίοι είναι ένα μείγμα φυλών, όταν έρχεται στην αντισημιτική προπαγάνδα οι Γερμανοί Εθνικοσοσιαλιστές χρησιμοποιούν όλα τα παλιά παραμύθια – ο Εβραίος είναι κλέφτης, ο Εβραίος είναι λάγνος, κλπ., διαιωνίζοντας και διαδίδοντας το μύθο πως τα ελλατώματα (πραγματικά ή φανταστικά) των Εβραίων είναι ένα υποπροϊόν του «σημιτικού τους αίματος». Η «Εβραϊκή μύτη» έχει χρησιμοποιηθεί από όλους τους γελοιογράφους, ενώ μια γερμανική έρευνα έδειξε πως το 13-14% των Εβραίων έχει γαμψή μύτη ενώ όλοι οι υπόλοιποι έχουν «Ελληνικές» μύτες. Η παράγραφος 4 του Εθνικοσοσιαλιστικού προγράμματος διακηρύσσει πως οι Εβραίοι δεν μπορούν να είναι «σύντροφοι αίματος» των Γερμανών, ενώ οι συγκριτικές αναλύσεις του αίματος δείχνουν πως δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως «Εβραϊκό αίμα» ή «Γερμανικό αίμα», ή οποιοσδήποτε άλλος τύπος εθνικού αίματος.

Ο αντισημιτισμός πρέπει να γενικεύσει και να χαρακτηρίσει και να απεικονίσει τον Εβραίο ως ένα σταθερό ανθρώπινο τύπο, που μπορεί να αναγνωριστεί από την όψη ή την οσμή, όπως προτείνει ο καθηγητής Fischberg.

Η άρνηση της ύπαρξης της Εβραϊκής φυλής όταν υπάρχουν Εβραίοι μπορεί να μοιάζει σαν παράδοξο. Ο Schopenhauer είπε πως «η εβραϊκή πατρίδα είναι οι άλλοι Εβραίοι» και ο Renan, που δεν πίστευε σε ρατσιστικούς μύθους, τελικά αντιπαράθεσε την εβραϊκή παράδοση και την εβραϊκή φυλή. Ο Elisée Reclus σωστά σημείωσε πως οι οι Εβραίοι αποτελούν έθνος «στο βαθμό που μοιράζονται την επίγνωση ενός συλλογικού παρελθόντος χαράς και βασάνων, ένα αίσθημα όμοιων παραδόσεων όπως τη λίγο πολύ φανταστική πίστη σε κοινούς προγόνους». Ο Bernard Lazare εξέφρασε την ίδια ιδέα, με την οποία όλοι οι σοβαροί μελετητές του Εβραϊκού ζητήματος συμφωνούν…

Φυλή

… Από το Darwin, η αντίληψη της ανθρώπινης φυλής έχει συνδεθεί στενά με αυτή της κληρονομικότητας και το φυλετικό ζήτημα αντιμετωπίζεται σαν βιολογικό ζήτημα.

Ο H. Günther ορίζει τη φυλή ως «μια ανθρώπινη ομάδα που διαχωρίζεται από άλλες ανθρώπινες ομάδες από δικά της φυσικά και ηθικά στοιχεία που περνάνε ανά γενιά μέσω κληρονομικότητας».

Το θέμα της ενότητα το είδους καθορίζεται σε επιστημονική μονογέννηση που κοιτά πέρα από την ποικιλία με το να υπογραμμίζει το παράγοντα της κοινωνικής ζωής. Σε ένα άρθρο με τίτλο «Υπάρχει βάση στη φυλετική θεωρία;» ο καθηγητής Schaxel (στη Le Monde, Παρίσι 28 Οκτωβρίου 1933) αναλύει ξεκάθαρα που βρισκόμαστε πάνω στο θέμα τώρα:

«Γνωρίζουμε πως ο νόμος που ορίζει την αναπαραγωγή των ίδιων χαρακτηριστικών σε διαδοχικές γενιές. Αναγάγουμε την ομοιότητα στους γονείς, στην οποία τα παρατηρούμενα χαρακτηριστικά (υπολογιζόμενα με όρους ποσότητας, ποιότητας και χρόνου) είναι τα ίδια, στην κληρονομικότητα, στο βαθμό που αυτοί οι κληρονομικοί παράγοντες που μπορούν να επιλεγούν σε προγόνους και απογόνους. Μια ιδιαίτερη κληρονομική ομάδα πρέπει έτσι να παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο σύνολο από χαρακτηριστικά. Δεν υπάρχει τρόπος αναπαραγωγής παρόμοιων χαρακτηριστικών με την απαιτούμενη ακρίβεια παρά μόνο μέσα από αυστηρά ελεγχόμενα πειράματα. Μιλώντας γενικά, η απαιτούμενη επιστημονική παρατήρηση μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε περίπτωσης μη σεξουαλικής αναπαραγωγής και σε αιμομικτική αναπαραγωγή. Στις άλλες περιπτώσεις μιλάμε με ανάμικτες ομάδες που είναι αδύνατο να μελετηθούν ή να ληφθούν υπόψιν με όρους της επιστήμης της κληρονομικότητας και από την οπτική της φυλής. Επιπλέον τα ίδια κληρονομικά «προϊόντα» προκύπτουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο ανάλογα με το εξωτερικό περιβάλλον. Καμμιά επαλήθευση δεν είναι δυνατή αν δεν λόγω επιστημονικότητας δεν δοθεί σημασία στον περιβαλλοντικό παράγοντα. Εφαρμοσμένη στην ανθρωπότητα, αυτό σημαίνει πως όλες οι υπάρχουσες ανθρώπινες ομάδες (ιδιαίτερα οι κάτοικοι της κεντρικής Ευρώπης) είναι ανάμεικτα «προϊόντα», ακόμη και μόνο με όρους κληρονομικότητας. Έτσι ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στην γεωγραφική και κοινωνική θέση του ατόμου, του περιβάλλοντός του, το περιβάλλον που ο άνθρωπος αναπτύσσεται εντελώς ανεξάρτητα από τις συνολικές κληρονομικές καταβολές του. Οι οικονομικοί και κοινωνικοί παράγοντες καθορίζουν τη τύχη του. Από επιστημονικής πλευράς, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο να ειπωθεί επί του φυλετικού χαρακτήρα του».

Έχω την εντύπωση πως.. είναι ξεκάθαρο πως δεν μπορεί πια η φυλή να αντιμετωπίζεται ως κύριος παράγοντας, ως η απόλυτη πηγή των φυσικών και ψυχολογικών χαρακτηριστικών που παρατηρούνται στην περιγραφή μιας ανθρώπινης ομάδας, αλλά μάλλον σαν μια λίστα αυτών των χαρακτηριστικών. Η φυλή δεν παρουσιάζεται σαν έκφραση ενός ξεκάθαρου νόμου, αλλά μάλλον ως το εξαιρετικά πολύπλοκο αποτέλεσμα μιας σειράς από επιρροές.

Ανθρωπολογικός τύπος

… Σε μια ομιλία, ο Frick, ο υπουργός Εσωτερικών του Ράιχ είπε: «Η μελέτη των φυλών πρέπει να καλλιεργηθεί σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης ώστε να ενταθεί η εξάσκηση της εκπαιδευμένης ματιάς των παιδιών στο να ξεχωρίζουν τις φυλές», (Voelkischer Beobachter, 10 Μαΐου 1933). Στο Μίκαελ, ο Goebbels γράφει: «Όπως το βλέπω, ο Εβραίος είναι η πηγή φυσικής αποστροφής. Και μόνο η όψη τους μου προκαλεί ναυτία». Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε ένα ολόκληρο βιβλίο αν θέλαμε να παραθέσουμε αυτή την εμμονή με τον ανθρωπολογικό τύπο στη Γερμανία που εκτείνετε όχι μόνο στην εξωτερική μορφολογία αλλά επίσης και στη σύσταση του αίματος. Στα χιτλερικά άρθρα, διαλέξεις και τραγούδια, γίνεται πολύς λόγος για το «Άριο αίμα» ή «Γερμανικό αίμα» και βιοανθρωπολογική έρευνα γίνεται πάνω στις διάφορες φυσικο-χημικές ιδιότητες στο ανθρώπινο αίμα, με τα αποτελέσματα να παραποιούνται ξεδιάντροπα…

Η ανθρώπινη μυρωδιά έχει χρησιμοποιηθεί ως παράγοντας ανθρωπολογικού τύπου, αλλά και ο παράγοντας αυτός είναι μικρής σημασίας στον φυλετικό διαχωρισμό. Ένας από τους τομείς του Γερμανικού Ινστιτούτου Φυλετικών Μελετών αφιερώνεται στο να ψάχνει με προκατάληψη στην οσφρητική πλευρά της φυλής και ιδιαίτερα εκτενή βιβλία έχουν εκδοθεί πάνω στο θέμα από τρεις θεωρητικούς της φυλής: Günther, Fischberg και Genning. Ο Günther αποδίδει την ιδιαίτερη οσμή κάθε φυλής εν μέρει στην κληρονομικότητα και εν μέρει στο περιβάλλον, αλλά δε φτάνει τόσο μακριά όσο ο Fischberg που ισχυρίζεται πως οι Εβραίοι έχουν μια εντονότερη και πιο δυσάρεστη οσμή από τους νέγρους και αν οι Άριοι μπορούν να έχουν Σημίτες κοντά τους είναι επειδή οι τελευταίοι αδρανοποιούν τη σωματική τους οσμή με κάθε είδους αρώματος και καλλυντικών. Όπως ο κύριος Ellis, ο Genning φτάνει ως στο να συμβουλεύσει ενάντια στο γάμο μεταξύ Άριων και Εβραίων και το αντίθετο, εξαιτίας ακριβώς της αβάσταχτης σημιτικής μυρωδιάς που είναι εμπόδιο στην ευτυχία του ζευγαριού.

Το αστείο είναι πως ένας ειδήμονας σε τέτοια θέματα, ο Ιάπωνας Adaki, επιμένει πως οι δικοί του συμπατριώτες βρίσκουν την οσμή των λευκών ανθρώπων προσβλητική. Στα ρουθούνια των Ιαπώνων, που είναι επίσης ειδικοί στα θέματα φυλετικών οσμών, οι λευκοί άνθρωποι μυρίζουν όλοι το ίδιο – είτε είναι Ιταλοί ή Σκανδιναβοί, Εβραίοι ή δολιχοκέφαλοι, ξανθοί Γερμανοί.

Έθνος, φυλή και τάξη

Ο Günther, ο πάπας του ρατσισμού στο Τρίτο Ράιχ, παραδέχεται πως «οι λαοί είναι φυλετικά ανάμεικτοι και οι ίδιοι δεν είναι φυλές» και ισχυρίζεται πως αυτό που διακρίνει ένα λαό από τον άλλο είναι «ο βαθμός φυλετικής επιμιξίας». Σύμφωνα με τον Günther, ο γερμανικός λαός αποτελείται από 7 «Άρια» στελέχη. Τα φυσικά χαρακτηριστικά αυτών των στελεχών θεωρητικά είναι κληρονομικά και καθορίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να κάνουν τον άνδρα ιδιοφυΐα ή εγκληματία.

Ο Günther απέδωσε τις καλύτερες ιδιότητες στο Νορδικό άνθρωπο που θεωρητικά αποτελεί το 6 με 8 τις εκατό του Γερμανικού λαού και παρουσιάζει τις άλλες φυλές ως κατώτερες και μέτριους. Ο «Νορδικισμό» του Günther έχει προκαλέσει μια θύελλα από τους υπερασπιστές των άλλων έξι «Άριων φυλετικών στελεχών». Ο Rosenberg, ένας από τους θεωρητικούς του χιτλερισμού, απορρίπτει αυτούς τους αντιπάλους:

«Αυτοί οι τυπικά ταλμουδικοί επιδειξίες πρέπει να καταλάβουν πως η φυλετική επιστήμη αναγνωρίζει περίπου πέντε φυλές  στην Ευρώπη, κάθε μια με τα δικά της χαρακτηριστικά γνωρίσματα, ιδιοσυγκρασία και αντίληψη και δεν υπάρχει αμφιβολία πως το Γερμανικό έθνος δεν είναι ένα ισότιμο μείγμα αλλά η προέλευση του είναι 80% γερμανική (νορδική)»…

Από την άλλη ο χιτλερισμός τείνει να επιβεβαιώσει τη φυλετική ενότητα του γερμανικού λαού, από την άλλη τείνει να απονείμει τη μερίδα του λέοντος στο νορδικό στέλεχος στο φυλετικό μείγμα.

Από τη μια, υπάρχει η τάση να απορρίπτει τάξεις ώστε να επιβεβαιώσει την εθνική και φυλετική ενότητα, και από την άλλη η ανώτερη φυλή απολαμβάνει ταξική ανωτερότητα. Σε μια από τις ομιλίες του Hitler είπε: «Εδώ στη Γερμανία, όπου κάθε Γερμανός μοιράζεται το ίδιο αίμα, τα ίδια μάτια και μιλά την ίδια γλώσσα, δεν μπορούμε να έχουμε τάξεις: δεν υπάρχει παρά ένας λαός και τίποτα άλλο». Σε ένα άλλο λόγο δήλωσε: «Ο εθνικοσοσιαλισμός αναγνωρίζει την ύπαρξη πολλών φυλετικών στελεχών στο λαό μας. Αντί να απορρίπτει το μείγμα αυτό που ενσωματώνει την συνολική έκφραση της ζωής του λαού μας, επιθυμεί να καθοδηγηθεί πολιτικά από εκείνη τη φυλή, της οποίας ο απαράμιλλος ηρωισμός, χάρη στην ευφυΐα του, τράβηξε το Γερμανικό λαό από τα δεσμά των διαφορετικών στοιχείων».

Η Γερμανική «εθνική κοινότητα» έτσι υποτίθεται πως αποτελείται από έξι στελέχη, μόνο ένα εκ των οποίων είναι το θεωρητικά δημιουργικό στοιχείο. Η «γερμανική φυλή» του Saller χρησιμεύει για να δώσει μια βιολογική βάση για την «εθνική κοινότητα», αλλά δεν αρκεί για να δικαιολογήσει το αστικό προνόμιο και τη δικτατορία του Hitler. Το Τρίτο Ράιχ είναι έτσι βασισμένο στη θεωρία του Günther:

«Πρέπει να υποθέσουμε πως μέσα σε κάθε λαό ή φυλή σε κάθε ήπειρο οι τάξεις που κυβερνούν είναι διαφορετικής φυλετικής σύστασης από τους κυβερνώμενους. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, η τάξη που κυβερνά και οι κυβερνώμενοι μοιράζονται το ίδιο φυλετικό αίμα αλλά σε διαφορετικές ποσότητες. Όσο για τους λαούς της δύσης, ανάμεσα στα ανώτερα στρώματα υπάρχουν υψηλότερα  ποσοστά Νορδικού, Φαλίσιου και Διναρικού αίματος, ανάμεσα στις χαμηλότερες τάξεις από την άλλη, υπάρχει περισσότερο ανατολικό και Βαλτικό αίμα».

Η κοινωνική και πολιτική τάξη που κυβερνά υποτίθεται πως είναι η ανώτερη φυλή. Η άνοδος του προλεταριάτου θα έφερνε τα κατώτερες τάξεις στη κορυφή.

Το ταξικό προνόμιο μετατράπηκε σε φυλετικό προνόμιο, ποδοπατώντας όχι μόνο την ανθρωπολογία αλλά και την κοινή λογική.

Στη δίνη του παραληρήματος

Να μερικά αποσπάσματα από το γερμανικό τύπο που προσφέρει μια ιδέα για το μέγεθος της παράνοιας που έφτασε ο χιτλερικός ρατσισμός:

«Ο υπουργός του Ράιχ για τα Ταχυδρομεία, Τηλεγραφεία και Τηλέφωνα πληροφόρησε το κοινό πως στο μέλλον η ακόλουθη φρασεολογία θα πρέπει να χρησιμοποιείται όταν συλλαβίζεται ένα όνομα στο τηλέφωνο Dora αντί David για το D, Julian αντί για Jacob για το J, Siegfried αντί για Samuel για το S, Zeppelin αντί για Zachary για το Z”.

Η ταινία Τυφώνας (Typhon), βασισμένη στη κωμωδία του Ούγγρου συγγραφέα Lendengyel, έχει απαγορευτεί στη Γερμανία. Η διεύθυνση λογοκρισίας δικαιολογεί αυτή την απόφαση επισημαίνοντας πως στη ταινία το πρόσωπο του οποίου η συμπεριφορά είναι υποδειγματική είναι Ιάπωνας. Οι λευκοί άνθρωποι συμπεριφέρονται όλοι μάλλον άσχημα. Ο Ιάπωνας, με τον οποίο η ηρωίδα συνδέεται φιλικά, είναι ένας παραδειγματικός κύριος. Επιπλέον η ταινία δείχνει Γάλλους και  στην πραγματικότητα δεν ασχολείται με τους Γερμανούς. Με λίγο λόγια, το έργο θεωρείται, λόγω παράλειψης, προσβολή στην Άρια φυλή, της οποίας η ανωτερότητα δεν αναφέρεται καν». «Για να δείξει το υψηλό επίπεδο της κουλτούρας των αρχαίων Γερμανών, σύμφωνα με τις κυβερνητικές οδηγίες, ένας καθηγητής στο πανεπιστήμιο το Γκέτινγκεν είχε πρόσφατα την ιδέα να παρουσιάσει τη γυναίκα του σε μια εκδήλωση του καλού κόσμου ντυμένη με ένα βραδινό φόρεμα που ήταν βγαλμένο απευθείας από τα ρούχα που ήταν της μόδας μεταξύ των Γερμανών περίπου δυο χιλιάδες χρόνια πριν».

«Η Γερμανική ομοσπονδία τυφλών αποφάσισε να περιλάβει στο καταστατικό της παραγράφους που ζητούν την αποβολή των τυφλών Εβραίων». Μεγάλος αριθμός τέτοιων αναφορών μπορεί να συγκεντρωθεί. Και εξίσου εύκολο είναι να δημιουργήσουμε μια ανθολογία της χιτλερικής ηλιθιότητας. Με τέτοιο τρόπο αντιμετωπίζει το θέμα της φυλής ο Alfred Rosenberg στο βιβλίο του Ο Μύθος του Εικοστού Αιώνα: «Αν οι γυναίκες των ευρωπαϊκών εθνών συνεχίσουν να κυοφορούν τα μπάσταρδα μαύρων και Εβραίων, αν η γλοιώδης παλίρροια της «νέγρικης τέχνης» συνεχίσει να σκεπάζει την Ευρώπη ανεμπόδιστα, αν η εβραϊκή πορνογραφική λογοτεχνία συνεχίσει να εισβάλει στα σπίτια μας και οι κύριοι στην Κούρφιρστενταμ συνεχίσουν να αντιμετωπίζονται ως φυλετικά αδέρφια μας (Volksgenose) και επιθυμητοί εργένηδες, θα βρεθούμε σε μια κατάσταση όπου η καρδιά της Ευρώπης και του συνόλου της Ευρώπης θα γεμίσει αποκλειστικά με μπάσταρδους»[…] «Αν μια Γερμανίδα γυναίκα ηθελημένα συγχρωτίζεται με μαύρους, κίτρινους, ημίαιμους ή Εβραίους, θέτει τον εαυτό της εκτός κάθε νομικής προστασίας και τα παιδιά, κανονικά ή νόθα, δε θα είναι σε θέση να διεκδικήσουν τα δικαιώματα των Γερμανών πολιτών. Βιασμός που πραγματοποιείται από άτομο άλλης φυλής τιμωρείται με μαστίγωμα, καταναγκαστική εργασία, κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων και οριστική αποβολή το Γερμανικό Ράιχ…».

«Ο μπολσεβικισμός αντιπροσωπεύει την επανάσταση του Μογγολικού τύπου ενάντια στις Νορδικές μορφές πολιτισμού… Είναι μια έκφραση του μίσους που νιώθουν οι νομάδες για τα εγκατεστημένα σε μόνιμους οικισμούς άτομα».

Ο καθηγητής Ernst Bergman (στο Erkentnissgeist un Muttergeist)  προτείνει τη δημιουργία «στρατοπέδων γονιμοποίησης» για τη Νορδική φυλή:

«Υπάρχουν αρκετοί πρόθυμοι και σκληρά εργαζόμενοι(!) άνδρες και νέοι διαθέσιμοι για να γονιμοποιήσουν γυναίκες και κορίτσια και ευτυχώς ένα δραστήριο αρσενικό προς δέκα ή είκοσι γυναίκες που δεν έχουν χάσει ακόμη την επιθυμία να κάνουν παιδιά, αν μόνο μπορούσαμε να ξεφορτωθούμε την πολιτισμική και αφύσικη ανοησία της παντοτινής μονογαμίας».

Ο εθνικοσοσιαλιστής θεωρητικός Gorsleben, στο βιβλίο του, The Apogee of Humanity, μιλά για «αναπαραγωγή από απόσταση». Η ζωή μια γυναίκας σε γενικές γραμμές ορίζεται από τον άνδρα στον οποίο θυσιάζει τη παρθενιά της: τα παιδιά που μια τέτοια γυναίκα θα φέρει στο κόσμο θα είναι λίγο πολύ επηρεασμένα από το πρώτο εκείνο εραστή. Η επιστήμη ορίζει αυτό γεγονός ως αναπαραγωγή εξ αποστάσεως… Με αυτό στο νου, είναι ξεκάθαρο πως το παλιό έθιμο του «jus primae noctis», δηλαδή το δικαίωμα ενός ευγενή ή ιερέα να ξεπαρθενιάσει μια παρθένα, ήταν σχεδιασμένο για την καλυτέρευση της φυλής. Χρωστάμε στο δικαίωμα αυτό την ύπαρξη μια ανθρωπότητας, που σε κάποιες περιοχές, είναι της υψηλότερης ποιότητας φυλετικά και πνευματικά» (από την Arbeiter Zeitung, Βιέννη, 19 Ιανουαρίου 1934).

Ο Darré, ο υπουργός Γεωργίας του Ράιχ, έγραψε ένα εκτενές βιβλίο για να δείξει πως ο «χοίρος διακρίνει μεταξύ των Νορδικών και των Σημιτικών λαών». Το συμπέρασμά του είναι: «Από τη μια, οι Σημίτες αρνούνται να έχουν οποιαδήποτε σχέση με το γουρούνι, ενώ οι Νορδικοί λαοί έχουν το γουρούνι σε υψηλότερη υπόληψη. Ο χοίρος είναι το ιερό ζώο της Νορδικής λατρείας του ήλιου…».

«Στη θρησκεία των Γερμανών το γουρούνι καταλαμβάνει σπουδαία θέση και είναι το πρώτο μεταξύ των οικόσιτων ζώων.

Έτσι, από τις σκιές της ιστορίας προβάλουν δυο φυλές που η προσέγγιση τους προς το χοίρο ξεκάθαρα αντικρούονται μεταξύ τους»…

Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε ένα βιβλίο με υλικό πάνω στο ρατσιστικό παραλήρημα στο πεδίο της Γερμανικής κουλτούρας. Εδώ θα αρκεστούμε με το να ανατρέξουμε σε μερικά σημεία από τη προγραμματική διακήρυξη Ενάντια στη μη-Γερμανική νοοτροπία, που δημοσιεύτηκε στις 13 Απριλίου 1933 από την Γερμανική Μαθητική Ομοσπονδία:

«Οι Εβραίοι και οι ακόλουθοί τους είναι οι πιο επικίνδυνοι εχθροί μας»

«Οι Εβραίοι δεν μπορούν παρά να σκέφτονται εβραϊκά. Αν γράφει στη γλώσσα μας, λέει ψέματα»

«Βλέπουμε τον Εβραίο ως παρείσακτο και αξιολογούμε το φυλετικό του χαρακτήρα σοβαρά. Ζητάμε επίσης τη λογοκρισία των εβραϊκών έργων που τυπώνονται στα εβραϊκά. Αν εμφανιστούν στα Γερμανικά, πρέπει να υπάρχει ένδειξη πως δηλώνει πως είναι μετάφραση. Πρέπει να καταστείλουμε την παράνομη χρήση των «Γοτθικών» γραμματοσειρών που μόνο Γερμανοί επιτρέπετε να χρησιμοποιούν».

Φιλόσοφοι, φυσικοί, φυσιολόγοι, συγγραφείς, μουσικοί κλπ., αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Γερμανία απλά επειδή ήταν «μη Άριοι». Η πολιτιστική αυτή έξοδος ενσαρκώνεται από τον Einstein και τον Hirscfeld, τη λογοτεχνική έξοδο του Toller και του Pilvier, την μουσική έξοδο από τους Walter και Reinhardt και τους θανάτους του φιλοσόφου Lessing και του ποιητή [και αναρχικού Erich] Mühsam [βασανίστηκε μέχρι θανάτου από τους Ναζί] δείχνουν πως το Τρίτο Ράιχ είναι μια οπισθοχώρηση στο Μεσαίωνα. Ο Goebbels απάντησε στο γράμμα του διάσημου «Άριου» διευθυντή ορχήστρας Furtwaengler που του είχε γράψει: «Αναγνωρίζω μόνο ένα όριο: αυτό που διαχωρίζει τη καλή από τη κακή τέχνη», πως: «Δεν γνωρίζω τίποτα για την ύπαρξη του μοναδικού σας ορίου. Η τέχνη δεν πρέπει να είναι απλά καλή, πρέπει να είναι επίσης εθνική και πολεμική» (Frankfurter Zeitung, 11 Απριλίου 1933).

Σε συνέντευξη του στη Sunday Referee (30 Απριλίου 1933) διακήρυξε: «Για 14 χρόνια τώρα, η πολεμική μας ιαχή ήταν ‘Θάνατος στον Ιούδα!’. Και τώρα το γκέτο πεθαίνει επιτέλους μια και καλή!». Η μουσική τζαζ απαγορεύτηκε από τον Goebbels με την αιτιολογία πως ήταν νέγρικη μουσικά, αλλά ανακήρυξε το σαξόφωνο ως «Άριο» επειδή είχε «επινοηθεί από το Γερμανό Adolf Sax» και επειδή χρησιμοποιείται στις στρατιωτικές μπάντες.

Το σύνολο της Γερμανίας είναι σε παραλήρημα. Ο Πάπας Πίος XI περιγράφεται ως «ο μπάσταρδος γιος μια Ολλανδής Εβραίας με το όνομα Leiaman», και για αυτό ήταν ένας «χυδαίος Εβραίος», ο πρόεδρος του Πολιτειακού Συμβουλίου του Σλέσβιχ διέταξε τη διαγραφή της ιστορίας της θυσίας του Ισαάκ, οι Γερμανοί Εβραίοι δεν είχαν πρόσβαση σε δημόσιες παραλίες και λουτρά και σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ «Άριων» και Εβραίων απαγορεύονται. Η τελευταία έκφραση του ρατσιστικού παραληρήματος απαιτεί ιδιαίτερη αναφορά.

Ρατσιστικός γάμος

Σε μια από τις ομιλίες του ο Hitler είπε:

«… Το Τρίτο Ράιχ δεν ιδρύθηκε στην αρχή της μονογαμία. Η μοιχεία δεν είναι έγκλημα εκτός και αν είναι υπεύθυνη για βλάβη της αγνότητας της φυλής, δηλαδή, αν μια Γερμανίδα ή Γερμανός έχει σεξουαλική επαφή με μαύρους, κίτρινους, Εβραίου κλπ.»

Τον Αύγουστο του 1933, η Berliner Tageblatt είχε το ακόλουθο ρεπορτάζ: «Στην Νυρεμβέργη ο πάστορας Munchneyer κήρυξε πως κανένα από τα γερμανικά πολιτικά κόμματα, από το Κομμουνιστικό μέχρι το Γερμανικό Εθνικό Κόμμα, δεν διακατέχονταν από μια αίσθηση Γερμανικής τιμής επειδή επιτρέπουν σε Εβραίους να παίζουν σημαντικό ρόλο στο εσωτερικό τους. Μόνο το Εθνικό Σοσιαλιστικό κίνημα απαιτεί, στο όνομα της Γερμανικής τιμής, να απελευθερωθεί η χώρα από τις αλυσίδες του Ιουδαϊσμού. Κάθε Εβραίος που διαφθείρει μια Γερμανίδα γυναίκα αξίζει τη θανατική ποινή».

Τον ίδιο μήνα, ο ναζί Julius Streicher σε ένα άρθρο στην Der Stürmer στην Νυρεμβέργη διαπόμπευσε νεαρές Γερμανίδες ένοχες για σχέσεις με Εβραίους.

Τον Αύγουστο του 1933, μια επιστολή στους Times περιέγραφε το ακόλουθο αποτρόπαιο περιστατικό: «Ο γιος και η κόρη του πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στο Βερολίνο, ήταν ανάμεσα στους ξένους που ζούσαν στη Νυρεμβέργη όταν, την Κυριακή στις 13, είδαν ένα κορίτσι να σέρνεται στους δρόμους με το κεφάλι της ξυρισμένο και να φοράει μια πινακίδα στη πλάτη της που έλεγε: ‘Δόθηκα σε ένα Εβραίο’.

Πολλοί άλλοι ξένοι έγιναν μάρτυρες του περιστατικού. Και έγινε τέτοιο θέαμα που ολόκληρη η πόλη βγήκε για να παρακολουθήσει.

Το κορίτσι ήταν μικροσκοπικό και εύθραυστο και εντυπωσιακά όμορφο. Οδηγούνταν από το ένα διεθνές ξενοδοχείο στο άλλο και επίσης κοντά στο σταθμό όπου ο όχλος έκλεισε τη κυκλοφορία, και μετά από τη μια μπυραρία στην άλλη. Είχε μια συνοδεία από μέλη πολιτοφυλακής και ακολουθούνταν από ένα όχλο περίπου δυο χιλιάδων ατόμων.

Κάθε τόσο έπεφτε κάτω, αλλά οι δραστήριοι φαιοχίτωνες που την συνόδευαν την σήκωναν ξανά και την κρατούσαν όρθια ώστε και οι πιο μακρινοί παρατηρητές να μπορούν να τη δουν. Όπου ακούγονταν φωνές και προσβολές από το πλήθος…».

Το Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, ένα γράμμα από το Βερολίνο ανέφερε τα εξής: «Επειδή είχε σχέσεις με μια νεαρή χριστιανή, ένας Εβραίος από το Κάσελ, ο γιος του διευθυντή ενός εργοστασίου, σύρθηκε στους δρόμους της πόλης από τη χιτλερική πολιτοφυλακήμαζί με το κορίτσι και τη μητέρα της.

Η Hessische Volkswacht γράφει πως αυτή η δημόσια διαπόμπευση επειδή το κορίτσι επέμενε πως η κυβέρνηση δεν είχε καμιά εξουσία για να την αποτρέψει από το να αγαπά τον νεαρό. Η μητέρα της τιμωρήθηκε επειδή ανέχονταν αυτή τη κατάσταση.

Επιπλέον, η Oberhessische Zeitung επισημαίνει πως σε μια παρόμοια περίπτωση μια νεαρή χριστιανή σύρθηκε στους δρόμους του Μάρμπουργκ.

Τέλος, στη Βορμς, μια ανακοίνωση από τη τοπική αστυνομία αναφέρεται σε ένα Εβραίο που φυλακίστηκε επειδή προσπάθησε να βγει με ένα μια χριστιανή».

Τον Νοέμβριο που ακολούθησε, ο τύπος είχε αυτό το ρεπορτάζ:

«Ο αρχηγός της αστυνομίας του Αμβούργου-Βίλχεμσμπουργκ ένας μη Άριος υπάλληλος καταστήματος και μια «φυλετικά καθαρή» Χριστιανή ιδιοκτήτρια καταστήματος παραδόθηκαν στην αστυνομία από μέλη της πολιτοφυλακής. Οι πολιτοφύλακες με επιτυχία, αν και όχι δίχως κάποιες δυσκολίες, ανακαλύψει τις ‘ύποπτες σχέσεις’ βεταξύ των δυο αντιπροσώπων διαφορετικών φυλών. Επιπλέον, οι δράστες έχουν ‘ομολογήσει την ενοχή τους’…

Ο αρχηγός της αστυνομίας πληροφορεί «κάθε ενδιαφερόμενο πως κάθε παραβίαση κατά της φυλετικής καθαρότητας θα τιμωρείται ε τη μέγιστη αυστηρότητα, ακόμη και αν προϋπήρχε της υιοθέτησης της σχετικής νομοθεσίας’».

Δυο ευρέως διαδεδομένα μανιφέστα απειλούσαν να παραμορφώσουν νεαρές Γερμανίδες που είχαν σχέσεις με Εβραίους

Ένα νομοσχέδιο που συντάχθηκε από το καθηγητή Stammler «για τη διατήρηση της φυλετικής αγνότητας» προτείνει:

«1. Ο γάμος μεταξύ Γερμανών και ξένων φυλών απαγορεύεται. Όσοι ήδη έχουν συμβεί και επικυρωθεί διατηρούν την εγκυρότητα τους, επιπλέον γάμοι όμως δεν επικυρώνονται και δεν αναγνωρίζονται.

  1. Εξωσυζυγικές σχέσεις μεταξύ Γερμανών και ξένων άλλης φυλής τιμωρούνται με ποινή κάθειρξης για τον ξένο και φυλάκισης για το Γερμανό. Οι πόρνες δεν καλύπτονται από αυτή τη νομοθεσία.
  2. Η είσοδος σε αυτή τη χώρα εκείνων εκτός φυλής δεν επιτρέπεται παρά σε ειδικές περιστάσεις. Η μετανάστευση απαγορεύεται.
  3. Αλλαγές ονόματος που γενικά ως στόχο δεν έχουν κανένα άλλο λόγο παρά την απόκρυψη της φυλετικής καταγωγής απαγορεύονται μέχρι νεοτέρας. Οι αλλαγές που έγιναν από το 1914 έως σήμερα ακυρώνονται».

Το πιο σημαντικό έγγραφο εδώ είναι ο Φυλετικός Ποινικός Κώδικας του Hans Kerre, του Πρώσου υπουργού Δικαιοσύνης (1933). Το βιβλίο αυτό αποτελεί το προσχέδιο ενός ποινικού κώδικα και προλογίζεται από ένα επεξηγηματικό υπόμνημα. Το δεύτερο μέρος του σχεδίου έχει τίτλο: «Υπεράσπιση του Λαού και της Φυλής» και ανοίγει με ένα κεφάλαιο (περί «Επιθέσεων στη Φυλή») που αναλύει δυο νέα παραπτώματα: «Προδοσία της Φυλής» και «Εγκλήματα κατά της Τιμής της Φυλής»:

«Κάθε σεξουαλική σχέση μεταξύ ενός Γερμανού και ατόμου άλλης φυλής πρέπει να θεωρείται προδοσία της φυλής και οι δύο ένοχοι θα αντιμετωπίζουν τιμωρία. Ακόμη και αν ληφθούν προληπτικά μέτρα εντός τέτοιων σχέσεων, δεν θα πρέπει να αποτρέψει από το αντιμετωπιστούν ως σεξουαλικές σχέσεις που περιλαμβάνονται στις προβλέψεις του παρόντος νόμου. Εσκεμμένη απόκρυψη της πραγματικής φυλής κάποιου σε σεξουαλικές σχέσεις εκτός ή εντός γάμου θα θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας.

Από άποψης αστικού δικαίου, γάμοι μεταξύ ατόμων διαφορετικών φυλών είναι άκυροι.

Οποιοσδήποτε που διευκολύνει σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ενός μέλους της Γερμανικής φυλής και ενός μέλους άλλης φυλής, συνεισφέροντας έτσι στην παρακμή και την ηθική έκπτωση του γερμανικού λαού, θα είναι ένοχος προδοσίας απέναντι στη φυλή. Τέτοια προδοσία υπάρχει ακόμη και αντισυλληπτικά μέτρα έχουν χρησιμοποιηθεί.

Εγκλήματα εναντίον της τιμής της φυλής τιμωρούνται υπό το άρθρο που αναφέρει: ‘Ένας Γερμανός που προσβάλλει το γερμανικό αίσθημα με το να διατηρεί με πρόσωπα που ανήκουν σε έγχρωμες φυλές είναι ένοχος εγκλημάτων κατά της Γερμανικής τιμής’».

Το υπόμνημα προβλέπει πως αυτό το άρθρο δεν ισχύει τόσο πολύ για σεξουαλικές σχέσεις όσο στο συγχρωτισμό με έγχρωμο άτομο σε δημόσιο χώρο. Για παράδειγμα «άσεμνος χορός με νέγρο σε δημόσιο χώρο».

Εδώ είναι οι δέκα εντολές του Γερμανικού γάμου όπως διατυπώθηκαν από τον Δρ. Heinsius από το Βερολίνο, σε συμφωνία με το υπουργείο Εσωτερικών του Ράιχ, το Γραφείο Φυλετικής Υγιεινής και το Φυλετικό Γραφείο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος:

  1. Να θυμάστε πως είστε Γερμανοί
  2. Αν είστε γενετικά υγιείς, πρέπει να παντρευτείτε
  3. Διατηρείτε το σώμα σας υγιές
  4. Διατηρείτε το πνεύμα και το νου υγιή
  5. Ως Γερμανοί δεν πρέπει να επιλέξετε ως σύζυγο οποιοδήποτε άλλο παρά Γερμανό ή κάποιον Νορδικού αίματος
  6. Όταν επιλέγεται σύζυγο, ελέγξετε το γενεαλογικό δέντρο
  7. Η υγεία είναι παράγοντας εξωτερικής ομορφιάς
  8. Μην παντρεύεστε από έρωτα
  9. Μην επιλέγετε φίλο, αλλά να κοιτάτε το σύζυγο ως σύντροφο για γάμο
  10. Το πραγματικό νόημα του γάμου είναι οι υγιείς απόγονοι. Η επιβίωση εξασφαλίζεται μετά το τρίτο ή τέταρτο παιδί.

Η όγδοη εντολή είναι η δυσκολότερη να ακολουθηθεί, κρίνοντας από τις γαμήλιες προτροπές που ήταν στη μόδα, όπως αναφέρονταν στο Γερμανικό τύπο. Σε ένα άρθρο στο εβδομαδιαίο περιοδικό του Βερολίνου Das Wissen der Nation (6 Αυγούστου 1933) κάθε φυλετικά καθαρός πολίτης προτρέπετε «να παντρευτεί μια ξανθή Άρια με γαλάζια μάτια, οβάλ πρόσωπο και λευκό δέρμα και όχι μια νεαρή, με μακρύ σώμα και κοντά πόδια μελαχρινή Μεσογειακής φυλής με σκούρα μαλλιά και σαρκώδη χείλη…»

Ο καλά ενημερωμένος και συνεπής Άριος δεν πρόκειται να παντρευτεί μια Μεσόγεια γυναίκα, ούτε να παντρευτεί μια νεαρή γυναίκα που έχει δείξει τάση για πάρτι και θέατρο, που έχει συμμετάσχει σε αθλήματα ή εξάσκησε ελευθεριακό επάγγελμα. «Θα παντρευτεί μόνο μια εργατική νεαρή γυναίκα, μια καλή νοικοκυρά με αγάπη για τα παιδιά»

Έτσι η ιδανική σύζυγος πρέπει να είναι Άρια, Νορδική νοικοκυρά έτοιμη να κάνει πολλά παιδιά, δίχως Εβραίους ανάμεσα στους προγόνους της, και πρέπει να είναι υγιής. Ο ανθρωπολογικο-ευγονικό-χιτλερο-ρατσιστικός σταλμένος Έρωτας δεν είναι παρά ένας οξυδερκής μάγος εξοπλισμένος με ανθρωπομετρικά όργανα, φυλετικούς νόμους, ένα κώδικα δέκα γαμήλιων εντολών και γενεαλογικά αρχεία.

Χιτλερική στείρωση

Η χιτλερική στείρωση δικαιολογείται με την επίκληση σε ευγονικά επιχειρήματα, αλλά οι εθνικοσοσιαλιστές γιατροί το βλέπουν ακόμη ως μια διαδικασία που υπαγορεύεται από την φυλετική αγνότητα. Ο Δρ. Vellguth γράφει σε μια κορυφαία ιατρική επιθεώρηση (Aerzliche Mitteilungen, Λειψία, 20 Μαΐου 1933) εξυμνώντας την στείρωση: «Η παρείσφρηση ξένου αίματος στο σώμα του λαού μας πρέπει να αποτραπεί. Οι Εβραίοι, οι Μογγόλοι και οι άλλοι πρέπει γι’ αυτό να στειρωθούν νόμιμα με τη συγκατάθεσή τους, είτε είναι υγιή είτε είναι ασθενή άτομα». Ο καλός γιατρός συνεχίζει ώστε να προτείνει «να ενθαρρυνθούν άτομα διαφορετικών φυλών να επιτρέψουν την στέιρωσή τους με την προσφορά λογικά γενναιόδωρων αμοιβών».

Τι εξασφαλίσεις μπορεί να προσφέρει η Γερμανία του Hitler γύρω από την επιλογή της στείρωσης; Οι Εβραίοι αποκλεισμένοι από γραφεία και εργοστάσια, καταδιωκόμενοι σε ένα κλίμα όμοιο με πογκρόμ, μπορεί να οδηγηθούν στη λιμοκτονία με την στείρωση να είναι η μόνη τους σωτηρία. Πόσες μεγάλες και τι είδους πιέσεις μπορούν να γεννηθούν σε μια χώρα σαν τη σημερινή Γερμανία; Ο αρχηγός της αστυνομία της Φρανκφούρτης Von Westrer διακήρυξε σε μια χιτλερική συγκέντρωση το Μάρτιο του 1933:

«Η Γερμανία ξύπνησε. Μη φοβάστε Εβραίοι, θα τηρήσουμε το νόμο, θα είμαστε όμως τόσο νομότυποι που ο νόμος θα αποδειχθεί βάρος για εσάς. Μπορείτε να επιστρέψετε πίσω στην Παλαιστίνη και να σφάζεται ο ένας τον άλλο…»

Η χιτλερική στείρωση έχει επιβληθεί για πολιτικούς λόγους και θα οδηγηθεί στα πιο παράλογα άκρα. Για να δικαιολογηθεί η αλλαγή από την ευγονική στείρωση στη ρατσιστική στείρωση όλες οι παλιές θεωρίες για την Εβραϊκή παθολογία, που η ιατρική επιστήμη έχει απορρίψει, ξεθάβονται.

Συμπέρασμα

Το ζήτημα που ερευνήθηκε με πολύ πρόχειρο τρόπο εδώ, είναι βαθύ και πολύπλοκο και η μόνη μου πρόθεση ήταν να φέρω το φυλετικό ζήτημα στη προσοχή εκπαιδευμένων νέων ανθρώπων. Έμοιαζε σαν η φυλετική προκατάληψη να έχει γίνει αντικείμενο του παρελθόντος μεταξύ των μορφωμένων τάξεων στα πιο προηγμένα έθνη. Αντίθετα, παραμένει. Στην Αυστρία τον Οκτώβριο του 1933, τα δικαστήρια εξέδωσαν διαζύγιο σε ένα γάμο μεταξύ ενός Άριου και μιας Εβραίας, σε μια απόφαση που οι λόγοι που αναφέρθηκαν περιλαμβάνουν την ασυμβατότητα που προκύπτει από τη φυλετική διαφορά μεταξύ των συζύγων, μια διαφορά που λογικά «σε μια σχέση τόσο στενή όσο ο γάμος, αναπόφευκτα θα προκαλούσε βαθιές συγκρούσεις». Στη Λιθουανία, το εκεί Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα απαιτεί την απαγόρευση του γάμου μεταξύ των Εβραίων και των μη Εβραίων. Στη Γαλλία έχουμε δει την ίδρυση του ανοιχτά ρατσιστικού και αντισημιτικού Κέλτικου Συνδέσμου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υπάρχουν νόμοι που απαγορεύουν τους γάμους μεταξύ των μαύρων και των λευκών, υπάρχουν πανεπιστήμια μη προσβάσιμα στους μαύρους φοιτητές και ανθρωπολόγοι που μιλάνε για μια αμερικάνικη φυλή (για να μη πω για λιντσαρίσματα!). και ανάμεσα στους τίτλους του εθνικιστικού Ιταλικού τύπου υπάρχουν οι La Razza, La Stirpe, Il Grido della Stirpe, κλπ.

 

Παρίσι, Νοέμβριος 1934

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s