Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The Lancet Psychiatry Vol.5 Issue 11. Η Nada Stotland είναι ψυχίατρος και ήταν πρόεδρος της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Ένωσης (APA). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας 

 

Περίπου το ένα τέταρτο των γυναικών στις ΗΠΑ θα κάνουν μια έκτρωση στη διάρκεια της ζωής τους. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στηρίζει το δικαίωμα στην έκτρωση. Το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών στήριξε αυτό το δικαίωμα στην απόφασή του το 1973 Roe vs Wade. Παρόλα αυτά, οι ψηφοφόροι εκλέξαν νομοθέτες, και ένα πρόεδρο, αποφασισμένους να θέσουν εκτός νόμου τις εκτρώσεις. Με ένα αδυσώπητο ρυθμό διαδοχής πολιτειακοί και εθνικοί νόμοι έχουν περάσει περιορίζοντας το δικαίωμα στην έκτρωση. Περιλαμβάνουν περιορισμούς στον χρόνο κύησης, προϋποθέτουν οι κλινικές άμβλωσης να είναι πλήρως εξοπλισμένες σαν πλήρη χειρουργικά κέντρα και οι γιατροί που πραγματοποιούν τις εκτρώσεις να έχουν προνόμια εισαγωγής σε νοσοκομεία, περιόδους αναμονής για τους ασθενείς, γονική ειδοποίηση ή συγκατάθεση, αχρείαστες διαγνωστικές διαδικασίες, ξεπερασμένες αγωγές για εκτρώσεις για λόγους υγείας και παραπλανητικές, ατελής και ψευδείς δηλώσεις που υποχρεούνται να κάνουν οι γιατροί σε γυναίκες που ετοιμάζονται να κάνουν έκτρωση (πχ ότι η έκτρωση αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας ή καρκίνου του μαστού). Οι εξειδικευμένες γνώμες των επαγγελματικών γυναικολογικών και ψυχιατρικών ενώσεων έχουν αγνοηθεί. Πως γίνεται ένας πληθυσμός πολιτών και ειδικών που είναι υπέρ των εκτρώσεων να επιλέγουν μια κυβέρνηση που αντιτίθεται σε αυτά τα δικαιώματα;

Ο πρώτος λόγος είναι πολιτικός, η υποδαύλιση της αντίθεσης στο δικαίωμα στην έκτρωση (και σε αυτά των ομοφυλόφιλων) βοηθά να εκλεγούν υποψήφιοι των οποίων τα πραγματικά κίνητρα – μείωση της φορολόγησης των πολυεθνικών και των πλουσίων, ανατροπή περιβαλλοντικών κανονισμών – είναι λιγότερα αποδεκτά από το κοινό. Ο δεύτερος είναι ψυχολογικός. Το ζήτημα της έκτρωσης προκαλεί αυτό που οι ψυχαναλυτές ονομάζουν κάθετη διαίρεση – δηλαδή την ταυτόχρονη στήριξη αντίθετων απόψεων. Η μια άποψη είναι συνεχής, πως η έκτρωση είναι λάθος μιας και καταστρέφει ένα ανθρώπινο όν. η αντίθετη άποψη είναι ευκαιριακή, πως με δεδομένες τις συνθήκες η κύηση δεν μπορεί να διατηρηθεί.

Το αίσθημα ενάντια στις εκτρώσεις, και το πολιτικό και το ψυχολογικό, διευκολύνεται από δημοφιλείς μύθους. Για παράδειγμα πως οι γυναίκες που θέλουν έκτρωση εγκυμονούν επειδή αφήνονται σε ηδονιστική, υπερβολική σεξουαλική συμπεριφορά· πως οι γυναίκες φτάνουν στην έκτρωση από παρόρμηση· πως η εγκυμοσύνη τις προστατεύει από την κακοποίηση· και πως οι γυναίκες κάνουν έκτρωση επειδή δεν εκτιμούν την μητρότητα. Άλλοι μύθοι περιλαμβάνουν πως τα κορίτσια που είναι σε μικρότερη ηλικία από την νόμιμη για να συναινέσουν σε ιατρικές επεμβάσεις είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις ανεπιθύμητες συνέπειες της έκτρωσης, και πως οι γυναίκες που ανήκουν σε θρησκευτικές ομάδες που είναι αντίθετες στην έκτρωση δεν κάνουν εκτρώσεις. Επίσης, η πίστη πως η αντίθεση στην έκτρωση είναι ένα ιστορικό και θεμελιώδες αξίωμα των κύριων θρησκειών είναι μύθος, και πως μέχρι πριν λίγες δεκαετίες η έκτρωση ήταν απαγορευμένη και σπάνια. Μερικοί ακόμη δημοφιλείς μύθοι περιλαμβάνουν το ότι η έκτρωση οδηγεί σε αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα, καρκίνο του μαστού, αιμορραγίες, στειρότητα, φλεγμονή, κατάθλιψη, αυτοκτονία και κατάχρηση ουσιών, και το πως το να γίνει η έκτρωση δύσκολα προσιτή ή πλήρως αδύνατη μπορεί να εξαλείψει την έκτρωση και να προστατέψει τις γυναίκες.

Τα πραγματικά γεγονότα γύρω από την έκτρωση, είναι εντελώς διαφορετικά. Η κατανομή των θρησκευτικών προτιμήσεων των γυναικών που προχωρούν σε έκτρωση είναι περίπου η ίδια με αυτή του γενικού πληθυσμού· επιπλέον, η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία επέτρεπε παλαιότερα την έκτρωση ως ένα σημείο της κύησης στο οποίο πιστεύονταν πως το έμβρυο αποκτούσε ψυχή. Οι εκτρώσεις πραγματοποιούνταν τουλάχιστον από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων. Περιοδικά του 19ου αιώνα που απευθύνονταν σε γυναίκες ήταν γεμάτα από ελάχιστα συγκεκαλυμένες διαφημίσεις για εκτρωτικά σκευάσματα. Η έκτρωση είναι ανάμεσα στις ασφαλέστερες ιατρικές παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται σήμερα και είναι φυσικά και ψυχολογικά ασφαλέστερες από την γέννα. Οι γυναίκες έρχονται στις κλινικές εκτρώσεων έχοντας σκεφτεί μέσα από τα δικά τους πιστεύω, συνθήκες και επιλογές. Η οικογενειακή βία αυξάνεται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Υπάρχουν λιγότερες εκτρώσεις στις χώρες που η άμβλωση είναι νόμιμη και ασφαλής· και σε χώρες που δεν είναι, οι μη ασφαλείς εκτρώσεις είναι βασική αιτία μητρικής νοσηρότητας και θνητότητας. Οι γυναίκες προχωρούν σε εκτρώσεις γιατί σέβονται τη μητρότητα· πιστεύουν πως πρέπει να κάνουν παιδιά όταν μπορούν να τα φροντίσουν.

Οι μύθοι για τα ψυχιατρικά επακόλουθα ενισχύονται από μεθοδολογικά προβληματική έρευνα που δημοσιεύεται σε επιστημονικά περιοδικά. Οι μελέτες αυτές δεν λαμβάνουν υπόψιν την ψυχολογική κατάσταση μιας γυναίκας πριν την έκτρωση ή τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιείται η έκτρωση, και έχουν, με εμφατικό τρόπο, αποδειχτεί ότι στερούνται φερεγγυότητας από επιφανείς ερευνητές. Δεν ξέρω να υπάρχει καμία έγκυρη ψυχιατρική έρευνα που να βρήκε πως προκλήθηκε ψυχιατρική ασθένεια ως αποτέλεσμα έκτρωσης, σε έφηβες και ενήλικες. Οι συνθήκες που οδηγούν και κάτω από τις οποίες πραγματοποιείτε μια έκτρωση μπορεί να είναι τραυματικές και στενάχωρες – πχ απώλεια προσωπικής σχέσης, ανέχεια, ελλιπής μόρφωση, μη πρόσβαση σε υπηρεσίες αντισύλληψης, σεξουαλική βία, επίθεση, βιασμός, και έκθεση διαδηλωτές εναντίον της έκτρωσης. Γυναίκες με ψυχιατρικά νοσήματα μπορεί να είναι πιο ευάλωτες σε ανεπιθύμητες ή σε σεξ δίχως προφυλάξεις, μπορεί να φοβούνται πως τα ψυχοτρόπα φάρμακα μπορεί να βλάψουν το έμβρυο, και πως μπορεί να μην είναι ικανές να φροντίσουν σωστά ένα παιδί.

Μερικά επιχειρήματα κατά της έκτρωσης έχουν μια βάση. Ένα έμβρυο έχει τη δυνατότητα να γίνει ένα ανθρώπινο ον – η πιο πολύτιμη οντότητα στο κόσμο μας. Μια έκτρωση καταστρέφει αυτή τη δυνατότητα. Ωστόσο ένα έμβρυο μπορεί να φτάσει σε αυτή δυνατότητα μόνο μέσα στο σώμα μια γυναίκας, και, για να εκπληρώσει αυτή τη δυνατότητα, θα απαιτεί και αξίζει πολλά χρόνια φροντίδας και προστασίας. Στις ΗΠΑ, είναι παράνομο να πάρεις μια σταγόνα αίματος, ή να εισβάλεις με οποιονδήποτε τρόπο στο σώμα ενός ανεξάρτητου και ικανού ανθρώπου, ακόμη και αν αυτή η σταγόνα θα ήταν ουσιαστική να σώσει τη ζωή ενός ή ακόμη και πολλών άλλων ανθρώπων. Στις ΗΠΑ όμως, γυναίκες εξαναγκάζονται σε καισαρικές τομές, και έγκυες γυναίκες είναι στη φυλακή (για απόπειρα αυτοκτονίας ή για την αγορά ναρκωτικών) υπό το πρόσχημα της προστασίας μιας πιθανής ανθρώπινης ζωής.

Οι ΗΠΑ δεν προσφέρουν αμειβόμενη γονική άδεια, οικονομική στήριξη για γονείς, μέριμνα για τα παιδιά εργαζόμενων γονιών, ή καθολική ασφάλιση. Οι γυναίκες υποφέρουν δυσανάλογα από διακρίσεις, κακοποίηση και τη φτώχεια. Πως γίνεται η λέξη ζωή να έχει καταλήξει να σημαίνει τη ζωή ενός εμβρύου, αντί για τη ζωή ενός νεογέννητου ή μιας γυναίκας;

Η κάθετη διαίρεση δεν είναι υποκρισία. Η αντίθεση ενάντια στην έκτρωση επειδή πιστεύεις πως είναι ηθικά λάθος δεν είναι υποκρισία. Είναι υποκριτικό και ηθικά λάθος να χρησιμοποιείς την έκτρωση ως πολιτικό εργαλείο, να ψεύδεσαι για την έκτρωση, και να προσποιείσαι πως νοιάζεσαι για τη ζωή όταν προσφέρεις ελάχιστη στήριξη στις μητέρες και τα παιδιά. Ως επαγγελματίες υγείας, έχουμε την υποχρέωση να ξέρουμε τα γεγονότα για μια διαδικασία στην οποία έχουν υποβληθεί πολλοί από τις ασθενείς μας, και να προωθούμε πολιτικές που τις προστατεύουν.

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s