Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Green Anarchy #19, την Άνοιξη του 2005 (διαθέσιμο από το ιστολόγιο Radical Archives). Το κείμενο αναδημοσιεύτηκε με επεξηγηματικό κείμενο για την επιλογή του ψευδωνύμου ξανά στο Contested Terrain το 2007. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. (πρώτη δημοσίευση στο provo.gr)

 

[Εισαγωγικό Σημείωμα 2007]: Το άρθρο αυτό γράφτηκε για το περιοδικό Green Anarchy υπό το όνομα «Nick Griffin», που προφανώς είναι ψευδώνυμο. Ο «άλλος» Nick Griffin είναι ο επικεφαλής του ακροδεξιού Βρετανικού Εθνικού Κόμματος (BNP), που από σύμπτωση βρέθηκε αντιμέτωπος με κατηγορίες «πρόκλησης ρατσιστικού μίσους» την ίδια στιγμή που το τεύχος του GA έφτασε στα ράφια (δηλαδή, πολύ καιρό αφού γράφηκε αρχικά το άρθρο). Προφανώς περισσότεροι από ένα ανήθικο Βορειοαμερικάνο ριζοσπάστη χρησιμοποίησαν αυτή την ευκαιρία για να κατηγορήσουν δημόσια το Green Anarchy ότι δημοσίευσε ένα άρθρο από τον Griffin του BNP – παρά το γεγονός πως ήταν ένα ξεκάθαρα αντιφασιστικό άρθρο! Για το λόγο αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί πως ο «Nick Griffin» αυτού του άρθρου δεν είναι ο ίδιος με τον Nick Griffin του BNP· αντίθετα, είναι ψευδώνυμο ενός αντιφασίστα με σκωπτική αίσθηση του χιούμορ.

Πρόσφατα ένας άνδρας που σύχναζε στο Γιουτζίν μαζί με αναρχοοικολόγους άρχισε να προωθεί την ιδέα του Εθνικό-Αναρχισμού. Μερικά χρόνια πριν είχε γράψει ένα αρκετά γνωστό δοκίμιο από πράσινη αναρχική οπτική, και ήταν μια γνώριμη φιγούρα σε πολλούς. [σημείωση 2007: ο «Chris» έγραψε το άρθρο «Ενάντια στη Μαζική Κοινωνία», που μπορεί να βρεθεί στο εξώφυλλο του Green Anarchy #6 (Καλοκαίρι 2001 και αναδημοσιεύτηκε στο Our Enemy Civilization: An Anthology Against Modernity], το νέο του αξιακό σύστημα προωθούσε την αντίληψη πως άτομα διαφορετικών εθνικών υπόβαθρων θα έπρεπε να ζουν σε διαφορετικά χωριά , και αργότερα έγραψε ένα γράμμα προς το Green Anarchy σε μια προσπάθεια να διαδώσει τις αντιλήψεις του για υποτιθέμενες «φυσικές» ιεραρχίες. [σημείωση του Green Anarchy: Θα τυπώναμε το γράμμα του, αλλά είναι σχεδόν του ίδιου μεγέθους με αυτό το άρθρο , και δεν επιθυμούσαμε να προσφέρουμε ένα κοινό για τις ιδέες του  πάνω στις «φυσικές ιεραρχίες» και τον «Εθνικό-Αναρχισμό». Αν υπάρχουν άτομα που ενδιαφέρονται για το γράμμα, και ποιος το έγραψε, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας].  Ευτυχώς η απόπειρά του να διαδώσει το ρατσιστικό, αντισημιτικό και ομοφοβικό (δήθεν) «αναρχισμό» αποκαλύφθηκε σύντομα. Τι είναι όμως ο Εθνικό-Αναρχισμός; Πως γεννήθηκε, και τι πρεσβεύει, και γιατί αυτοί οι ρατσιστές δεξιοί προσπαθούν να στρατολογήσουν αναρχικούς;

Οι ριζοσπαστικές πολιτικές κάθε τύπου πήραν μια νέα στροφή μετά τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, και αυτό επιταχύνθηκε μετά τις διαδηλώσεις κατά του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στο Σιάτλ το 1999. Αποκεντρωμένες και διασυνδεδεμένες πολιτικές μορφές άρχισαν να γίνονται οι κύριες μορφές αντίστασης. Τα τελευταία χρόνια, έχουμε δει πως ο αναρχισμός έχει αντικαταστήσει το μαρξισμό ως το κύριο ριζοσπαστικό κίνημα στις ΗΠΑ, αλλά οι αλλαγές συνέβησαν και αλλού. Κομμάτια του κινήματος του λευκού ρατσιστικού κινήματος άρχισαν να στηρίζουν την «ακηδεμόνευτη αντίσταση» ήδη από τα 1980· οι ισλαμιστές τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα είναι μια ακρατική, υπερεθνική οντότητα· ακόμη και μαρξιστικές ομάδες όπως το Left Turn έχουν απορρίψει το σφιχτό μοντέλο του «πρωτοποριακού κόμματος» για χάρη μιας δομής που είναι περισσότερο βασισμένη σε δίκτυα.

Αλλά και ο αναρχισμός ο ίδιος έχει γίνει μαγνήτης για τη ρατσιστική ριζοσπαστική δεξιά, και μια μικρή περιφερειακή ομάδα στο Ηνωμένο Βασίλειο που ονομάζεται National Revolutionary Faction έχει αλλάξει το όνομα του σε Εθνικό-Αναρχικοί. Προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν αναρχικό συμβολισμό και ρητορική για να στρατολογήσουν τόσο «Λευκούς Εθνικιστές» (WN, ένα όρο ομπρέλα για διαφόρων ειδών λευκών ρατσιστών) όσο και αναρχικούς – ιδιαίτερα αναρχοοικολόγους – στο περίεργο αξιακό τους σύστημα. Προωθούν ένα αποκεντρωμένο οικονομικό και πολιτικό σύστημα που περιλαμβάνει εθνικά καθαρά χωριά που χαρακτηρίζονται από φυλετικό διαχωρισμό, αντισημιτισμό και ομοφοβία.

Οι περισσότεροι Εθνικό-Αναρχικοί (NA) συνήθως είναι βετεράνοι στο ναζιστικό ή άλλα ρατσιστικά κινήματα (για παράδειγμα KKK, Christian Identity) που ψάχνουν για μια νέα διέξοδο για να ξεφύγουν από την γκετοποιημένη σκηνή των Λευκών Εθνικιστών. Πολλοί είναι πρώην σκίνχεντ που διατηρούν το ενδιαφέρον τους σε ρατσιστικές Oi!, metal και goth συγκροτήματα, ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και επιστημονική φαντασία. Επίσης συνήθως τείνουν να δείχνουν ενδιαφέρον στις αποκρυφιστικές και παγανιστικές θρησκείες, αν και ο διαχειριστής του μοναδικού σχετιζόμενου με τους NA ιστότοπου στις ΗΠΑ είναι χριστιανός. Μερικές φορές ενδιαφέρονται για το οικολογικό κίνημα ή τα δικαιώματα των ζώων, αν και αυτό μοιάζει κυρίως να είναι προσποιητό για να προσελκύσουν αναρχικούς στις αντιλήψεις τους. τα πραγματικά ενδιαφέροντά τους είναι ξεκάθαρα ο ρατσισμός απέναντι σε μη λευκούς ανθρώπους και ένα μίσος προς τους Εβραίους.

Δυστυχώς, το αγκίστρι τους μοιάζει να έχει πιάσει μερικούς από την αναρχική σκηνή, κυρίως μυστικιστές αναρχικούς, ατομιστές, και αναρχοοικολόγους – συμπεριλαμβανόμενων του τύπου από το Γιουτζίν που αναφέραμε. Πάντοτε υπήρχε ένα μικρό σημείο μίξης Αριστεράς-Δεξιάς, ιδιαίτερα εκεί που οι πολιτικές περιλαμβάνουν ένα μείγμα αντικαπιταλισμού, μυστικισμού, περιβαλλοντισμού και ζητήματα τεχνολογίας. (Αν και μονομερές στα συμπεράσματα του, το Ecofascism: Lessons from the German Experience της Janet Biehl και του Peter Staudenmaier προσφέρει μια λεπτομερή ιστορική καταγραφή του, και πολλοί από τους ρατσιστές το έχουν διαβάσει και το έχουν πάρει ως οδηγό).

Στη Γερμανία, υπάρχει επίσης ένα παρόμοιο φαινόμενο σε εξέλιξη. Υπάρχει ένα κύμα από φασιστικές ομάδες που προσπαθούν να στρατολογήσουν από απέναντι με το να φοράνε μπλουζάκια με τον Che και παλεστινιακά φουλάρια, ακόμη και συμμετέχοντας σε πορείες του Black Bloc! Μερικές φορές αποκαλώντας τους εαυτούς τους Αυτόνομους Εθνικιστές, αυτοί – όπως και οι Εθνικό-Αναρχικοί – προσπαθούν να τραβήξουν κόσμο από τα αναρχικά και αριστερά κινήματα στο λευκό ρατσιστικό περιβάλλον.

Ο γκουρού των NA, Troy Southgate ισχυρίζεται πως οι NA είναι ένας «Τρίτος Δρόμος» μεταξύ του Καπιταλισμού και του Κομμουνισμού, και δεν έχει να κάνει τίποτα με το «φασισμό». Μπορεί να το κάνει όμως μόνο αν παραποιήσει την ιστορία· επειδή ο φασισμός πάντοτε αποκαλούνταν ο Τρίτος Δρόμος. Ο Southgate προσπαθεί να χρησιμοποιήσει διάφορες φιλοσοφίες για να υπερασπιστεί το πρόγραμμά του, αλλά μπορεί να το κάνει μόνο διαστρεβλώνοντας τα μηνύματα τους. για παράδειγμα σε ένα δοκίμιο στην ιστορία του Εθνικό-Αναρχισμού, ο Southgate παραθέτει τον Gautama (το πρώτο Βούδα) σε στήριξη της δικής του δουλειάς – αλλά ο Βούδας ήταν εναντίον του ρατσιστικού συστήματος των καστών. Ο Southgate επικαλείται τον Hakim Bey, ένα queer άνδρα που θα ένοιωθε τρόμο με αυτή τη χρήση των ιδεών του.  Ο Southgate επίσης αποδίδει εσφαλμένα την ιδέα της τριαδικότητας του Ficthe στον Hegel, του οποίου η διαλεκτική δεν είναι καθόλου τριαδική, αλλά αντίθετα περιλαμβάνει μια πιο περίπλοκη διεργασία διπλών αρνήσεων (η άρνηση του αντικειμένου και μετά η άρνηση της άρνησης) οι προσπάθειες του Southgate να κατασκευάσει μια γενεαλογία του Εθνικό-Αναρχισμού είναι απόλυτη ανοησία για όποιον διαβάσει τις αναφορές τους.

Πέρα όμως από τις λεπτομέρειες, οι ευρύτεροι ισχυρισμού του Southgate είναι ιστορικές αναθεωρήσεις και συσκοτίσεις που χρησιμεύουν μόνο για να καλύψουν τη λειτουργία του NA ως απόπειρα να στρατολογήσει ανθρώπους στη παλιά ξινισμένη ρατσιστική δεξιά υπό νέα ταμπέλα. Οι εθνικιστές είναι επίσης γνωστό πως αποκαλούν τους εαυτούς τους «αντιφασίστες» προσπαθώντας να επαναπροσδιορίσουν σοσιαλιστές όπως το PDS (ένα γερμανικό αριστερό κόμμα) ως «φασίστες». Παρόλα αυτά, ο Southgate εντελώς απροκάλυπτα πως οι πνευματικοί πατέρες του NA είναι η «αριστερή πτέρυγα» του αυθεντικού γερμανικού ναζιστικού κόμματος. Υπό την ηγεσία του Otto Strasser, αυτοί οι «αριστεροί φασίστες» υποστήριζαν ένα ρατσιστικό, αντισημιτικό, οικολογικό, αντικαπιταλισμό πριν πεταχτούν εκτός κόμματος από τον Hitler το 1930, μερικά χρόνια πριν την άνοδό του στην εξουσία. Μια μακριά συζήτηση στην ιστοσελίδα του Stormfront θα επιβεβαιώσει πως οι ίδιοι οι ρατσιστές Λευκοί Εθνικιστές κοιτάζουν προς τον NA για να στρατολογήσει αναρχικούς και άλλους στο σκοπό τους, με τον ίδιο τρόπο που οι Μαρξιστές-Λενινιστές αξιοποιούν τις ομάδες πρωτοπορίας. Εδώ είναι ένα απόσπασμα από εκείνη τη σελίδα, σε μια ανάρτηση του Pan Zagloba:

«Πως μπορεί ο Εθνικοαναρχισμός να στρατολογήσει ανθρώπους στο σκοπό μας;

Μιλά σε αυτά τα παιδιά [τους αναρχικούς] με μια γλώσσα που κατανοούν, που τους τραβά πιο κοντά προς τη πλευρά μας, και τους κάνει πιο ανοιχτούς προς τις ιδέες μας.

Παίζει με την δυσπιστία τους προς το Μαρξισμό, το Σιωνισμό και την ZOG (ZionistOccupied Government, την Κατεχόμενη από Σιωνιστές Κυβέρνηση)

Δείχνει προς αυτούς κάτι που μάλλον δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν τώρα – πως πολλές αξίες το WN (Λευκό Εθνικισμό) είναι ίδιες με τις δικές τους. αυτές περιλαμβάνουν την ανησυχία για το περιβάλλον, την δυσπιστία ως προς τη παγκοσμιοποίηση και Νέα Παγκόσμια Τάξη, και μια επιθυμία να διατηρήσουν τα δικαιώματα των αυτόχθονων λαών (στη περίπτωσή μας, των Ευρωπαίων).

Ιστοσελίδες και άλλα μέσα που στηρίζουν τον Εθνικό-Αναρχισμό τους εκθέτουν σε αποσπάσματα από επιφανείς αναρχικούς στοχαστές που πραγματικά στηρίζουν τον WN, όπως τα γραπτά του Bakunin και του Bookchin για τον εθνικισμό.

Μπορεί να τους δείξει πως η τυπική αριστερή εκδοχή της ιδέας για «πολυμορφία» δεν αφήνει χώρο για τους Λευκούς. Αυτό μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο, καθώς μεγάλο μέρος του Αναρχικού χώρου αποτελείται από αποξενωμένους Λευκούς νέους.

Μόλις ενδιαφερθούν στον Εθνικό-Αναρχισμό, είναι πιο ανοιχτοί στην επιρροή άλλων εθνικιστικών και WN ιδεών, μέχρι και περιλαμβανομένου του εθνικοσοσιαλισμού.

Πως μπορούμε να σιγουρευτούμε να είμαστε σίγουροι πως θα γίνει έτσι;

Λοιπόν, αυτό είναι εντελώς εμπειρικό, αλλά: Έπιασε με εμένα, και εγώ την αίσθηση πως δεν είμαι ο μόνος εδώ στο Stormfront που έχουν πλησιάσει στον WN λόγω της έκθεσής του σε Εθνικό-Αναρχικές ιδέες.»

Ο ίδιος ο Εθνικό-Αναρχισμός έχει περίπλοκη ιστορία. Οι ρίζες του βρίσκονται σε ένα ρατσιστικό δεξιό κόμμα στο Ηνωμένο Βασίλειο στη δεκαετία του ’70 που λέγονταν Εθνικό Μέτωπο (NF), που είναι μάλλον καλύτερα γνωστό στους αναρχικούς στις ΗΠΑ ως αντικείμενο μίσους σε πολλά punk τραγούδια από του ’77. Η οργάνωση υιοθέτησε μια «Τριτοθεσίτικη» στάση στη δεκαετία του ’80, επιχειρώντας να ενώσει στοιχεία κομμουνιστικών και φασιστικών πολιτικών συστημάτων. Υιοθέτησαν το φυλετικό διαχωρισμό (αντίθετα από το Λευκό Σοβινισμό, που συχνά μιλά για φυλετική γενοκτονία) και άρχισε να συνεργάζεται με μαύρες και ασιατικές φυλετικές εθνικιστικές ομάδες για να προωθήσουν τους κοινούς τους σκοπούς εθνικού διαχωρισμού. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 αυτές οι πολιτικές αντιγράφηκαν από τον ηγέτη της KKK στην Φλόριντα (και πρώην μέλος της SDS, Students for a Democratic Society) John Baumgardner, που οδήγησε στο θέαμα κοινών διαδηλώσεων της KKK και μαύρων εθνικιστών, που συνδιοργανώθηκαν με τον Αρχηγό Osiris Akkebala του Παν-Αφρικανικού Διεθνιστικού Κινήματος (Pan-African Internationalist Movement, PAIN).

Αρχικά σκίνχεντ της two-tone ska, ο Southgate «πέρασε» στο στην white power Oi! Σκηνή και έγινε έφηβος οργανωτής του National Front. Αργότερα περιπλανήθηκε στα διάφορα σχίσματα στο κόμμα που μετατράπηκε σε κίνημα, μπαίνοντας αρχικά στη Διεθνή Τρίτη Θέση (που προσπάθησε να στρατολογήσει τους ακροδεξιούς καθολικούς στον Σύνδεσμο του Αγίου Πίου του 10ου), και μετά στο Αγγλικό Εθνικιστικό Κίνημα (English Nationalist Movement, ENM). Το 1988, η Εθνική Επαναστατική Φράξια (National Revolutionary Faction, NRF) προήλθε από το ENM, και στη συνέχεια μεταμορφώθηκε στο Εθνικό-Αναρχικό Κίνημα (National Anarchist Movement, NAM) το 2003. Το NAM έχει φιλικές σχέσεις με τους Εθνικομπλσεβίκους στη Ρωσία, που αναμιγνύουν το σταλινισμό τους με το γερμανικό φασισμό, και το NAM αναφέρει ως επιρροές που το εύρος τους ξεκινά από τον αποκρυφιστή φιλόσοφο Julius Evola, τον Λίβυο ηγέτη Συνταγματάρχη Qathafi και τον πρώην συντάκτη του βρετανικού Green Anarchy, Richard Hunt. Ο Hunt έφυγε από το περιοδικό για να ιδρύσει την οικοφασιστική ομάδα Alternative Green, από το οποίο ο Southgate λέει πως το NRF « επηρεάστηκε σημαντικά» και που βοήθησε να ξεκινήσει την μετακίνηση τους στον δήθεν «αναρχισμό».

Οι Εθνικό-Αναρχικοί επίσης συχνά αναφέρουν τους ιδρυτές του αναρχισμού Proudhon και Bakunin ως επιρροές, δήθεν για την στήριξή τους για μια οικονομικά αποκεντρωμένη κοινωνία. Στη πραγματικότητα, ενδιαφέρονται περισσότερο για τον αντισημιτισμό τους, ένα ατυχές χαρακτηριστικό που μοιράζονταν και οι δυο στοχαστές αλλά που όλοι οι αναρχικοί από τότε έχουν αποκηρύξει. Αν δεν ίσχυε αυτό γιατί οι Εθνικό-Αναρχικοί αποφεύγουν να επικαλούνται άλλους οπαδούς του αποκεντρωτισμού, όπως ο Alexander Berkman ή την Emma Goldman; Η απάντηση είναι λόγω της καθαρής τους αντίθεσης στον εθνικισμό, και τις προοδευτικές τους πολιτικές και εβραϊκή καταγωγή τους. οι Εβραίοι ήταν πάντοτε ένα ζωτικό κομμάτι του Ευρωπαϊκού αναρχικού κινήματος, και κανενός μεγέθους ιστορικός ρεβιζιονισμός από μέρους των Εθνικό-Αναρχικών δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό.

Ο Southgate μερικές φορές κάνει αδύναμες προσπάθειες να αποφύγει να απαντήσει αν ο Εθνικό-Αναρχισμός είναι αντισημιτικός, για να μην αποκαλυφθεί η πραγματική του φύση ως οργάνωση βιτρίνα του Λευκού Εθνικισμού και απομακρύνει πιθανά μέλη. Ωστόσο, σε μια συζήτηση στο Stormfront, ο άνθρωπος που αναρτά ως «Faith & Folk» ζητά από τους συνοδοιπόρους του Εθνικομπολσεβίκους να είναι «περισσότερο επικεντρωμένοι στο λαό και τολμώ να πω αντισιωνιστές και αντιεβραίοι». Σε μια συνέντευξη το 2001, μετά από ένα παραλήρημα για το «Διεθνή Σιωνισμό» και τον τραπεζικό τομέα, ο Southgate ερωτάται εν ψυχρώ αν είναι αντισημίτης. Απάντησε με το να απαγγέλει μια παράξενη ιστορία περί Ισραηλιτών Εβραίων που στην πραγματικότητα δεν είναι Εβραίοι αλλά είναι μέλη άλλης εθνικής ομάδας, ενώ σε κανένα σημείο δεν αποκηρύσσει τον αντισημιτισμό. Στην ίδια συνέντευξη λέει πως δεν είναι φασίστας «επειδή τα κύρια γνωρίσματα αυτού του δόγματος – γραφειοκρατία, συγκεντρωτισμός της εξουσίας, αστυνομικό κράτος, λατρεία της προσωπικότητας του ηγέτη, το μαζικό κίνημα κλπ – είναι αντίθετα από τους σκοπούς μας». Φυσικά, η ναζιστική δολοφονία έξι εκατομμυρίων Εβραίων δεν αποτελεί πρόβλημα για τον Southgate. Μόνο οργανωτικά ζητήματα τον ξεχωρίζουν από τους πιστούς του Hitler.

Στο τέλος, μιας και είναι τόσα λίγα που είναι αναρχικά στον Εθνικό-Αναρχισμό, θα έχουν περιορισμένη επιτυχία στο να στρατολογήσουν αναρχικούς. Οι αναρχικοί επιδιώκουν την κατάργηση όλων των ιεραρχιών στη βάση της κοινής μας ανθρωπότητας – όχι ένα διαχωρισμό βασισμένο σε εθνική, θρησκευτική ή σεξουαλική ταυτότητα. Σε κάθε περίπτωση, οι περισσότεροι Εθνικό-Αναρχικοί μοιάζουν να έχουν εμμονή με το να παρακολουθούν και να αποδοκιμάζουν τις πιο ορθόδοξες ρατσιστικές φράξιες, σαν κατά κάποιο τρόπο να μην ανήκουν στο τσίρκο του λευκού σοβινισμού. Αν όμως εμφανιστούν στο χώρα σας άνθρωποι που φοράνε ένα Εθνικό-Αναρχικό σύμβολο (ένα μωβ αστέρι με ένα NA στη μέση), η προσπαθήσουν να προωθήσουν τη δημιουργία ξεχωριστών εθνικών χωριών, να ξέρετε πως αυτοί οι άνθρωποι δε μιλάνε για ένα νέο είδος αναρχισμού, αλλά απλά για ένα πολύ παλιό και ξεχασμένο τύπο φασισμού. Αν συναντήσετε αυτούς τους ανθρώπους μην ξεγελαστείτε από τις επιφανειακές ομοιότητες· αντιμετωπίστε τους σα να ήταν μέλη της KKK ή ναζί. Η μόνη διαφορά είναι αυτή τη φορά, αντί για μυτερά καπέλα και περιβραχιόνια, οι ρατσιστικές τους ιδέες έρχονται ντυμένες με φούτερ με κουκούλες και ραφτά.

 

2 σκέψεις σχετικά με το “Nick Griffin (ψευδώνυμο): Εθνικό-Αναρχισμός, ο Δούρειος Ίππος των Λευκών Εθνικιστών

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s