Το άρθρο βρίσκεται στην επανέκδοση της ανθολογίας κειμένων του E. Malatesta με τίτλο Life and Ideas: The Anarchist Writings of Errico Malatesta (PM Press, 2015). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας (πρώτη δημοσίευση provo.gr)

 

Δεν αναγνωρίζουμε το δικαίωμα στην πλειοψηφία να επιβάλλει το νόμο στη μειοψηφία, ακόμη και αν η πλειοψηφία σε σχετικά περίπλοκα θέματα μπορεί πράγματι να επιβεβαιωθεί. Το γεγονός το να έχει κάποιος τη πλειοψηφία στη πλευρά τους δεν αποδεικνύει με κανένα τρόπο πως αυτός ο κάποιος μπορεί να έχει δίκιο. Πράγματι, η ανθρωπότητα πάντοτε προόδευε μέσα από τις προσπάθειες ατόμων και μειοψηφιών, όταν η πλειοψηφία, από την ίδια της φύση είναι δυσκίνητη, συντηρητική και υποτακτική στην ανώτερη εξουσία και στα καθιερωμένα προνόμια.

Αν όμως ούτε για μια στιγμή δεν αναγνωρίζουμε το δικαίωμα των πλειοψηφιών να κυριαρχούν στις μειοψηφίες, ακόμη πιο πολύ είμαστε αντίθετη στην κυριαρχία μιας μειοψηφίας πάνω στη πλειοψηφία. Θα ήταν παράλογο να υποστηρίζουμε πως το ένα είναι δίκαιο επειδή κάποιος ανήκει σε μια μειοψηφία. Αν πάντοτε υπήρχαν προηγμένες και φωτισμένες μειοψηφίες, έτσι επίσης υπήρχαν μειοψηφίες που ήταν οπισθοδρομικές και αντιδραστικές, αν υπάρχουν ανθρώπινα όντα που είναι εξαιρετικά, και μπροστά από την εποχή τους, υπάρχουν επίσης ψυχοπαθείς, και ιδιαίτερα υπάρχουν απαθή άτομα που ασυνείδητα επιτρέπουν να παρασύρονται από τη παλίρροια των γεγονότων.

Σε κάθε περίπτωση δεν είναι ζήτημα σωστού ή λάθους, είναι ζήτημα ελευθερίας, ελευθερίας για όλους, ελευθερίας για κάθε άτομο εφόσον δεν καταπατά την ίση ελευθερία των άλλων. Κανένας δεν μπορεί να κρίνει με σιγουριά ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, ποιος είναι πιο κοντά στην αλήθεια και ποια είναι η καλύτερη οδός για τη μεγαλύτερη ωφέλεια για το καθένα και για όλους. Η εμπειρία μέσα από την ελευθερία είναι το μόνο μέσο για να φτάσουμε στην αλήθεια και στις καλύτερες λύσεις, και δεν υπάρχει ελευθερία αν δεν υπάρχει ελευθερία να κάνεις λάθος.

Κατά τη γνώμη μας, λοιπόν, είναι απαραίτητο πως η πλειοψηφία και η μειοψηφία πρέπει να πετύχουν στο να ζουν μαζί ειρηνικά και εποικοδομητικά με αμοιβαία συμφωνία και συμβιβασμό, με την ουσιαστική αναγνώριση των πρακτικών αναγκών της κοινής ζωής και της χρησιμότητας των παραχωρήσεων που κάνουν απαραίτητες οι περιστάσεις.

Επίσης όπως τους λέει το μυαλό και η εμπειρία τους πως παρά τη χρήση όλης της αλχημείας των εκλογών και του κοινοβουλίου, κάποιος πάντοτε καταλήγει στο να έχει νόμους που δεν αντιπροσωπεύουν παρά τη θέληση της πλειοψηφίας, οι αναρχικοί δεν αναγνωρίζουν πως η πλειοψηφία ως τέτοια, ακόμη και αν ήταν δυνατό να καθιερώσει πέρα από κάθε αμφιβολία τι ήθελε, έχει το δίκιο να επιβάλει τον εαυτό της στις διαφωνούσες μειοψηφίες με τη χρήση της βίας.

Πέρα από αυτές τις σκέψεις, πάντα υπάρχει το γεγονός πως σε ένα καπιταλιστικό καθεστώς, στην οποία είναι χωρισμένη σε πλούσιους και φτωχούς, σε εργοδότες και υπαλλήλους των οποίων το επόμενο γεύμα εξαρτάται από την απόλυτη εξουσία του αφεντικού, δεν μπορούν να υπάρξουν πραγματικά ελεύθερες εκλογές.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s