Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Mother Earth τον Μάϊο του 1914, διαθέσιμο από την ιστοσελίδα The Anarchist Library. Η Julia May Courtney ήταν αναρχική ακτιβίστρια και γιατρός. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας (πρώτη δημοσίευση provo.gr)

 

«Θυμηθείτε το Λάντλοου», η πολεμική κραυγή των τσακισμένων, καταπιεσμένων, περιφρονημένων ανθρακωρύχων που καταπνίγηκαν στο Καλουμέτ, στη Δυτική Βιρτζίνια, στο Κρίπλ Κρίκ, επαναλαμβάνονταν από το καταυλισμό ανθρακωρύχων σε καταυλισμό ανθρακωρύχων στο νότιο Κολοράντο και βοήθησε για να υπενθυμίσει ξανά στον κόσμο ότι η εργατική τάξη δεν πέθανε.

Το ειρηνικό Κολοράντο, που κοιμάται στην αιώνια ηλιοφάνεια του, ξύπνησε απότομα. Και οι βολικοί πολίτες της, τρομερά απασχολημένοι με τις απείρως σημαντικές μικρές υποθέσεις τους, έχουν οδηγηθεί σε μια ψυχική κατάσταση που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην τρομοκρατία και την υστερία. Και η τρομοκρατημένη και υστερική κοινότητα, όπως και το άτομο, αρπάχτηκε για ασφάλεια από το πλησιέστερο άχυρο. Τα ομοσπονδιακά στρατεύματα κλήθηκαν στη περιοχή των απεργών με τη μάταιη ελπίδα ότι η παρουσία τους θα εκφοβίσει τους απεργούς ανθρακωρύχους ώστε να υποταχθούν και ο πρώτος σπασμός της οξείας επίθεσης πέρασε. Αλλά το τέλος δεν ήρθε ακόμη.

Το Σεπτέμβριο οι ανθρακωρύχοι στη νότια περιφέρεια του Κολοράντο προχώρησαν σε απεργία. Το μήνυμα ξεκίνησε αμέσως από το Νο. 26 της Μπρόντγουεϊ, την έδρα του Rockefeller στη Νέα Υόρκη, και οι μπράβοι και οι ένοπλοι της υπηρεσίας Felts-Baldwin συγκεντρωθήκαν από τη Βιρτζίνια και το Τέξας και στάλθηκαν κατά εκατοντάδες στους καταυλισμούς ανθρακωρύχων. Με τις γυναίκες και τα παιδιά τους, οι ανθρακωρύχοι διώχτηκαν από τις καλύβες τους στη γη της εταιρείας και, και όταν καταλάγιασε ο βαρύς χειμώνας των βουνών, οι απεργοί έστησαν τις σκηνές τους και προετοιμάστηκαν για τη μακρά πολιορκία. Ήταν τότε ότι ο άπειρος, δειλός κυβερνήτης Ammons, δουλοπρεπής μπροστά στους εκπροσώπους των εταιρειών άνθρακα, μετά από αίτημα της Colorado Fuel and Iron Co., κάλεσε τις πολιτοφυλακές να «διατηρήσουν τη τάξη».

Και η κορύφωση ήρθε όταν οι πρώτοι ανοιξιάτικοι άνεμοι φύσηξαν πάνω στους λόφους και τα χιόνια έλιωσαν από τις πλαγιές του βουνού. Στις 20 Απριλίου ακούστηκε η κραυγή «Θυμηθείτε το Λάντλοου!» – η πολεμική κραυγή που κάθε εργάτης στο Κολοράντο και στην Αμερική δεν θα ξεχάσει ποτέ. γιατί εκείνη την ημέρα οι άντρες της της αποικίας πυροβολήθηκαν με σφαίρες μαλακής αιχμής (ΣτΜ: ανοίγουν κατά τη πρόσκρουση και προκαλούν μεγάλα τραύματα) και οι γυναίκες και τα παιδιά τους προσφέρθηκαν ως θυσία στη φωτιά στο λιβάδι του Λάντλοου.

Η πολιτοφυλακή είχε εκπαιδεύσει τα πολυβόλα στην αποικία των ανθρακωρύχων. Σε ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου την Κυριακή μεταξύ δύο ομάδων απεργών η πολιτοφυλακή μπήκε στη μέση, σταματώντας το παιχνίδι. οι ανθρακωρύχοι δυσανασχέτησαν και η πολιτοφυλακή – με μια γκριμάτσα και ένα γέλιο – πυροβόλησε με τα πολυβόλα κατευθείαν στις σκηνές, ξέροντας πως οι γυναίκες και τα παιδιά ήταν μέσα σε αυτές. Κάνοντας επίθεση στο καταυλισμό, πυρπόλησαν τα δύο μεγαλύτερα κτίρια – τα καταστήματα των απεργών – και πηγαίνοντας από σκηνή σε σκηνή, έριχναν πετρέλαιο στις ετοιμόρροπες κατασκευές, βάζοντάς τους φωτιά.

Από τις καιγόμενες σκηνές ξεχύθηκαν οι γυναίκες και τα παιδιά, μόνο για να ριχτούν πίσω στη φωτιά από τη βροχή των σφαιρών της πολιτοφυλακής. Οι άντρες έτρεξαν να βοηθήσουν τις οικογένειές τους· και όπως το έκαναν, έπεσαν νεκροί, καθώς οι αγγελιοφόροι του θανάτου βουίζοντας έφταναν με βεβαιότητα στο στόχο τους. Ο Λουίς Τίκας, ηγέτης της ελληνικής αποικίας, έπεσε θύμα της δολιότητας του φύλακα των ορυχείων, ο οποίος πρώτα χτυπήθηκε και έπειτα πυροβολήθηκε στην πλάτη ενώ ήταν κρατούμενος. Πενήντα δύο σφαίρες γάζωσαν το σώμα του.

Μέσα στα κελάρια – οι λάκκοι της κόλασης κάτω από τις φλεγόμενες σκηνές – γλίστρησαν οι γυναίκες και τα παιδιά, φοβούμενες λιγότερο τον καπνό και τις φλόγες από ότι τον ανώνυμο τρόμο των σφαιρών που έπεφταν. Ένας άνδρας μέτρησε τα σώματα εννέα παιδιών, να απομακρύνονται από ένα λάκκο, τα μικροσκοπικά δάκτυλά τους είχαν καρβουνιάσει καθώς κρατιόντουσαν την άκρη, παλεύοντας να ξεφύγουν. Καθώς τα ερείπια που κάπνιζαν αποκάλυψαν τα καψαλισμένα και πνιγμένα από τη φωτιά και τους καπνούς κορμιά των θυμάτων του ολοκαυτώματος, οι κακοποιοί με την κρατική στολή πετσόκοβαν τις άψυχες μορφές, σε μερικές περιπτώσεις σχεδόν κόβοντας τα κεφάλια και τα άκρα για να δείξουν την περιφρόνησή τους για τους απεργούς.

Πενήντα πέντε γυναίκες και παιδιά χάθηκαν στη φωτιά της αποικίας στο Λάντλοου. Ομάδες βοήθειας με τη σημαία του Ερυθρού Σταυρού διώχθηκαν από τους οπλοφόρους και για είκοσι τέσσερις ώρες τα σώματα σιγοκαίγονταν στις στάχτες, ενώ οι διασώστες προσπάθησαν μάταια να περάσουν τη γραμμή πυρός. Και οι πολιτοφύλακες και οι ένοπλοι, όταν οι ανθρακωρύχοι ζήτησαν από τον «Τσάρο Chase» (ΣτΜ: ο διοικητής της πολιτοφυλακής) και τον κυβερνήτη Ammons για το δικαίωμα να στήσουν τα σπίτια τους και να ζήσουν σε αυτά. [1] […] για πρώτη φορά στην ιστορία του εργατικού πολέμου στην Αμερική ο λαός είναι με τους απεργούς – λατρεύουν την επιτυχία τους. Οι σιδηροδρομικοί αρνήθηκαν να μεταφέρουν την πολιτοφυλακή – ολόκληροι λόχοι της Εθνοφρουράς έχουν στασιάσει – σχεδόν κάθε συνδικάτο στο κράτος έχει προσφέρει χρήματα και υποστήριξη με άνδρες και όπλα στους απεργούς – και ο κυβερνήτης έχει ζητήσει ομοσπονδιακά στρατεύματα.

Τα ομοσπονδιακά στρατεύματα είναι εδώ – οι γυναίκες που ανάγκασαν τον κυβερνήτη να τα ζητήσει να πιστεύουν ότι έχουν φέρει την Ειρήνη – αλλά είναι μια νεκρή ελπίδα. Γιατί η Ειρήνη δεν μπορεί ποτέ να οικοδομηθεί πάνω στις βάσεις της Απληστίας και της Καταπίεσης. Και τα ομοσπονδιακά στρατεύματα δεν μπορούν να αλλάξουν το σύστημα – μόνο οι απεργοί μπορούν να το κάνουν. Και αν και μποροεί να κατεβάζουν τα όπλα τους για κάποιο διάστημα – θα «θυμούνται το Λάντλοου!»

 

[1] Λείπει μικρό κομμάτι του κειμένου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s