Άρθρο που δημοσιεύτηκε στη σελίδα Political Research Associates. Η Alex DiBranco είναι υποψήφια διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ και πρώην μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού The Public Eye και μέλος του Κέντρου Δεξιών Μελετών του Μπέρκλει. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

 

Προειδοποίηση περιεχομένου: έμφυλη βίας

 

Στις 6 Δεκεμβρίου 1989, ένας 25χρονος άνδρας, ο Marc Lépine, σκότωσε 14 γυναίκες και τραυμάτισε 10 περισσότερες στο Πολυτεχνείο του Μόντρεαλ, λέγοντας στα θύματα του πως «πολεμούσε το φεμινισμό». Έγραψε σε ένα σημείωμα πως το κίνητρο του ήταν «πολιτικό», «Επειδή αποφάσισα να στείλω τις Φεμινίστριες, που κατέστρεφαν πάντοτε τη ζωή μου, στο Δημιουργό τους». Ο Lépine είχε κάνει προηγουμένως αίτηση εγγραφής που είχε απορριφθεί από τη σχολή.

Η επίθεση φαίνεται πως είναι η πρώτη καταγεγραμμένη μαζική δολοφονία που κίνητρό της είναι αποκλειστικά αντιφεμινιστικό μίσος, αλλά τα πιστεύω του έδειχνα μια αναπτυσσόμενη ήδη ιδεολογία που θα μπορούσε να γεννήσει μελλοντικούς δράστες μαζικών δολοφονιών. Στο σημείωμα του, ο Lépine κατάγγελλε τις φεμινίστριες επειδή «ήθελαν να κρατήσουν τα προνόμια των γυναικών… ενώ θα άρπαζαν για τους εαυτούς τους εκείνα των ανδρών» – μια οπτική που ταυτίζεται έντονα με την ιδεολογία των δικαιωμάτων των ανδρών (που κάποιες φορές αποκαλείται «μασκουλινισμός», (masculinism)), που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ και τον Καναδά μετά την επιτυχία του γυναικείου κινήματος την δεκαετία του 1970. Οι ακτιβιστές των δικαιωμάτων των ανδρών θεωρούν τους εαυτούς τους ως θύματα του φεμινιστικού κινήματος, λέγοντας πως οι επιτυχίες των γυναικών γίνονται εις βάρος των ανδρών.

Αυτή η αντίδραση απέναντι στις ήπιες προόδους των γυναικών γιγαντώθηκε και εδραιώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και σε εκείνη του 1990. Η Louise Cousineau, μια δημοσιογράφος της εφημερίδας La Presse του Μόντρεαλ, ανέφερε πως «στα ρεπορτάζ που ασχολούνταν με τη σφαγή υπήρχε ελάχιστη αναφορά στο σύγχρονο κύμα αντιφεμινισμού σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική, του οποίου ο δολοφόνος αυτός αποτελεί την επιτομή». (Το άρθρο μου Before the Alt Right μπαίνει πιο βαθιά στην ανάπτυξη του κινήματος των δικαιωμάτων των ανδρών και μια άλλη μαζική δολοφονία το 1991 στ Τέξας, με κίνητρο την οργή ενός άνδρα εναντίον γυναικών).

Τριάντα χρόνια αργότερα, επιθέσεις οι οποίες έχουν ξεκάθαρο μισογυνιστικό κίνητρο έχουν αυξηθεί σε συχνότητα. Συνδέονται όλο και περισσότερο με μια νεότερη κοινότητα που αναπτύχθηκε μέσα από την ιδεολογία των δικαιωμάτων των ανδρών και μια αίσθηση ανδρικής θυματοποίήσης στα χέρια των γυναικών: αυτής των μισογύνηδων «incels», άνδρες που προσδιορίζονται ως «ακούσια άγαμοι» και αντιμετωπίζουν την αδυναμία σεξουαλικής πρόσβασης σε γυναίκες ως μια αδικία που γίνεται εις βάρος τους. Για εκείνους που πραγματοποιούν ή επικροτούν μαζική βία, η παραβίαση αυτή του θεωρούμενου ανδρικού δικαιώματος τους δικαιολογεί την εκδίκηση εναντίον των γυναικών. Αν και αυτό ήταν λιγότερο εμφανές στο δηλωμένο κίνητρο του Lépine, επιπλέον πληροφορίες από την La Presse δείχνει μια ομοιότητα: «ήταν ανίκανος να κάνει φιλίες με γυναίκες. Φαίνεται πως οι επαναλαμβανόμενες απογοητεύσεις οδήγησαν σε τόσο μεγάλο βαθμό θυμού που έγινε εμμονικός».

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Τρομοκρατίας (GTI), ο οποίος μόλις πρόσφατα άρχισε να χαρακτηρίζει τρομοκρατικές επιθέσεις ως επιθέσεις από «incel εξτρεμιστές», υπήρξαν πέντε τέτοιες επιθέσεις στην Βόρεια Αμερική στην καταγεγραμμένη περίοδο μεταξύ 2002 και 2018. (Τέσσερις από αυτές τις επιθέσεις έγιναν μεταξύ 2014 και 2018). Ο GTI αναφέρει πως ο εξτρεμισμός των incel αποτελεί το 9,5% των συνολικών απωλειών στις καταγεγραμμένες σε αυτόν τρομοκρατικές επιθέσεις, κάνοντάς τα, σύμφωνα με τα λόγια του GTI, «την τρίτη πιο θανάσιμη ομάδα ή κατηγορία» στην Βόρεια Αμερική. Οι πέντε τρομοκρατικές επιθέσεις που ο GTI χαρακτηρίζει ως «incel εξτρεμισμό» δεν περιλαμβάνουν όλες τις επιτυχημένες ή απόπειρες πράξεων μαζικής βίας που έχουν καταγραφεί και στις οποίες η ιδεολογία των incel αποτελούσε κομμάτι της ιδεολογίας του δράστη.

Επιπλέον στην είσοδο των incel εξτρεμιστών στον GTI στις ΗΠΑ, το FBI, ο στρατός, και κάποια τοπικά αστυνομικά τμήματα, πρόσφατα άρχισαν να παρακολουθούν την απειλή που αποτελεί η κινητοποίηση αυτοπροσδιοριζόμενων incel. Τον Ιούνιο του 2019, ένας εκπρόσωπος της Πολεμικής Αεροπορίας επιβεβαίωσε την συμπερίληψη των πληροφοριών για τους incel σε μια ενημέρωση ασφαλείας που δημιουργήθηκε «μετά από μια βασική ανάλυση απειλής πάνω στην αύξηση της δραστηριότητας της ομάδας σε όλη τη χώρα». Μια εικόνα από την ενημέρωση εμφανίστηκε στο διαδίκτυο έπειτα από την ημέρα που ένας βετεράνος του στρατού ο Brian Isaack Clyde, που συχνά αναρτούσε incel και ακροδεξιό συνωμοσιολογικό περιεχόμενο στα κοινωνικά του δίκτυα, αποτράπηκε από την επίθεση του με όπλο σε δικαστήριο του Ντάλας.

Στις 6 Δεκεμβρίου, στον Καναδά έχει καθιερωθεί Εθνική Ημέρα Μνήμης και Δράσης για την Βία Κατά των Γυναικών. Φέτος και το περασμένο έτος, η χώρα είχε ακόμη μια μαζική δολοφονία που είχε ως κίνητρο το μισογυνισμό να θυμηθεί, την επίθεση με φορτηγάκι στο Τορόντο τον Απρίλιο του 2018 που σκότωσε 10 πεζούς. «Η Εξέγερση των Ιncel άρχισε ήδη!», έγραψε ο δράστης, Alek Minassian, στο Facebook πριν την επίθεση του. Ο Minassian είπε στην αστυνομία αργότερα, σε μια ανάκριση που μόλις πρόσφατα δημοσιοποιήθηκε, πως επεδίωκε να «εμπνεύσει τις μελλοντικές μάζες» με την επίθεση του. Είχε εμπνευστεί ιδιαίτερα από τον Elliot Rodger, τον incel δράστη της μαζικής δολοφονίας στη Σάντα Μπάρμπαρα το 2014 που δοξάζεται από το μισογυνιστικό incel κίνημα. Ο Minassian για την ώρα περιμένει την δίκη του.

Στις ΗΠΑ, επιτυχημένες incel επιθέσεις έγιναν το 2014 με τον Rodger· το 2015, με τον Christopher Harper-Mercer, που δολοφόνησε εννέα άτομα στο Κοινοτικό Κολέγιο της Ουμπκούα· και πιο πρόσφατα τον Νοέμβριο του 2018, όταν ο Scott Beierle σκότωσε δυο άτομα και τραυμάτισε άλλους σε ένα στούντιο γιόγκα στο Ταλαχάσι. Ο δράστης μαις επίθεσης στο Λύκειο Άζτεκ στο Νέο Μεξικό το 2017, επίσης εξυμνούσε διαδικτυακά τον Rodger.

«Ο Marc Lépine δεν ήταν ο τελευταίος των δεινοσαύρων· είναι το αντίθετο», είπε η Mélissa Blais, μια ειδική στον αντιφεμινισμό και στην σφαγή στο Πολυτεχνίο, στον The Guardian. «Είναι ανησυχητικό. Πρέπει να ανανεώσουμε εντελώς την εικόνα μας των σύγχρονων μορφών αντιφεμινισμού, και να μπορούμε να μιλάμε για αυτό δίχως φόβο». Ο The Guardian καταγράφει την άποψη της Blais πως η «απροθυμία να ονομάζουμε τη βία εναντίον των γυναικών ως αυτό που είναι: μια πράξη μίσους» αποτρέπει τις αποτελεσματικές αντιδράσεις. Για να αντισταθμίσει αυτή την παράβλεψη, η Blais έχει κάνει προσπάθεια να αντικατασταθεί η αναμνηστική πλάκα, η οποία θυμόνταν τα «θύματα της τραγωδίας του Πολυτεχνείου», να αντικατασταθεί από μια πιο ξεκάθαρη πλάκα: «Αυτό το πάρκο έχει ονομαστεί στη μνήμη των 14 γυναικών που εκτελέστηκαν σε μια αντιφεμινιστική επίθεση».

 

Δείτε: Polytechnique (2009) ταινία βασισμένη στα γεγονότα (trailer)

Ρεπορτάζ του καναδικού Global News για την συμπλήρωση τριάντα ετών από την σφαγή

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Alex DiBranco: Η Πρώτη Αντιφεμινιστική Σφαγή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s