Mariangela Palladino: Οι βίαιες εξώσεις προσφύγων στη Ρώμη αποκαλύπτουν την απανθρωπιά της σύγχρονης δημοκρατίας

Οι μετανάστες πεθαίνουν στη θάλασσα και εξαφανίζονται από τους δημόσιους χώρους γιατί η παρουσία τους θέτει άβολα ερωτήματα για την ανθρώπινη υπόσταση αλλά και για τις Δυτικές δημοκρατίες. Δεν είναι προσφυγική η κρίση, είναι κρίση των ανθρώπινων αξιών – και τα γεγονότα αυτά δείχνουν πως η δημοκρατία είναι άρρωστη και αποτυχημένη. Προσεγγίζουμε συγκεκριμένες μορφές βίας με αποστροφή και άλλες μορφές βίας με αποδοχή. Αυτό το σχίσμα στην ηθική αξιολόγηση συμβαίνει γιατί κάποιες ζωές θεωρούνται ανεκτές, άξιες προστασίας και υπεράσπισης. Όμως κάποιες ζωές αντιμετωπίζονται ως ανάξιες προστασίας, όχι ακριβώς ζωές, στη μεθόριο της ανθρωπιάς. Είναι αναλώσιμες. Σε όλο το κόσμο, άνθρωποι που ζουν επισφαλείς ζωές στα όρια της κοινωνίας και στη μεθόριο της ανθρωπιάς, συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται με βία.

Advertisements

M. Reza Pirbhai: Οι Rohingya και ο μύθος της βουδιστικής ανοχής

Όταν νέοι και ηλικιωμένοι συγκεντρώνονται συστηματικά και πυροβολούνται. Όταν γυναίκες βιάζονται ομαδικά και τα μωρά τους πετιούνται σε κανάλια για να πνιγούν. Όταν τα σπίτια και τα καταστήματά τους καίγονται. Όταν όλες οι θηριωδίες της εθνοκάθαρσης είναι τόσο εμφανείς, το διεθνές δίκαιο επεμβαίνει. Διεθνείς οργανισμοί και οι χώρες που τις αποτελούν εργάζονται για να καταφέρουν ταυτόχρονα το σταμάτημα των θηριωδιών, να προσφέρουν άσυλο στα θύματα και να καταστήσουν υπόλογο στο νόμο τον δράστη, ανεξάρτητα από τη ταυτότητα του θύτη ή του θύματος. Ή τουλάχιστον έτσι μας έχουν πει. Γιατί όπως αποκαλύπτει η συνεχιζόμενη σφαγή και ο εκτοπισμός των μουσουλμάνων Rohingya της Μυανμάρ, το διεθνές δίκαιο δεν είναι τόσο αμερόληπτο. Η ακαδημαϊκή κοινότητα βρίθει από παραδείγματα σχολών που διαφημίζουν την ανοχή και την ανοιχτότητα των Βουδιστών και το επιχείρημα σε γενικές γραμμές δεν είναι καθόλου καινούριο. Η κοινωνική ιστορία όμως λέει μια διαφορετική ιστορία από ότι οι Οριενταλιστές και η λαϊκή κουλτούρα. Για κάθε περίσταση μακροθυμίας, η ιστορία μας προσφέρει παραδείγματα βίαιης μισαλλοδοξίας νομιμοποιημένης από τις βουδιστικές διδαχές και που πραγματοποιήθηκαν από αυτούς τις ακολουθούν. Καμιά θρησκεία δεν έχει το μονοπώλιο στους «βίαιους ανθρώπους» ούτε έχει κάποια θρησκεία μεγαλύτερη προδιάθεση για βία. Οι Βουδιστές είναι οι καλοί στο μύθο αυτό και οι Μουσουλμάνοι οι κακοί. Και τα δυο είναι απαραίτητες κλωστές στο πέπλο του ευρωαμερικανικού φαντασιακού που καλύπτει τα μάτια του διεθνούς δικαίου όταν φτάνει στο φόνο και τον εκτοπισμό των Rohingya.

Ramzy Baroud: Η γενοκτονία των Rohingya: Πετρέλαιο, αποτυχημένη δημοκρατία και ψευδοπροφήτες

Καλά τεκμηριωμένες αναφορές όμως μας δίνουν περισσότερο από μια ματιά της οδυνηρής πραγματικότητας που βιώνουν οι Rohingya. Μια πρόσφατη αναφορά του ΟΗΕ περιγράφει τη μαρτυρία μιας γυναίκας, της οποίας ο άνδρας δολοφονήθηκε από στρατιώτες σε αυτό που ο ΟΗΕ περιέγραψε ως «εκτεταμένες και συστηματικές» επιθέσεις που «πολύ πιθανόν συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Πρόσφυγες που κατάφεραν να φτάσουν στο Μπαγκλαντές μετά από ένα εφιαλτικό ταξίδι μίλησαν για το φόνο παιδιών, το βιασμό γυναικών και το κάψιμο χωριών. Κάποιες από αυτές τις μαρτυρίες επιβεβαιώθηκαν από δορυφορικές εικόνες που διέθεσε το Παρατηρητήριο των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, που έδειχνα τα κατεστραμμένα χωριά στην πολιτεία. Σίγουρα η τρομερή μοίρα των Rohingya δεν είναι εντελώς καινούρια. Αυτό που τη κάνει ιδιαίτερα πιεστική είναι πως η δύση είναι τώρα πλήρως ταγμένη στο πλευρό της ίδιας της κυβέρνησης που πραγματοποιεί αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις. Και υπάρχει λόγος για αυτό: Πετρέλαιο

Aida Mirmaksumova: Τρανς ζωή στην Τσετσενία (συνέντευξη με τρανς γυναίκα από την Τσετσενία)

Η ομοφυλοφιλική κοινότητα στην ρωσική περιοχή του Βορείου Καυκάσου αντιμετωπίζει μια σειρά από προκλήσεις – από διακρίσεις, φυσική και σεξουαλική κακοποίηση ως εκβιασμό. Τα LGBTQ δικαιώματα στην Τσετσενία εισέβαλαν στο παγκόσμιο προσκήνιο μερικούς μήνες πριν, όταν αναφορές εμφανίστηκαν για την απαγωγή, βασανισμό και φόνο ομοφυλόφιλων ανδρών στην χώρα. Η ιστορία βγήκε από την δημοσιογράφο της Novaya Gazeta Elena Milashina, που αποκάλυψε πως οι τσετσενικές αρχές συγκέντρωναν άνδρες ύποπτους ως ομοφυλόφιλους και τους έστελναν σε μυστικές φυλακές στο Argun. Όμως οι ζωές των LGBTQ ατόμων στη περιοχή είναι σε κίνδυνο εδώ και αρκετό καιρό. Οι συνεργάτες μας στο OC Media μίλησαν με μια τρανς γυναίκα από το Grozny, που μοιράστηκε μερικές από τις εμπειρίες της και μίλησε για το τι συμβαίνει στην χώρα.

Chris Spanos: Μαζική παρακολούθηση και «έξυπνος απολυταρχισμός»

Αυταρχικά καθεστώτα στο παρελθόν έκαναν ευρεία χρήση της μαζικής παρακολούθησης για καταστείλουν την ελευθερία και να προβούν σε φοβερά εγκλήματα. Σήμερα όμως η ισχύς των συστημάτων μαζικής παρακολούθησης ξεπερνούν κατά πολύ αυτά που τα αυταρχικά καθεστώτα του παρελθόντος μπορούσαν να φανταστούν. Η επικίνδυνη ισχύς της μαζικής παρακολούθησης λοιπόν δεν αποτελεί αποκλειστικότητα των αυταρχικών καθεστώτων του παρελθόντος. Σύγχρονες μορφές παρακολούθησης αξιοποιούνται από επιχειρήσεις και κυβερνήσεις εξίσου, μερικές φορές και σε εκτεταμένη συνεργασία για να εκμεταλλευτούν, χειραγωγήσουν και να επηρεάσουν το γενικό πληθυσμό. Ανεξάρτητα από τα κίνητρα πίσω από αυτά τα παρεμβατικά συστήματα, είναι ξεκάθαρο πως είναι πάντοτε επικίνδυνα, ιδιαίτερα αν πέσουν στα λάθος χέρια. Οι αρχές ελπίζουν πως αν υπάρχει μια κάμερα που κατασκοπεύει πάνω από το κεφάλι σου θα αυτοδιορθώσεις τη συμπεριφορά σου. Ακόμη και αν δεν σε κατασκοπεύουν, η απειλή κάποιος να το κάνει φτάνει πολύ μακριά στην διατήρηση της τάξης.

Ashley Renders: Ανταλλάσσεται με χρυσό

«Οι άνθρωποι έχουν κουραστεί, απογοητευτεί και φοβούνται. Η αριστερή κυβέρνηση υποσχέθηκε πως θα έκλεινε το ορυχείο και το κίνημα σιώπησε». Οι ακτιβιστές που συνέχισαν να διαδηλώνουν ενάντια στην εξόρυξη, λένε πως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα που ήρθε στη κυβέρνηση το 2015, σκότωσε το κίνημα τους. Τώρα η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τον ελληνικό λαό για την αξία της εξόρυξης του αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων χρυσού από το έδαφος. Στα τέλη Μάϊου, ο 77χρονος Θόδωρος Καραβασιλικός καταδικάστηκε σε ένα χρόνο φυλάκιση για αντίσταση κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης ενάντια στην εξόρυξη πριν τέσσερα χρόνια, όπου χτυπήθηκε από την αστυνομία και πέρασε εφτά μέρες στο νοσοκομείο. Η καταδίκη του περιλαμβάνει αναστολή τριών ετών, που σημαίνει πως μπορεί να πάει φυλακή αν συλληφθεί ξανά. Αυτή η εσκεμμένη τακτική στοχεύει στην μείωση της συμμετοχής στις διαμαρτυρίες. Η κυβέρνηση στέλνει ένα μήνυμα. «Μη κινείστε, μην αναπνέετέ, μην κάνετε τίποτα». Είναι ένα σκληρό μάθημα για να διδαχτούμε, αλλά υπενθυμίζει στην αριστερά να ξεπεράσει την ψευδαίσθηση πως εκλεγμένες κυβερνήσεις, ακόμη και αυτές που ισχυρίζονται πως είναι ριζοσπαστικές, θα υπερασπιστούν την αντίσταση της πρώτης γραμμής.

John Broich: Πως οι ναζί κατέστρεψαν το πρώτο κίνημα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων

Στα 1920, στο Βερολίνο υπήρχαν σχεδόν 100 μπαρ και καφέ για γκέι και λεσβίες. Στη Βιέννη υπήρχαν περίπου 10 γκέι καφέ, κλαμπ και βιβλιοπωλεία. Στο Παρίσι, συγκεκριμένοι τομείς της πόλης ήταν διάσημοι για την ανοιχτή γκέι και τρανς νυχτερινή ζωή τους. Ακόμα και η Φλωρεντία στην Ιταλία είχε το δικό της γκέι διαμέρισμα, όπως και πολλές μικρότερες Ευρωπαϊκές πόλεις. Αν και αυτές οι εξελίξεις δεν σήμαιναν το τέλος αιώνων μισαλλοδοξίας, τα 1920 και οι αρχές της δεκαετίας του ‘30 έμοιαζαν με την αρχή του τέλους. Από την άλλη η μεγαλύτερη “ανοιχτότητα” των ομοφυλοφίλων και τρανς ατόμων προκάλεσε την αντίδραση των εχθρών τους. Αυτό που ακολούθησε δείχνει την αστραπιαία ταχύτητα με την οποία η πρόοδος μιας γενιάς μπορεί να αναστραφεί.

Eleanor Finley: Τα νέα κινήματα κοινοτισμού

Ο κοινοτισμός δεν είναι απλά μια στρατηγική τοπικής διακυβέρνησης, αλλά ένα μονοπάτι προς την κοινωνική ελευθερία και την ακρατική δημοκρατία. Ο ίδιος ο όρος «κοινοτισμός» προέρχεται από τον «ελευθεριακό κοινοτισμό», που επινοήθηκε από τον κοινωνικό θεωρητικό και φιλόσοφο Murray Bookchin. Με την χρήση της λέξης «ελευθεριακός», ο Bookchin επικαλείται την αρχική του σημασία από τον αναρχισμό του δέκατου ένατου αιώνα. Τα κινήματα κοινοτισμού μπορεί να είναι μικρά, αλλά η δυναμική τους είναι επαναστατική. Όπως εύγλωττα το έθεσε η συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Ursula K. LeGuin: «Ζούμε στο καπιταλισμό. Οι εξουσίες του μοιάζουν ακατανίκητες. Το ίδιο ίσχυε και για το θεϊκό δικαίωμα των βασιλιάδων. Κάθε ανθρώπινη εξουσία μπορεί αντιμετωπιστεί και να αλλαχθεί από ανθρώπινα όντα».

Yulia Gorbunova: «Δεν μας έμεινε τι άλλο να πουλήσουμε παρά μόνο τα δόντια μας»

Η αγορά του εισιτηρίου ήταν πρόκληση. «Βαγόνι τέσσερα;». η αυστηρή Λεκορωσίδα κυρία πίσω από το τζάμι ρώτησε. «Γιατί θέλετε να καθίσετε εκεί; Το βαγόνι τέσσερα είναι αυτό που ταξιδεύουν ΕΚΕΙΝΟΙ». Αφού την πείσαμε πως ήμασταν καλά στα μυαλά μας, πήραμε τα εισιτήρια και ανεβήκαμε στο τραίνο. Πέρασα το ταξίδι μιλώντας σε έναν αγχωμένο άνδρα με άσπρα μαλλιά από τη Τσετσενία, που είπε πως ο 22χρονος γιός του είχε μπλεξίματα με τους «άντρες του Kadyrov». Όταν ρώτησα λεπτομέρειες, έριξε ένα βλέμμα στους άλλους μετανάστες γύρω του και επέλεξε να μην απαντήσει. Αντίθετα είπε πως ήταν η δέκατη πέμπτη απόπειρα να περάσει. Στο δρόμο της επιστροφής, στο σταθμό στην Πολωνική πλευρά οι φρουροί δεν μας επέτρεψαν να ανέβουμε στο «προσφυγικό βαγόνι». Λογομαχήσαμε μαζί τους στην αποβάθρα, στον παγωμένο αέρα. Είδαμε τον ασπρομάλλη άντρα, που κουβεντιάζαμε νωρίτερα εκείνο το πρωί, μέσα στο βαγόνι του τραίνου που επέστρεφε στη Μπρεστ. Μας χαιρέτησε από το παράθυρο, χαμογέλασε και μας έκανε νόημα πως η πόρτα ήταν κλειδωμένη από έξω. Μπορούσαμε μόνο να ανταποδώσουμε το χαμόγελο και το χαιρετισμό, πριν πάμε να επιβιβαστούμε στο βαγόνι με όσους από εμάς ήταν αρκετά τυχεροί να έχουν την επιλογή αν θα επιστρέψουν στην Μπρεστ ή όχι.

Vijay Prashad: Εγκλήματα πολέμου στην Υεμένη

Πριν από ένα χρόνο στις 9 Αυγούστου 2016 η πολεμική αεροπορία της Σαουδικής Αραβίας βομβάρδισε το Διεθνές Αεροδρόμιο της Σανά στην Υεμένη. Ο βομβαρδισμός ήρθε ως μέρος μιας ευρύτερης επίθεσης στην πρωτεύουσα της Υεμένης, τη Σανά που οι Σαουδάραβες βομβαρδίζουν από το 2015. Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Σανά πρόσφερε μια ουσιώδη γραμμή ζωής για το πληθυσμό στην βόρεια Υεμένη. Τρόφιμα και ιατρικές προμήθειες περνούσαν από το αεροδρόμιο. Τώρα αυτές θα σταματούσαν εξαιτίας του βομβαρδισμού. Ένα χρόνο αργότερα, 15 ανθρωπιστικές οργανώσεις ενώθηκαν για καταδικάσουν την καταστροφή του αεροδρομίου. «Το επίσημο κλείσιμο του αεροδρομίου της Σανά» σημειώνουν, «ουσιαστικά παγιδεύει εκατομμύρια Υεμένιους και λειτουργεί σαν εμπόδιο στην ελεύθερη μετακίνηση εμπορικών και ανθρωπιστικών αγαθών». Κάθε χρόνο, πριν την σύγκρουση, 7000 Υεμένιοι ταξίδευαν στο εξωτερικό ετησίως για ιατρική φροντίδα. Πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούσαν το Διεθνές Αεροδρόμιο της Σανά ως σημείο αναχώρησης. Τώρα έχουν παγιδευτεί για να πεθάνουν. Τα πράγματα είναι σοβαρά. Η Υεμένη είναι λίγο πριν τον μαζικό θάνατο των πολιτών της λόγω χολέρας και λιμού. Υπάρχει ελάχιστη κάλυψη της θηριωδίας αυτής στα δυτικά μέσα. Οι Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα λένε πως η Υεμένη είναι η πρώτη γραμμή της «οπλοποίησης της ασθένειας». Τα εγκλήματα πολέμου αφθονούν. Τον Ιανουάριο του 2016, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Ban Ki-moon είπε για την κατάσταση στη Συρία, «Η χρήση του υποσιτισμού ως όπλο είναι έγκλημα πολέμου» Δεν έχει γίνει τέτοια δήλωση ενάντια στην πολιορκία της Σαουδικής Αραβίας.